دحوالارض؛ روزی که زمین با رحمت الهی جان گرفت

به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، زمین آرام بود، سکوتی به وسعت آفرینش بر پهنه خاک نشسته بود و جهان هنوز رنگ زیستن نگرفته بود. در روایات اسلامی آمده است که بیست‌وپنجم ذی‌القعده، روزی است که نخستین بخش خشکی از زیر خانه خدا سر برآورد و زمین برای حیات انسان گسترده شد؛ روزی که به «دَحوُالارض» شهرت یافت؛ روزی سرشار از رحمت، عبادت و بازگشت به خویشتن.

دحوالارض تنها یک مناسبت در تقویم نیست؛ یادآور آغاز آرامش انسان بر زمین و نشانه‌ای از عظمت پروردگاری است که خاک مرده را بستر زندگی قرار داد. این روز در فرهنگ اسلامی، فرصتی برای توبه، دعا، تفکر و نزدیکی دوباره به خداوند شمرده می‌شود؛ روزی که مؤمنان دل‌هایشان را به آسمان گره می‌زنند و با نماز، روزه و نیایش، به استقبال رحمت الهی می‌روند.

امروز، در هیاهوی زندگی ماشینی و دغدغه‌های بی‌پایان، دحوالارض بیش از هر زمان دیگری انسان را به تأمل دعوت می‌کند؛ به اینکه زمین تنها محل زندگی نیست، بلکه امانتی الهی است که باید حرمتش حفظ شود.

دحوالارض؛ روز امید و بازگشت

حجت‌الاسلام والمسلمین علی حانمی از کارشناسان مذهبی در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان اظهار کرد: دحوالارض از بزرگ‌ترین روزهای معنوی در اسلام است و در روایات، اعمال و عبادت‌های فراوانی برای آن ذکر شده است.

وی افزود: این روز، روز نزول رحمت الهی است و انسان می‌تواند با توبه و دعا، مسیر تازه‌ای برای زندگی خود آغاز کند. دحوالارض یادآور این حقیقت است که خداوند زمین را برای آرامش و تعالی انسان آفریده و بشر نباید از مسیر بندگی فاصله بگیرد.

وی ادامه داد: روزه گرفتن در این روز ثواب فراوانی دارد و در روایات آمده است که عبادت در دحوالارض، پاداشی عظیم نزد خداوند دارد. این روز فرصتی برای پاکسازی دل‌ها و بازگشت به معنویت است.

زمین امانتی الهی در دست انسان

در کنار مفاهیم عبادی، دحوالارض پیام مهمی درباره حفظ زمین و نعمت‌های الهی نیز دارد؛ موضوعی که امروز بیش از همیشه مورد توجه قرار گرفته است.

حجت‌الاسلام والمسلمین امینی امام جمعه مهران در گفت‌وگو با خبرنگار ما گفت: دحوالارض فقط روایت آغاز خلقت نیست، بلکه هشداری برای انسان معاصر است تا بداند زمین، امانتی الهی است و تخریب طبیعت، بی‌توجهی به این امانت محسوب می‌شود.

وی بیان کرد: اگر انسان امروز از معنویت فاصله گرفته، بخشی از آن به دلیل دور شدن از نشانه‌های الهی در طبیعت است. دحوالارض می‌تواند فرصتی باشد تا دوباره رابطه انسان با خدا، طبیعت و آرامش درونی ترمیم شود.

شبی برای دعا، روزی برای آرامش

مساجد و اماکن مذهبی در این روز حال و هوایی متفاوت دارند. بسیاری از مردم با حضور در محافل دعا و قرائت قرآن، تلاش می‌کنند لحظاتی ناب از معنویت را تجربه کنند. صدای مناجات، عطر اسپند و اشک‌های آرام بندگان، تصویری از دلی است که در جست‌وجوی آرامش به سوی خدا بازمی‌گردد.

دحوالارض، روز گسترده شدن زمین است؛ اما حقیقت آن، گسترده شدن دریچه رحمت خداوند به سوی بندگان است. روزی که می‌تواند آغاز دوباره‌ای برای دل‌های خسته باشد؛ دل‌هایی که در میان شلوغی دنیا، هنوز به آسمان امید دارند.

در روزگاری که انسان بیش از هر زمان دیگری تشنه آرامش و معناست، دحوالارض یادآور این حقیقت بزرگ است که بازگشت به خدا، همیشه نزدیک‌ترین راه نجات انسان خواهد بود.