به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه، شهیدان. آنها که رفتند تا بمانند، تا قداست این خاک و شرافت این ملت را با خون خود بیمه کنند. امروز، وقتی در اجتماعهای مردمی، در میان جمعیتی که برایشان گل میآورند، عکسهایشان را در دست میگیرند و بر مزارشان بوسه میزنند، گویی شهدا خود میهمان این جمعاند؛ میهمانانی از جنس نور، که حضورشان، تجلیبخش عمیقترین احساسات انسانی، یعنی عشق و ارادت است.

تجمعهای مردمی در این روزهای ناآرام، زمانی که رنگ و بوی شهدا به خود میگیرد، به مکانی فراتر از یک تجمع تبدیل میشود. این عشق و ارادت، تنها یک احساس زودگذر نیست؛ بلکه ریشه در درک عمیقی از فداکاری، گذشت و مسئولیتپذیری دارد. شهدا به ما آموختند که چگونه میتوان برای هدفی بزرگ، از خود گذشت. چگونه میتوان در اوج سختیها، ایستادگی کرد و چگونه میتوان با اخلاص و صداقت، زندگی را معنا بخشید. همین درسهاست که باعث میشود هر بار یادشان میکنیم، نه تنها اشک حسرت، که اشک شوق و وفاداری بریزیم.
حضور شهدا در این تجمعات، نه به معنای جسمانی، که حضوری روحی و معنوی است. حضوری که یادآوری میکند، راهشان همچنان باز است و هر کس به اندازه وسع خود میتواند در این مسیر گام بردارد. این حضور، الهامبخش است برای ساختن جامعهای بهتر، برای پاسداشت ارزشهایی که شهدا برایشان جان باختند و برای زنده نگه داشتن آرمانهایی که پرچمشان را بر دوش گرفتند.
دیشب در پی حمله صهیونستی رژیم کودک کش آمریکا و اسرائیل خانواده ارومیهای کنارهم به شهادت رسیدند و خانوادگی مهمان مردم ارومیه بودند...
پس، در هر تجمع مردمی که نام و یاد شهدا در آن زنده میشود، بدانیم که آنها نه تنها مهمان ما، بلکه ناظر این عشق و ارادت هستند؛ ناظرانی که با نگاه پرمهرشان، ما را به ادامه راه، به تلاش بیشتر و به وفاداری به آرمانهایشان تشویق میکنند. و این، زیباترین تجلی عشق و ارادتی است که میان ما و آسمانیان برقرار است.
نظر شما