خبرگزاری شبستان ـ استان مازندران ؛ صدای «یا حسین(ع)» و «لبیک یا خامنهای» و «مرگ بر آمریکا و مرگ بر اسراییل» و «هیهات من الذله» در جایجای مازندران طنینانداز شد.
امشب، آسمان مازندران در چهلمین شب شهادت رهبر شهید انقلاب ، گواه مردمی بود که مرزهای جغرافیاییِ شهرها را درنوردیدند و در چهلمین شبِ شهادتِ رهبرِ شهیدِ انقلاب، به سوگ نشسته بودند؛ اما نه سوگی از جنسِ یأس، که از جنسِ ایمانِ استوار.
از شرق تا غرب و از گلوگاه تا رانسر، و در ساری تا بهشهر، از ارتفاعاتِ سوادکوه تا کرانههای دریای خزر، از آمل هزار سنگر تا غرب استان و نوشهر و چالوس و رامسر، امروز نبضِ مازندران به یادِ «قائد امت» میتپید. در مصلیها و میدانهای اصلی شهر، پیر و جوان، در صفوفی فشرده، چنان حماسهای آفریدند که گویی تقویم برای لحظاتی به عقب بازگشته بود؛ گویی دوباره در روزهای حماسه و خون، عهدِ وفاداری را با آرمانهای انقلاب تجدید میکردند.
امشب مرد و زن مازندرانی در میدان و در گوشه کنار خیابان ها و گوشهای از میدان ایستاده بودند و در کنار فریادهای بلند خونخواهی رهبر شهید انقلاب، اشکهایشان را با گوشه چفیه با روسری و چادرشان پاک میکردند.
مردی آرام زیر لب زمزمه میکند: «ما با او عهد بستیم، نه برای یک روز و دو روز، برای همیشه.» و در کنارش، نوجوانی، پرچمِ «قائد امت» را چنان محکم در دست داشت که گویی میخواهد آن را به نسلهای بعد بسپارد. این قابهای ساده، تنها گوشهای از روایتِ بزرگِ امروزِ مازندران بود؛ روایتی از پیوندِ ناگسستنیِ یک ملت با مکتبِ ایثار.
اقتدار؛ پیامِ روشنِ مازندرانیها
«چهلم»، زمانِ پایان نیست، بلکه زمانِ «رویش» است. مردم مازندران با حضورِ حماسیِ خود، پیامِ روشنی برای دشمنان داشتند: «اگر به دنبالِ خاموش کردنِ این چراغ هستید، بدانید که این نور، در دلِ تکتکِ فرزندانِ این سرزمینِ سبز و غیور، شعلهورتر شده است.»
این اجتماعِ اقتدار در چهلمین شب شهادت رهبر شهید انقلاب، نه تنها یک گردهماییِ معمولی نبود، بلکه لبیکی بود به خونِ شهدای انقلاب؛ پیامی که از میانِ کوچههای مازندران به جهان مخابره شد: «قائد امت رفت، اما راهِ او، با قدرت، در میانِ گامهای استوارِ مردمِ این خطه، ادامه خواهد داشت.»
امشب مازندران با دلی آکنده از غم، اما سری بلند و عزمی راسخ، به فردا مینگرد؛ فردایی که در آن، مکتبِ رهبرِ شهید، روشنتر از همیشه، مسیرِ استقلال و عزت را هدایت میکند.
نظر شما