به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، در تاریکترین و حساسترین برههی تاریخ معاصر، آخرین بیانات امام و شهید سید علی خامنهای، همچون چراغی روشنگر، مسیر حرکت ملت ایران را ترسیم کرد. ایشان با استناد به فریاد آتشین امام حسین (ع) مبنی بر «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید»، قاطعیت بیپایان ملت ایران در عدم سازش با آمریکا و سردمداران فاسد غرب را ترسیم کردند. همزمان، با هشدارهای کوبنده کارشناسان نظامی-معنوی از جمله استاد شجاعی مبنی بر ورود جهان به «جنگ جهانی»، تأکید ویژهی رهبر شهید بر قرائت «سوره فتح»، «دعای ۱۴ صحیفه سجادیه» و «دعای توسل» به عنوان تنها راه نجات و پیروزی نهایی، نقشهی راهی جامع برای غلبه بر تهدیدات وجودی ترسیم کرده است.
در فضای پرالتهاب جغرافیای سیاسی امروز، وقتی سخن از آیندهی روشن و ناامنیهای پنهان برمیآید، صدای رهبری که پیش از آنکه رهبر یک دولت باشد، «رهبرِ روح» و «شهیدِ راه» است، وزن ویژهای مییابد. امام شهید سید علی خامنهای، با تکیه بر دانش عمیق معارف شیعی و بصیرت سیاسی، در آخرین سخنرانی خود (۲۸ دی ۱۴۰۴)، پرده از حقایقی برداشت که تنها به سیاستمداران محدود نمیشود، بلکه به «ارادهی الهی» و «تاریخسازی» برمیگردد.
آنچه در این بیانات میگذرد، یک نقشهی راه چندلایه است: لایهی اول، تثبیت هویت ملی و دینی در برابر تهاجم فرهنگی و سیاسی؛ لایهی دوم، هوشیاری نسبت به جنگهای تمامعیار و روانی که در کمین جبهه مقاومت است؛ و لایهی سوم، ارائهی راهکار عملیاتی و معنوی که در کنار سلاحهای فیزیکی، اطمینانبخشترین سپر دفاعی است.

۱. بازتعریف قاطعیت ملی: درسهایی از مکتب اهلبیت (ع)
امام شهید خامنهای در سخنان خود، با زبانی صریح و بیپیرایه، به ریشهی استواری ملت ایران اشاره کردند. ایشان فرمودند: «ملّت ایران درسهای اسلامی و شیعیِ خودش را خوب بلد است؛ میداند که چه کار کند.» این جمله، نه یک شعار، بلکه حقیقتی تاریخی است که در دهههای اخیر بارها خود را نشان داده است.
اشاره ایشان به کلام نورانی امام حسین (علیهالسلام) در ماجرای عاشورا، نقطه کانونی این بیانات بود: «مِثلی لا یُبایِعُ مِثلَ یَزید» این اصل، سنگ بنای سیاست خارجی و درونی ایران در برابر ظلم است. رهبر شهید تاکید کردند که ملت ایران، با دارا بودن فرهنگ غنی، سابقهی ایستادگی در برابر ظلم، و معارف عالی اسلامی، هرگز با افرادی که امروز در آمریکا بر سر کار هستند و نماد فساد و تجاوزند، بیعت نخواهد کرد.
این بیعت نکردن، یک انتخاب سیاسی صرف نیست؛ بلکه یک تکلیف دینی و هویتی است. وقتی ملتی با «فرهنگ شیعی» و «تاریخ شهادت» در کنار هم قرار میگیرد، دیگر نمیتوان با ابزارهای نرم یا سخت، آن را وادار به سازش با دشمن کرد. پیام روشن رهبر شهید این است که ایران، کشوری است که «ارادهی آزاد» دارد و در سایهی ولایت فقیه، به گونهای طراحی شده که هیچگاه در برابر زورگوییهای آمریکا یا هر قدرت استکباریای زانو نزند.

۲. هشدار تاریخی: آستانهی جنگ جهانی و لزوم آمادگی
همزمان با این تأکیدات، در لایهای دیگر از تحولات، صداهای کارشناسی و مذهبی با جدیت بیشتری هشدارهای خود را مطرح کردند. «استاد شجاعی» با اشاره به شرایط جهان، صراحتاً اعلام کرد: «ما در آستانهی یک جنگ جهانی هستیم.» این جمله، نه یک پیشگویی ترسناک، بلکه واقعیتی است که از موازنهی نیروهای منطقهای و جهانی نشأت میگیرد.
در چنین شرایطی که مرزهای امنیت فیزیکی و روانی کشورها در حال تغییر است، رهبر شهید خامنهای، راهکاری فراتر از ابزارهای نظامی کلاسیک ارائه دادند. ایشان تأکید کردند که حتی اگر در شرایط خواندن دعا و عبادت نیست، باید «صوت آن» شنیده شود. این توجه ویژه نشاندهندهی این واقعیت است که در جنگهای آینده، میدان نبرد فراتر از خاک و آب و آسمان است؛ بلکه در «قلوب و اذهان» انسانها جریان دارد.
جبهه مقاومت، که اکنون در کانون توجه استکبار جهانی قرار دارد، برای پیروزی نه تنها به تکیهگاههای مادی نیاز دارد، بلکه نیازمند سپری از جنس نور و معنویت است که دشمن را در برابر خود ناتوان کند.

۳. راهبرد عملیاتی: تشکیل «سد نور» با سه دعای کلیدی
محوریترین بخش توصیههای رهبر شهید و تأکیدات استاد شجاعی، حول محور «سد نور» میچرخد. سؤال این است که «سد نور» چیست؟ پاسخ در سه محور اصلی نهفته است که رهبر انقلاب بهصورت مکرر بر آنها تأکید کردهاند:
سوره فتح: این سوره که با «انا فتحنا لک فتحاً مبیناً» آغاز میشود، وعدهی الهی برای پیروزی قطعی مؤمنان و شکست دژهای قدرتهای استکباری است.
دعای ۱۴ صحیفه سجادیه: دعایی جامع که تمام نیازهای دنیوی و اخروی را در بر دارد و پناهگاهی محکم برای روزهای سخت است.
دعای توسل: که با تکیه بر حریم اهلبیت، مانع از آسیبهای شیطانگونه میشود.
توصیهی صریح رهبر شهید این است که این سه دعا، مثل نماز واجب جدی گرفته شوند. یعنی نباید آنها را کارهایی فرعی یا اختیاری دانست، بلکه باید به عنوان یک فریضهی لازمالاجرا در زندگی روزمره قرار داد.
استاد شجاعی نیز در تشریح این دیدگاه، افزود: «همین ۳ تا دعا رو بخونیم و همدیگر رو سفارش کنیم به خوندن و مراقبت از این دعاها، جنگ آخر رو بردیم.» این جمله، عمق تأثیرگذاری این ادعیه را نشان میدهد. در جنگ جهانی که احتمالا با ابزارهای نامرئی و ترسآور همراه است، «توکل» و «توسل»، تنها نیرویی است که میتواند روحیهی نسل جدید را برای ایستادگی تقویت کند.
تأکید بر شنیدن صوت دعا در صورت عدم امکان قرائت، نشاندهندهی انعطاف و واقعبینی در این توصیههاست؛ چرا که هدف، «آرامش قلبی» و «جذب برکات معنوی» است، نه صرفاً انجام تکلیف.
پیامهای آخرین سخنرانی امام شهید سید علی خامنهای، در کنار هشدارهای استاد شجاعی، تصویری کامل از آیندهی ایران و جهان را ترسیم میکند. این تصاویر در سه اصل خلاصه میشوند:
۱. هویتمندی: ملت ایران، با ریشههای عمیق در مکتب امام حسین (ع)، هرگز با ظلم و فساد (بهویژه آمریکا) سازش نخواهد کرد. این اراده، یک ویژگی ذاتی است که با گذر زمان قویتر میشود.
۲. هوشیاری: جهان در آستانهی جنگی جهانی است و باید با آگاهی کامل و بدون غفلت، از خطر دوری کرد.
۳. اقدام معنوی: راه نجات و پیروزی در گرو تشکیل «سد نور» است که با قرائت «سوره فتح»، «دعای ۱۴ صحیفه سجادیه» و «دعای توسل» محقق میشود.
ایرانی که امروز این دعاها را با نیت «پیروزی جبهه مقاومت» و «حفظ امنیت کشور» میخواند، در واقع در خط مقدم جبهه جنگ معنوی قرار دارد. رهبر شهید با این بیانات، به ما آموختند که در برابر جنگهای جهانی، تنها سلاحی که نمیشکند و نمیخوابد، «توسل به اهلبیت (ع)» و «تکیه بر ارادهی الهی» است.
بنابراین، شعار «ایرانِ حسین تا ابد پیروز است» یک شعار شعارزده نیست، بلکه یک حقیقت انکارناپذیر است که با تلاش معنوی و سیاسی ملت ایران محقق خواهد شد. ما باید همانطور که امام شهید خامنهای توصیه کردند، با قرائت این دعاها، خود را برای هرگونه تحولاتی آماده کنیم و بدانیم که پیروزی نهایی، در گرو پیوند عمیقمان با خدا و اهلبیت است.
نظر شما