خبرگزاری شبستان، گروه بینالملل: در کرانههای اقیانوس هند و در نزدیکی کاخ ریاستجمهوری جیبوتی، بنایی ساخته شد که نهتنها بهعنوان بزرگترین مسجد این کشور شناخته میشود، بلکه حامل پیامی از تعامل فرهنگی و همکاری میان آنکارا و جیبوتی است.
این پروژه که توسط وقف دیانت ترکیه از سال ۲۰۱۷ کلید خورد، فوریه ۲۰۱۹ ایستگاه پایانی رسید.
طراحی این مسجد بر پایه معماری کلاسیک عثمانی انجام شد؛ سبکی که با گنبدهای باشکوه، رواقهای منظم و منارههای بلند شناخته میشود.
این مجموعه در زمینی به مساحت ۱۰ هزار مترمربع ساخته شده و با موقعیت منحصربهفرد خود، چشماندازی مستقیم به اقیانوس دارد؛ ویژگیای که به آن جلوهای متفاوت بخشیده است.
«فورکان کاظم یوکسل» مدیر پروژه، با اشاره به ظرفیت پنج هزار نفری مسجد، آن را مجموعهای فراتر از یک فضای عبادی توصیف میکند.
به گفته او، این بنا علاوه بر شبستان اصلی، شامل مرکز آموزشی با ظرفیت ۴۰۰ نفر، سالن همایش، کتابخانه و فضاهایی برای فعالیتهای اجتماعی است؛ ترکیبی که کارکردهای دینی و فرهنگی را در کنار هم قرار داده است.
ویژگیهای معماری این مسجد نیز قابل توجه است. دو گلدسته ۴۵ متری که ارتفاع آنها از گنبد اصلی نیز فراتر میرود، در کنار چهار گنبد کوچک، نمایی باشکوه به بنا دادهاند. رنگ سفید متمایل به کرم نیز بر این عظمت افزوده و یادآور نمونههای شاخص معماری عثمانی است.
یوکسل همچنین تأکید میکند که بخشهایی از این مسجد در آبهای اقیانوس ساخته شده و همین مسئله، اجرای پروژه را با دشواریهای فنی قابل توجهی همراه کرده بود.
محوطه بیرونی مسجد نیز با یک بوستان و حیاطی وسیع احاطه شده و در مرکز آن، آبنمایی برای وضو تعبیه شده است. بخش عمده مصالح مورد استفاده، بهویژه سنگها، از ترکیه تأمین شد تا اصالت سبک معماری حفظ شود.
این مسجد از نظر ساختاری و بصری، شباهتهایی با مسجد «سلطان احمد» استانبول دارد و همین امر، پیوندی نمادین با میراث معماری عثمانی ایجاد کرده است.
این مسجد نهفقط بهعنوان یک بنای مذهبی، بلکه بهعنوان نمادی از دیپلماسی فرهنگی و پیوندهای تاریخی، به شمار میآید؛ بنایی که قرار است صدای اذان را در ساحل اقیانوس، با روایت تازهای از معماری اسلامی همراه کند.
نظر شما