به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، حضور کمنظیر و متراکم استادان برجسته، دانشمندان، محققان، نسخهشناسان تراز اول و مسئولان قزاقی در کنار سیل مشتاق دانشجویان، نشان داد که برخلاف تصور برخی ناظران و تحلیلگران بینالمللی، پیوند فرهنگی ایران و قزاقستان در روزهای سخت، مستحکمتر از همیشه است.
این مراسم در حالی با استقبال گسترده جامعه نخبگانی قزاقستان مواجه شد که بسیاری از ناظران تصور میکردند فشارهای بینالمللی و تهاجم غیرقانونی و غیرانسانی اخیر علیه ایران، منجر به انزوای فرهنگی این کشور شود. اما واقعیت میدانی در آلماتی، ناقض این پیشبینیها بود. شرکتکنندگان با حضور پرشور خود، پیامی صریح از همبستگی، قرابت و همدردی عمیق با ملت ایران مخابره کردند.
بسیاری از اساتید حاضر در نشست تأکید داشتند که حوادث اخیر نه تنها از علاقه آنها نکاسته، بلکه کنجکاوی و اشتیاق جهانیان را برای شناخت بیشتر از تمدن اصیل ایران و واقعیتهای میدانی آن - ورای روایتهای جهتدار رسانههای غربی - دوچندان کرده است.
حسین آقا زاده، وابسته فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آلماتی، ضمن تشریح ابعاد علمی مونوگراف «ایران قرون میانی»، این اثر را پلی میان حافظه تاریخی دو ملت دانست.
وی با اشاره به جایگاه رفیع دکتر غالیه قنبربیکووا به عنوان برنده جایزه بینالمللی فارابی ایران، تأکید کرد: در شرایطی که میراث بشری مورد تهدید قرار میگیرد، وظیفه دانشمندان و محققان، بازخوانی حقایقی است که در لابلای نسخ خطی فارسی نهفته است.
آقا زاده افزود: این اسناد، بیطرفترین گواهان تاریخ هستند و ما امروز بیش از هر زمان دیگری به تدوین طرحهای پژوهشی گروهی میان متخصصان ایران و قزاق نیاز داریم تا حقیقت تمدن را از غبار سیاست پاک کنیم.
در این مراسم، چهرههای ماندگاری همچون پروفسور کلارا حافظوا (چینشناس برجسته) و تورالی قدیر (رئیس انستیتو تحقیقات اسلامی) بر ریشههای مشترک دوران «ایران و توران» تأکید کردند.
سخنرانان با ستایش از ایستادگی فرهنگی ایران، خاطرنشان کردند که تهاجمهای نظامی هرگز نمیتواند ریشههای تمدنی را بخشکاند، بلکه ضرورت حفظ میراث مشترک بشری را به یک مطالبه جهانی تبدیل میکند.
سلطنت جاکوبایوا نیز این کتاب را ضرورتی حیاتی برای تربیت نسل جدید محققانی دانست که به دنبال درک واقعیتهای منطقه از منابع دستاول هستند.
غالیه قنبربیکووا مؤلف اثر، با بیانی متأثرکننده از بیست سال تلاشی گفت که در کتابخانههای ایران و هند صرف شده است.
وی تأکید کرد که هدفش از تدوین این مونوگراف، ارائه نمایی دقیق از «آرکئوگرافی» و منابعی است که هویت تاریخی دشت بزرگ را با جهان ایرانی پیوند میزند.
نقطه عطف این نشست، ابراز همدردی خالصانه و رسمی شرکتکنندگان با ملت ایران در پی حوادث اخیر بود. نخبگان قزاق با تقدیم پیامهای تسلیت و همبستگی، به صراحت نشان دادند که جریان اصیل علمی و فرهنگی را از بازیهای سیاسی متمایز میدانند و خواستار تداوم و توسعه همکاریها در عالیترین سطوح هستند.
رونمایی از این کتاب در آوریل ۲۰۲۶، ثابت کرد که تمدن ایران همچنان کانون توجه و احترام اندیشمندان آسیای مرکزی است. این رویداد نشان داد که برخلاف میل برخی قدرتها، «واقعیت ایران» از دریچه نسخ خطی و پژوهشهای اصیل، بسیار قدرتمندتر از بازنماییهای رسانهای است و نخبگان قزاقستان برای حفظ این میراث بشری، شانه به شانه ایران ایستادهاند.
معرفی کتاب «ایران قرون میانی؛ بازخوانی شناسنامه دشت بزرگ در آینه منابع فارسی»
کتاب «ایران قرون میانی: آرکئوگرافی و منابع (قرن ۱۳ تا ۱۸ میلادی)» حاصل ۲۰ سال پژوهش خستگیناپذیر دکتر غالیه قنبربیکووا در گنجینههای خطی ایران، هند و قزاقستان است. این اثر که برنده جایزه بینالمللی فارابی نیز شده، فراتر از یک مونوگراف تخصصی، سندی بر حقانیت و گستره تمدنی زبان فارسی در آسیای مرکزی است.
اثبات مرجعیت زبان فارسی: این اثر نشان میدهد که زبان فارسی برای سدههای متمادی، زبان رسمی دانش، دیوانسالاری و فرهنگ در جاده ابریشم بوده و هویت تاریخی ملل منطقه بدون مراجعه به این زبان غیرقابل بازیابی است.
کشف روایتهای نویافته: مؤلف با بررسی نسخ خطی منحصربهفرد، جزئیات دقیقی از تاریخ اجتماعی و پیوندهای سیاسی ایران و قزاقستان را استخراج کرده که در منابع غربی یا متأخر یافت نمیشود.
دیپلماسی میراث مکتوب: این کتاب یادآور این حقیقت است که «ایران» برای نخبگان منطقه، نه فقط یک جغرافیا، بلکه یک کانون تمدنی و منبعی اصیل برای خودشناسی تاریخی است.
این اثر، فراخوانی است به پژوهشگران ایرانی برای آغاز فصلی نو از همکاریهای گروهی با محققان آسیای مرکزی جهت صیانت از میراثی که به زبانِ جان -فارسی- نگاشته شده است.
نظر شما