روایت شاعر بیرجندی که در محضر رهبر شهید درس تواضع آموخت 

خبرگزاری شبستان _خراسان جنوبی؛فاطمه رحیم‌زاده؛ در شب‌های روشنِ ماه رمضان، آن‌گاه که شاعران با دل‌هایی آکنده از شوق و احترام پای به محفل دیدار با امام شهید می‌گذاشتند، انگار نسیمی از جنس آرامش و معرفت در فضا می‌پیچید. آن دیدارها فقط یک نشست ادبی نبود، مدرسه‌ای بود برای آموختن تواضع، دقت و عشق به واژه‌ها. به اذعان صحبت شاعران، امام شهید با صبری مثال‌زدنی و نگاهی پدرانه، شعرها را می‌شنیدند، در لابه‌لای ابیات نکته می‌گفتند و با همان سادگیِ صمیمی، دل شاعران را به روشنایی دیگری می‌بردند، در آن جمع‌های نورانی، شعر فقط خوانده نمی‌شد، اشعار زندگی می‌شد، نفس می‌کشید و در جان حاضران ریشه می‌دواند.

چه خاطره‌انگیز بود لحظه‌هایی که سفره‌ای ساده پهن می‌شد، شاعران در کنار هم می‌نشستند و کلام و کرامت، در کنار افطار و دعا، معنایی تازه پیدا می‌کرد، آن محفل‌ها تصویری زنده از پیوند هنر و معنویت بود، جایی که امام شهید نه‌تنها شنونده‌ای بزرگ، که دل‌سپرده‌ای صادق برای شعر و اهل قلم بودند. امروز هر بار که نام آن دیدارها برده می‌شود، در دل شاعران چیزی میان دلتنگی و افتخار جوانه می‌زند، دلتنگی برای آن صدا و آن نگاه و افتخار به اینکه در محضر مردی نشستند که شعر را نه برای ستایش شخص، که برای بیداری جان‌ها می‌خواست.