پایداری ضاحیه؛ از آوارگی موقت تا آگاهی از رویارویی

به گزارش خبرگزاری شبستان، به نقل از الوطن؛ دیگر تجربه جنگ برای بسیاری از اهالی ضاحیه جنوبی و مناطق جنوبی و بقاع لبنان فقط ترس از بمباران یا انتظار نقشه‌های تهدید نیست، بلکه به تجربه‌ای روزمره تبدیل شده که رفتار و نگرش آن‌ها نسبت به بقا را دگرگون کرده است.

پس از تجربه‌های گذشته، بسیاری از ساکنان این مناطق هشدارهای دشمن اسرائیلی را بخشی از یک مبارزه روانی می‌دانند که هدفش شکستن اراده به همان اندازه‌ای است که هدفش تخریب مکان‌هاست، نه اینکه نشانه قطعی غیرقابل‌زندگی بودن یا اجبار به ترک خانه باشد.

از همین رو، گزینه پایدار، حتی در حداقل آن، به عنوان یک موضع جمعی در میان محیط اجتماعی گسترده شده که بر کرامت و توانایی سازگاری با شرایط جنگی تکیه دارد.

علی سیف‌الدین، یکی از کسانی که در ضاحیه جنوبی مقاومت کرده، می‌گوید: «هر بار تهدیدی وجود دارد، من و خانواده‌ام از خانه بیرون می‌رویم و به ساحل می‌رویم، سپس پس از پایان بمباران بازمی‌گردیم.»

او می‌گوید جنگ گذشته درس‌های بسیاری به آن‌ها آموخت، از جمله اینکه نقشه‌های هدف‌گیری دشمن بیش از هر چیز برای ترساندن مردم و نشان دادن قدرت ظاهری دشمن طراحی شده‌اند.

علی سیف‌الدین توضیح می‌دهد که رسانه‌ها پس از هر موج بمباران سعی می‌کردند ضاحیه را مانند منطقه‌ای خالی از زندگی نشان دهند، اما بازگشت مردم همواره ثابت کرد که امکان زندگی هنوز وجود دارد. بنابراین، نقشه‌ها و مناطق قرمز دیگر آن‌ها را نمی‌ترساند و تهدید کافی نیست که آن‌ها را مجبور به ترک خانه کند. اگر ساختمان‌ها تخریب شوند، می‌توان چادر زد؛ اما تسلیم شدن در برابر «تجار خون و بحران» هرگز گزینه نیست.

این وضعیت محدود به سیف‌الدین نیست؛ بسیاری از ساکنان ضاحیه جنوبی نیز این شیوه را ترجیح می‌دهند. آن‌ها صبر و تحمل را انتخاب کرده و حتی زیر تهدید به زندگی ادامه می‌دهند، با استفاده از روش‌هایی مانند جابجایی موقت به ساحل یا نقاط نزدیک کوه در زمان خطر، و بازگشت پس از کاهش شدت بمباران. آن‌ها این گزینه را با کرامت خود هم‌راستا می‌دانند و ترجیح می‌دهند از زندگی طولانی در مهاجرت یا وابستگی به شرایط استثمار دوری کنند.

هادی شعیتو، یکی از آوارگان جنوب در بیروت، می‌گوید تجربه جنگ گذشته با دوران سخت و فقدان سید حسن نصرالله پیوند خورده بود و بسیاری تصور می‌کردند بازگشت به زندگی عادی غیرممکن است. اما امروز، مردم با رهبری جدید حزب‌الله، به ویژه با نقش فعال شیخ نعیم قاسم، چشم‌انداز متفاوتی دارند و ایمان و اعتمادشان به رهبری تقویت شده است.

این تغییر، روحیه و معنویت جامعه را بالا برده و خلا ناشی از فقدان سید را کاهش داده است.

شعیتو این افزایش معنویت را به بازگشت «وحدت میدان‌ها» و بهره‌گیری از شرایط منطقه‌ای مناسب مرتبط می‌داند، که باعث شد فشار بر جبهه داخلی لبنان کاهش یابد و مردم احساس کنند بخشی از دفاع جمعی هستند.

فاتن رضا، از آوارگان صور، می‌گوید: جنگ ممکن است طولانی شود، اما مهم این است که با پیروزی و خروج کامل دشمن اسرائیلی به پایان برسد.

به نظر او این روحیه در خیابان‌ها، کافه‌ها، خیمه‌های آوارگان، مراکز اسکان و رسانه‌ها حضور دارد.

رضا معتقد است اکنون «معنویت در آسمان است» و مردم به مقابله با ذلت و مقاومت پایدار متعهد هستند.

او این وضعیت را ادامه مسیر وعده‌های سید شهید حسن نصرالله می‌داند و معتقد است که تحقق پیروزی نیازمند ایمان، صبر و فداکاری است.

از این رو، جامعه میزبان بخش زیادی از توانایی خود برای تحمل سختی‌ها و تبدیل پایداری از واکنشی موقتی به اعتقاد جمعی برای رسیدن به پیروزی را از همین روحیه می‌گیرد.