به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، لامرد در آستانه رویدادی تازه قرار دارد؛ مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی فارس در سفر به این شهرستان، از طرحهای کلان فرهنگی با محوریت تعزیه ملی و روایتگری حماسههای ایثار خبر داد. همزمان، نماینده لامرد و مهر نیز بر ضرورت بازخوانی ابعاد ناگفته «جنایت جنگی» در این منطقه تاکید کرد
نشست شورای فرهنگ عمومی شهرستان لامرد امروز حال و هوایی متفاوت داشت. مهدی رنجبر، مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس که به نمایندگی از وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و استاندار فارس در این نشست حضور یافته بود، با ترسیم افقهای تازه برای این شهرستان، از «تحولی بنیادین در مهندسی فرهنگی» سخن گفت.
تعزیه؛ در قامتِ روایتگر حماسه
رنجبر با اشاره به ظرفیتهای منحصربهفرد این شهرستان، از «قرارگاه سوگواره ملی تعزیه لامرد» به عنوان بازوی اصلی این تحول یاد کرد. اما آنچه در سخنان وی مشهود بود، نگاهی فراتر از «سرگرمی» به هنر است. وی تاکید کرد: «هنر در چشمانداز ما، قرار است از مرزهای سنتی عبور کرده و به ابزاری قدرتمند برای روایتگری حماسههای ملی و مقابله با تبلیغات دشمن علیه قشر خاکستری تبدیل شود.»
او از برنامهای جدی برای پیوند هنر تعزیه با سایر رشتهها از جمله نمایش، موسیقی و ادبیات خبر داد؛ پیوندی که هدف آن بازنمایی ایثارگریها با زبانی تازه و عمیق است.
رنجبر در این راستا به دیدارهای اخیر خود با خانوادههای شهدای لامرد اشاره کرد و گفت: «قصد داریم با همکاری نویسندگان برجسته کشور، حماسه و رنج خانوادههای شهدا را در قالب کتاب و آثار ماندگار ادبی ثبت کنیم تا نام شهیدان لامرد در اوراق تاریخ جاودانه شود.»
روایتِ زخمی که هنوز باز است
در بخش دیگری از این نشست، سید موسی موسوی، نماینده مردم لامرد و مهر در مجلس شورای اسلامی، با بازخوانی روزهای تلخ حمله به این شهرستان، ابعاد جدیدی از آنچه وی «جنایت جنگی» خواند را تشریح کرد.
موسوی با بیان اینکه با گذشت ماهها، هنوز ابعاد فاجعهبار این حمله برای افکار عمومی به درستی روشن نشده است، افزود: «حمله به لامرد تفاوتهای ماهوی با بسیاری از حوادث دیگر داشت. در این واقعه، مناطق مسکونی و زیرساختهای غیرنظامی همچون مجموعه ورزشی منطقه، مستقیماً هدف موشکباران قرار گرفتند.»
وی با یادآوری حضور رسانههای داخلی و بینالمللی در منطقه پس از حادثه، تصریح کرد که آثار روانی و اجتماعی این حمله همچنان در تار و پود زندگی مردم این خطه باقی است و لزومِ روایتِ دقیق و مستند آن، بیش از پیش احساس میشود.
لامرد؛ به سویِ میراثی ماندگار
به نظر میرسد ترکیب «هنر تعزیه» به عنوان میراثی آیینی و «روایتگری حماسه مقاومت»، استراتژی جدید مدیریت فرهنگی فارس برای لامرد باشد. طرحهایی که رنجبر از آنها به عنوان تولیدات ملی و استانی یاد میکند، نویدبخشِ دورانی است که در آن فرهنگ و هنر، به مثابه «وظیفهای اجتماعی» برای حفظ هویت و ایستادگی مردم این مرز و بوم به کار گرفته خواهد شد.
باید منتظر ماند و دید آیا تلفیق موسیقی، رمان و تعزیه با «قلم نویسندگان بزرگ»، همان کیمیایی خواهد بود که رنجبر وعده داده است تا غبار فراموشی را از خاطراتِ تلخِ جنگیِ مردم لامرد بزداید یا خیر.
نظر شما