خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- در شبهایی که عطر مقاومت و ایستادگی در کوچه پسکوچههای شهرهای میهن اسلامیمان پیچیده و داغ «رهبر شهید» بر دلها سنگینی میکند، در گوشهای از شهر بیرجند، نوری متفاوت از یک خیمه ساطع میشود.
اینجا خبری از سخنرانیهای رسمی و پروتکلهای بزرگسالانه نیست؛ اینجا فرماندهان، قدشان کوتاه است اما همتشان به بلندای قلههای مقاومت. موکب «دبستانیهای انقلاب» (میناب ۱۶۸) با مدیریت حجتالاسلام هادی موحدیان، به مأمنی تبدیل شده که در آن نسل چهارم و پنجم انقلاب، مفهوم «خونخواهی» و «ایستادگی» را با زبان مدادرنگی و سرود، مشق میکنند.
به سراغ حجتالاسلام هادی موحدیان، مسئول این حرکت خودجوش رفتیم تا از رازهای این ایستگاه متفاوت پرده بردارد؛ جایی که کودکان، در شبهای حساس جبهه مقاومت، مشق «سربازیِ امام زمان(عج)» میکنند.
خروشی که از یک سؤال صادقانه آغاز شد
همه چیز از یک گفتوگوی ساده خانگی شروع شد. زمانی که تمام برنامههای مذهبی و سیاسی شهر، قد و قوارهای بزرگسالانه به خود گرفته بود، نگاه تیزبین یک کودک، خلأ بزرگی را فریاد زد. حجتالاسلام موحدیان در گفتگو با خبرنگار شبستان در این باره میگوید: ایده اصلی برپایی این موکب به درخواست دخترم شکل گرفت. او با همان صداقت کودکیاش میپرسید که سهم ما بچهها از این شبها چیست؟
وی ادامه می دهد: دیدم درست میگوید؛ ما در تمام برنامههای جاری، بیشتر به قشر سنی بزرگسال میپردازیم و از کودکانی که قرار است علمداران فردای این انقلاب باشند، غافل شدهایم. لذا بر آن شدیم تا فضایی خلق کنیم که در آن، مفاهیم عمیق مقاومت نه با سخنرانیهای طولانی، بلکه با زبانِ دل کودکان روایت شود.
رمزگشایی از «میناب ۱۶۸»؛ از مظلومیت دانشآموزان تا رسوایی «فکر اپستینی»
نام موکب، تنها یک کد عددی نیست؛ یک مانیفست سیاسی و اعتقادی است. حجت الاسلام موحدیان با حرارت خاصی از علت این نامگذاری پرده برمیدارد: ما نام این مکان را "میناب ۱۶۸" گذاشتیم تا یاد ۱۶۸ شهید دانشآموز حادثه میناب همواره زنده بماند.
وی در ادامه عنوان می کند: اما ماجرا فراتر از یک یادبود است. این عدد با ایامی همزمان شد که در جریان مذاکرات، روحیه پلید استکبار جهانی بیش از پیش افشا گشت. ما میخواستیم این پیام را به جهانیان مخابره کنیم: کسانی که دستشان در جزیره اپستین به خون و عفت دختران خردسال آلوده است، همان کسانی هستند که امروز در جبهههای جنگ جنایت میکنند.
وی ادامه می دهد: موکب ما جلودار جبهه مقاومت در برابر "فکر منحط اپستینی" است و میخواهد نسل جدید را در برابر این لجن زار مدرن واکسینه کند.
وقتی مدادرنگیها سلاح میشوند؛ تجلی فطرت در قاب نقاشی
در گوشهای از موکب، چندین کودک سر در برگه گذاشته و با جدیت تمام در حال نقاشی هستند. اینجا «جهاد تبیین» به زبان هنر در جریان است. مدیر موکب میگوید: من از بچهها خواستم مفهوم و قضاوتشان را درباره تجاوز آمریکایی-صهیونیستی به تصویر بکشند.
وی می افزاید: شاید باورتان نشود، اما در همین نقاشیهای ساده، مفاهیمی را دیدم که ناخودآگاه اشک در چشمانم جاری میکرد. دیدن این که چگونه یک کودک دبستانی، "خونخواهی رهبر شهید" و "ظلم دشمن" را درک میکند، به ما بزرگترها امید و استقامت میبخشد.
حجت الاسلام موحدیان می گوید: ما شاید برای رفتارهایمان اغراض خاصی داشته باشیم، اما وقتی فطرت پاک و دستنخورده بچهها را اینگونه همسو با راه انقلاب میبینیم، مطمئن میشویم که مسیر را درست آمدهایم. پیامبر(ص) فرمود فرزندان بر فطرت اسلام متولد میشوند و من این حقیقت را در تار و پود این موکب لمس کردم.
فرماندهی کوچک در معرکه بزرگ؛ اینجا خستگی معنا ندارد
یکی از ویژگیهای منحصربهفرد موکب دبستانیهای انقلاب، واگذاری امور به خود دانشآموزان است. در اینجا خبری از خادمان بزرگسال در صف اول نیست. حجت الاسلام موحدیان با لبخندی بر لب میگوید: کارهای موکب را خود بچهها اداره میکنند؛ از پذیرایی گرفته تا نظمدهی به برنامهها.
مسئول موکب در ادامه عنوان می کند: حس مسئولیتپذیری در آنها موج میزند. استقبال به قدری بالاست که ما گاهی در پایان مراسم، بچهها را به زور از موکب خارج میکنیم! خانوادههای بیرجندی نیز با دیدن این فضای متفاوت، فرزندانشان را با اطمینان به ما میسپارند.
وی می افزاید: جالب اینجاست که شاید ما بزرگترها در کف خیابان خسته شویم، اما از روزی که این موکب را سر پا کردیم، گذر زمان و خستگی از یادمان رفته است؛ گویی انرژی خالص کودکان، پیشران این حرکت جهادی شده است.
پرورش سرباز برای خیمه آخر؛ توصیهای برای محلههای انقلابی
وقتی از حجتالاسلام موحدیان درباره هدف نهایی این حرکت میپرسیم، در یک جمله کوتاه اما عمیق پاسخ میدهد: ما در حال تربیت سرباز برای امام زمان (عج) هستیم. او معتقد است که هویت انقلابی دانشآموز در همین فضاها شکل میگیرد و تثبیت میشود.
وی در ادامه گفتگو، توصیهای هم برای دغدغهمندان فرهنگی دارد و عنوان می کند: هر کسی در هر محلهای که هست، نباید منتظر بودجه و ابلاغیه بماند. این حرکتها باید خودجوش و مردمی باشد. به فطرت بچهها اعتماد کنید و برای آنها وقت بگذارید.
حجت الاسلام موحدیان در پایان می گوید: در این شبهای حساس، اگر بتوانیم دل یک کودک را با آرمانهای رهبر شهید و مسیر مقاومت گره بزنیم، برای تمام عمر او و آینده این انقلاب کافی است. ما باید در برابر هجمههای فرهنگی دشمن، سنگرهای کوچکی از جنس "میناب ۱۶۸" در تمام کوچهها بنا کنیم.
نظر شما