ساختارهای اقتصادی کشور با معیارهای قرآنی سنجیده شود

عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) با تبیین نگاه قرآن به تجارت و کنشگری اقتصادی، گفت: بسیاری از رفتارها و ساختارهای اقتصادی از جمله نظام بانکی، بورس، بیمه و حتی نهادهای کلان مانند بانک مرکزی باید با معیارهای قرآنی نظیر پرهیز از «اسم»، دوری از فسق، رعایت عدالت، ایجاد رشد در کنشگران و جلوگیری از سپردن اموال به افراد «سفیه» ارزیابی شود.

به گزارش خبرگزاری شبستان از استان قم، حجت‌الاسلام محمدجواد قاسمی عضو هیئت علمی مؤسسه امام خمینی(ره) امروز در همایش «بازگشت به اقتصاد مقاومتی در اقتصاد جنگ و پسا جنگ» به تبیین مفهوم تجارت از منظر قرآن پرداخت و گفت: قرآن تجارت را امری می‌داند که انسان یا باید آن را ایفا کند یا نقض، و این معیار اساسی در سنجش کنش‌های اقتصادی است.  

وی گفت: قرآن برای کالا و معاملات، اصطلاحات و ابداعات خاصی دارد و بخشی از کالاها را «کالای خبیث، کم‌بازده و بدبازده» توصیف می‌کند؛ کالایی که صاحب آن در معامله با اغماز و بی‌عدالتی رفتار می‌کند و در صورت داشتن قدرت، به طرف مقابل فشار وارد می‌سازد.

وی با اشاره به آیات مربوط به تعاون افزود: قرآن با تعبیر «تَعاوَنوا» دعوت می‌کند که برای خیر و تقوا با یکدیگر همکاری کنیم و این تقوا نقطه مقابل فسق است و ضامن حفظ برّ محسوب می‌شود و اگر تقوا رعایت نشود، کنش‌های اقتصادی انسان به «اسم» آلوده می‌شود که قرآن آن را نفی می‌کند.

حجت الاسلام قاسمی ادامه داد: من در قرآن سه مصداق برای این آلودگی‌ها بیان کردم و اکنون باید بررسی کنیم که آیا در نظام اقتصادی ما، از جمله بورس، بانک‌ها، نظام ربوی، بیمه و حتی بانک مرکزی، مصادیقی از «اسم» و رفتارهای ناسالم وجود دارد یا خیر و این‌ها تطبیق‌پذیر است و باید با معیارهای قرآنی سنجیده شود.

وی با اشاره به تعریف قرآن از کنشگر اقتصادی گفت: قرآن کنشگران را به «رشید» و «سفیه» تقسیم می‌کند و سفیه کسی است که نمی‌تواند عدالت را رعایت کند و رفتار علمی ندارد. آیه «فَإِن کانَ الَّذی عَلَیهِ الحَقُّ سَفیهًا فَلْیُمْلِلْ وَلِیُّهُ بِالْعَدْلِ» نشان می‌دهد که سفیه از اجرای عدالت ناتوان است. همچنین آیه «وَلا تُؤتُوا السُّفَهاءَ أموالَکُمُ الَّتی جَعَلَ اللَّهُ لَکُمْ قِیامًا» بیان می‌کند که اموالی که خدا مایه قوام جامعه قرار داده، نباید در اختیار سفها باشد.

وی افزود: قرآن مصداقی روشن از سفیه را کودک نابالغ معرفی می‌کند که هنوز به رشد نرسیده است. خداوند در مورد یتیم می‌فرماید ابتدا او را «ابتلا» و آزمون کنید و سپس اموالش را به او بدهید و حال سؤال این است که وقتی برای سپردن دو هزار تومان به یک کودک، باید آزمون انجام شود، چگونه در سطح کلان و برای انتخاب رئیس بانک مرکزی، وزیر، مدیر کارخانه یا معاون، بدون طی مراحل ابتلاء و ارزیابی رشد، مسئولیت‌ها را واگذار می‌کنیم؟

وی در پایان با تأکید بر اینکه جامعه باید ضعف‌های سه‌گانه خود را در رفتارهای اقتصادی جبران کند، افزود: اگر این معیارهای قرآنی رعایت شود، اموال و نظام اقتصادی ما «قیام» پیدا می‌کند و به قوام و پایداری می‌رسد.

کد خبر 1881779

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha