به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، جنگ تحمیلی آمریکایی صهیونی بر علیه کشورمان این روزها وارد تنشهای فزایندهای در عرصه بینالمللی شده است؛ در این میان، منازعات مربوط به انرژی و زیرساختهای حیاتی، به دلیل نقش بیبدیل آنها در پایداری ملی و رفاه اجتماعی، همواره از اهمیت ویژهای برخوردار بودهاند. در روزهای اخیر نیز شاهد بودهایم که تهدیداتی مستقیم از سوی رئیس جمهور آمریکا متوجه تأسیسات تولید و توزیع برق در کشورمان شده است؛ موضوعی که گمانهزنیها درباره توان بازدارندگی و تابآوری کشورها را تشدید کرده است.
«بیش از ۷۰ نیروگاه بزرگ در سراسر کشور فعال است؛ ظرفیتی که از مجموع نیروگاههای بزرگ و کوچک رژیم صهیونیستی و برخی متحدان منطقهای آن بیشتر است.»در چنین فضایی، ایران نیز که خود را در قلب این معادلات ژئوپلیتیکی و اقتصادی مییابد، علاوه بر پاسخ به این یاوه گویی و هدف قرار دادن متقابل زیرساختهای تولید برق در اسرائیل و متحدان منطقهای با اتکا به ظرفیتهای داخلی خود، به ارزیابی این تهدیدها و تبیین توانمندیهایش پرداخته است. مقامات مسئول در حوزه انرژی کشور، با نگاهی به ساختار پیچیده و متنوع شبکه برق ایران، بر عزم و آمادگی برای حفظ پایداری این زیرساخت حیاتی تأکید دارند. این موضوع، بهویژه با توجه به گستردگی جغرافیایی کشور و تنوع منابع تولید انرژی، ابعاد تازهای به خود میگیرد و جایگاه ایران را در میان کشورهای منطقه از منظر قدرت انرژی، مورد توجه قرار میدهد.
رویارویی در عرصه برق؛ از ادعای تهدید تا تشریح تابآوری ملی
در این میان سید اسماعیل حسینی، نماینده مردم شیراز و زرقان و سخنگوی کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، با تشریح توانمندیهای صنعت برق کشور، بر مولفههای کلیدی تابآوری و آمادگی ایران در برابر تهدیدهای احتمالی تأکید کرده است.
او توضیح میدهد که ایران «بیش از ۲۰۰ نیروگاه برق شامل نیروگاههای حرارتی، برقآبی، هستهای و تجدیدپذیر» در اختیار دارد؛ ظرفیتی که به گفته حسینی، نقش تعیینکنندهای در افزایش تابآوری شبکه ملی ایفا میکند. این نماینده مجلس با اشاره به پراکندگی جغرافیایی نیروگاهها میگوید: «بیش از ۷۰ نیروگاه بزرگ در سراسر کشور فعال است؛ ظرفیتی که از مجموع نیروگاههای بزرگ و کوچک رژیم صهیونیستی و برخی متحدان منطقهای آن بیشتر است.» موضوعی که میتواند احتمال اختلال گسترده در سطح ملی را کاهش دهد.
شکاف انرژی؛ مقایسه شبکه برق ایران و متحدان آمریکا
نماینده شیراز، در ادامه، مقایسهای میان ساختار تولید برق در ایران و برخی کشورهای منطقه ارائه میکند. او میگوید: «در برخی از این کشورها تنها حدود پنج نیروگاه بیش از ۵۰ درصد برق مورد نیاز را تأمین میکند».
به گفته حسینی، این سطح از تمرکز، شبکه برق آنها را در برابر هرگونه اختلال احتمالی آسیبپذیرتر میسازد؛ زیرا خارج شدن تنها یک یا دو واحد از مدار، میتواند بخش قابلتوجهی از توان تولیدی را تحت تأثیر قرار دهد. این در حالی است که به گفته او، ساختار چندلایه و متنوع ایران، چنین ریسکی را محدودتر میکند.
«اگر ایران بخواهد در همان سطحی که دشمن به شبکه انرژی کشور تعرض میکند پاسخ دهد، زیرساختهای آنها در مدت کوتاهی با چالش جدی مواجه خواهد شد».آب شیرینکنها؛ برگ برنده ایران در برابر ضعف زیرساختی منطقه
سخنگوی کمیسیون انرژی در بخش دیگری از سخنانش، به جایگاه تأسیسات آبشیرینکن در کشورهای متحد آمریکا در منطقه پرداخت؛ زیرساختهایی که نقش آنها در تأمین آب شرب برخی کشورها بسیار حیاتی است.
او بیان می کند: «وابستگی ایران به آبشیرینکنها حدود سه درصد است»، اما این رقم «برای برخی کشورهای متحد آمریکا در منطقه بین ۴۰ تا ۹۰ درصد» برآورد میشود. حسینی توضیح می دهد که کارایی آبشیرینکنها مستقیماً به پایداری شبکه برق وابسته است و هرگونه اختلال در تأمین برق میتواند فعالیت آنها را با مشکل مواجه کند.
بازی قدرت در حوزه انرژی؛ ایران چگونه به تهدیدها پاسخ میدهد؟
در ادامه تحلیلهای او، مقوله پاسخ متقابل به تهدیدها نیز ـ در سطح فنی و متناسب با حوزه انرژی ـ مورد اشاره قرار می گیرد. حسینی می گوید: «اگر ایران بخواهد در همان سطحی که دشمن به شبکه انرژی کشور تعرض میکند پاسخ دهد، زیرساختهای آنها در مدت کوتاهی با چالش جدی مواجه خواهد شد». این جمله از سوی او در قالب توضیحی درباره توان فنی زیرساختهای داخلی و مقایسه میزان وابستگی کشورها به منابع محدود انرژی بیان شد.
پایداری ملی؛ نقش مردم در تقویت شبکه برق
او همچنین نقش مشارکت عمومی را برجستهتر می کند و پایداری شبکه انرژی را موضوعی مشترک میان دولت و مردم می داند. بهگفته حسینی، «مقاومت مردم و همراهی آنان در مصرف بهینه برق، گاز و آب میتواند به تقویت پایداری کشور و ناکامی دشمنان منجر شود». او تأکید می کند که مدیریت مصرف، بهویژه در دورههای حساس یا پرمصرف سال، علاوه بر کاهش فشار بر شبکه، ظرفیت انعطافپذیری کشور را افزایش میدهد.
یکی از مهمترین مؤلفههای قدرت زیرساختی یک کشور، میزان پراکندگی و تنوع منابع تولید برق است. در این میان، امکان اتکا همزمان به نیروگاههای حرارتی، برقآبی، هستهای و تجدیدپذیر میتواند نقاط اتکای متعددی برای حفظ پایداری ایجاد کند. این ویژگی در ایران، که جغرافیای گستردهای نیز در اختیار دارد، بهعنوان یکی از عوامل تقویتکننده امنیت شبکه انرژی مطرح میشود.
در نهایت، مجموعه اظهارات اخیر بیانگر تلاش برای ارائه تصویری فنی و جامع از وضعیت امروز صنعت برق ایران است؛ تصویری که از یکسو بر توان موجود تأکید دارد و از سوی دیگر، نقش همکاری اجتماعی و مدیریت مصرف را در حفظ تابآوری شبکه برجسته میکند.
نظر شما