به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از استان کردستان، در روزهایی که سایه جنگ بر آسمان کشور سنگینی میکرد، کردستان حالوهوایی متفاوت به خود گرفت؛ نه از جنس ترس و اضطراب، بلکه از جنس حضور، همدلی و ایستادگی.
از نخستین روزهای «جنگ رمضان»، مردم شهرها و روستاهای این استان، بیآنکه منتظر فراخوان رسمی بمانند، خودجوش به خیابانها آمدند خیابانهایی که بهسرعت به صحنهای از همبستگی ملی، نمایش غیرت مردمی و اعلام وفاداری به آرمانهای کشور تبدیل شد.
خیابانهایی که به میدان تبدیل شدند
از سنندج، مرکز استان گرفته تا شهرهای کوچک و روستاهای دورافتاده، تجمعات مردمی شکل گرفت؛ تجمعاتی که در آن، مردم با سردادن شعارهایی همچون «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» خشم خود از اقدامات دشمنان را نشان داده و حمایت قاطع خود از ایران اسلامی و نیروهای مسلح را اعلام کردند.
در این میان، آنچه بیش از هر چیز به چشم میآمد، استمرار حضور مردم بود؛ حضوری که محدود به یک روز یا یک مراسم خاص نشد. خیابانها در طول روز و بهویژه در شبها، مملو از جمعیتی بود که با وجود شرایط خاص، میدان را ترک نکردند.
همزمانی این تحولات با ماه مبارک رمضان، رنگ و بویی معنوی به این حضور بخشید. شبهای قدر، آیینهای عزاداری و بزرگداشت شهدا، بهویژه شهدای «جنگ رمضان»، نه در فضاهای بسته، بلکه در خیابانها و میادین برگزار شد.
مردم در کنار یکدیگر، زیر آسمان شهر، قرآن به سر گرفتند، دعا خواندند و یاد شهدا را زنده نگه داشتند. این صحنهها، تصویری متفاوت از یک جامعه در شرایط بحران را ترسیم میکرد؛ جامعهای که نه تنها از هم نپاشیده، بلکه منسجمتر و همدلتر از گذشته شده است.
یکی از جلوههای قابل توجه این روزها، برپایی افطاریها و سحریهای مردمی در خیابانها بود سفرههایی که نه در خانهها، بلکه در معابر عمومی پهن شد تا نشان دهد مردم، حتی در سختترین شرایط، سنتهای خود را حفظ میکنند.
این افطاریها تنها یک وعده غذایی نبود؛ بلکه نمادی از همدلی، مشارکت و پیام روشنی به دشمنان بود که این ملت، نهتنها دچار ترس نشده، بلکه با انسجام بیشتری در کنار یکدیگر ایستاده است.
کودکان؛ روایتگر آیندهای امیدوار
در میان جمعیت، حضور کودکان و نوجوانان جلوهای ویژه داشت کودکانی که در کنار والدین خود، نه بهعنوان تماشاگر، بلکه بهعنوان بخشی از این حرکت اجتماعی حضور داشتند.
از چهرههایی که با رنگ پرچم ایران نقاشی شده بود تا اجرای سرودهای جمعی مانند «سلام فرمانده»، از فعالیتهای فرهنگی در مواکب تا نمایشهای ورزشی و زورخانهای، همگی نشان از مشارکت فعال نسل جدید داشت.
این حضور، پیامی روشن داشت: آرمانها و ارزشهای انقلاب، به نسلهای بعدی منتقل شده و این مسیر ادامه خواهد داشت.
«بچههای مسجد» در خط مقدم فعالیتهای مردمی
در کنار این حضور گسترده، نقش کانونهای فرهنگی هنری مساجد نیز قابل توجه بود؛ نهادی که همواره در بزنگاههای اجتماعی، نقشآفرینی کرده است.
بهزاد کیامهر، مدیر ستاد هماهنگی کانونهای فرهنگی هنری مساجد کردستان، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان، از حضور گسترده «بچههای مسجد» در این تجمعات خبر میدهد.
وی میگوید: در تمامی شهرهای استان، بهویژه سنندج، اعضای کانونهای مساجد حضور فعالی در تجمعات شبانه داشتند از سردادن شعارهای انقلابی گرفته تا حضور در مواکب و حتی مشارکت در رژههای خودرویی.
کیامهر با اشاره به شرایط جوی این ایام ادامه میدهد: شبهای سرد، بارش برف و باران را تجربه کردیم، اما این موضوع مانع حضور مردم نشد. مردم با وجود همه این شرایط، در خیابانها ماندند و حس وطندوستی خود را به نمایش گذاشتند.
مساجد؛ پایگاههای همیشگی همدلی
به گفته وی، مساجد در این ایام به کانونهای اصلی فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی تبدیل شدند؛ جایی که برنامههای قرآنی، فرهنگی و اجتماعی نهتنها متوقف نشد، بلکه به فضای عمومی شهر نیز گسترش یافت.
کیامهر توضیح میدهد: برخی از اعضای کانونهای فرهنگی مساجد، برنامههای خود را از فضای مسجد به خیابانها و مواکب منتقل کردند؛ این اقدام باعث شد ارتباط مردم با برنامههای فرهنگی بیشتر شود.
یکی از ویژگیهای بارز این تجمعات، حضور خانوادهها بود. پدران، مادران و فرزندان در کنار یکدیگر، در این صحنهها حضور داشتند و همین موضوع، به فضای تجمعات حالوهوایی متفاوت بخشیده بود.
اغلب شرکتکنندگان را خانوادهها تشکیل میدادند؛ خانوادههایی که با حضور مشترک خود، نهتنها حمایت از کشور را نشان میدادند، بلکه ارزشهای اجتماعی را نیز به فرزندان خود منتقل میکردند.
وقتی همبستگی به یک فرهنگ تبدیل میشود
آنچه در این روزها در کردستان شکل گرفت، تنها یک واکنش مقطعی نبود، بلکه به نوعی فرهنگ عمومی تبدیل شد؛ فرهنگی مبتنی بر مشارکت، همدلی و مسئولیتپذیری اجتماعی.
کارشناسان اجتماعی معتقدند چنین حضورهایی، فراتر از یک تجمع ساده است این رویدادها به تقویت سرمایه اجتماعی، افزایش حس تعلق به جامعه و ایجاد اعتماد میان مردم و نهادها کمک میکند.
در این میان، نقش نسل جوان و کودکان اهمیت بیشتری پیدا میکند؛ نسلی که در حال تجربه نخستین مواجهههای جدی با مفاهیم مشارکت اجتماعی و مسئولیتپذیری است.
در مجموع، آنچه در روزهای «جنگ رمضان» در کردستان رقم خورد، تصویری روشن از یک جامعه زنده و پویا بود؛ جامعهای که نهتنها در برابر فشارها عقبنشینی نکرد، بلکه با حضور گسترده خود، پیام روشنی به جهان مخابره کرد.
خیابانهایی که خالی نشد سفرههایی که در دل شهر گسترده شد، کودکانی که در کنار والدین ایستادند و مردمی که با وجود همه سختیها، میدان را ترک نکردند همگی نشانههایی از یک واقعیت مهم است وحدت و ایستادگی، همچنان مهمترین سرمایه این سرزمین است.
نظر شما