خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- شهادت در فرهنگ این سرزمین همواره نمادی از ایثار، فداکاری و پایبندی به ارزشهایی بوده است که جامعه بر پایه آنها شکل گرفته. شهدا کسانی بودند که در سختترین لحظات تاریخ، از آسایش خود گذشتند تا امنیت و استقلال مردم حفظ شود.
آنان نه برای نام و نشان، بلکه برای اعتقاد و وظیفه قدم در راهی گذاشتند که پایانش معلوم نبود. بسیاری از خانوادهها با فراق عزیزانشان زندگی کردند، اما یاد و راه شهدا همچنان در دل جامعه زنده ماند. این یاد نه فقط در مراسم و بزرگداشتها، بلکه در ارزشهایی که نسلهای بعدی از آن الهام میگیرند ادامه دارد؛ ارزشهایی مانند مسئولیت، صداقت، همدلی و دفاع از حق. شهدا بخشی از تاریخ این کشورند، اما یادشان تنها در گذشته نیست؛ در هر تصمیمی که برای ساختن آینده بهتر گرفته میشود، میتوان رد پای آموزههای آنان را دید.
زندگی مشترک و آشنایی خانوادگی با شهید
خانم اروسی، همسر شهید غلامحسین هادی در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان از روزهای آغازین آشنایی خود با شهید یاد کرد؛ آشناییای که ریشه در پیوندهای خانوادگی داشت.
او توضیح داد که شهید پسرعمهاش بود و ازدواجشان بر پایه شناخت پیشین و فضای سنتی خانواده شکل گرفت. آن روزها زندگی در تهران میگذشت اما پس از مدتی به بیرجند بازگشتند؛ شهری که قرار بود سالهای پرچالش اما پرمعنای زندگی مشترکشان در آن رقم بخورد.
زندگی در بیرجند با چهار فرزند خردسال آغاز شد؛ خانهای ساده و روزهایی که بیشتر به تلاش برای گذران زندگی میگذشت تا تجملات. همسر شهید روایت کرد که امکانات مالی محدود بود و بسیاری از کارهای خانه و معیشت بر دوش خودشان قرار داشت. با این حال، فضای خانواده گرم بود و شهید هادی با روحیهای مهربان تلاش میکرد نبود امکانات مادی را با محبت و همدلی جبران کند.
همسر شهید هادی در ادامه گفت که زندگیشان هرچند ساده بود، اما ایمان و امید در آن موج میزد.
اعزام به جبهه و تصمیمی که از ایمان سرچشمه میگرفت
خانم اروسی در ادامه از اعزامهای مکرر شهید به جبهه سخن گفت؛ اعزامهایی که نشان از باور عمیق او به دفاع از میهن و ارزشهای انقلاب داشت. شهید بارها به جبهه رفت و هر بار با شوق بازمیگشت تا دوباره راهی شود.
همسر شهید هادی یادآور شد: در اعزام چهارم، شهید حال و هوای دیگری داشت؛ گویی میدانست این سفر پایانی خواهد بود. او به خانواده گفته بود که دلش میخواهد در راهی که انتخاب کرده به شهادت برسد و این آرزو را از خدا طلب کرده است.
به گفته همسر شهید، در آن روزها شرایط جبهه سخت بود و بسیاری از رزمندگان با خطرات جدی مواجه بودند. اما شهید هادی اعتقاد داشت که دفاع از کشور و مقابله با دشمنان وظیفهای الهی است.
وی افزود: او هر بار که از جبهه بازمیگشت، تجربهها و خاطراتش را با خانواده در میان میگذاشت؛ خاطراتی که بیشتر از شجاعت همرزمان و معنویت فضای جبهه حکایت داشت. این روایتها برای فرزندانش نیز الهامبخش بود و آنها را با مفهوم ایثار آشنا میکرد.
اخلاق، نماز و پایبندی به ارزشها
وی تأکید کرد: مهمترین ویژگی همسرش پایبندی به نماز و ارتباط مستمر با خدا بود. نماز برای شهید تنها یک فریضه نبود؛ بلکه بخش جداییناپذیر زندگیاش محسوب میشد. حتی در شرایط سخت کاری یا خستگی، نماز را ترک نمیکرد و همواره تلاش داشت فرزندانش نیز با این ارزش آشنا شوند.
همسر شهید همچنین از روحیه اجتماعی و دلسوزانه او سخن گفت: شهید هادی در برابر مشکلات اجتماعی بیتفاوت نبود و هرجا احساس میکرد حقی پایمال شده یا ارزشهای جامعه در خطر است، واکنش نشان میداد.
وی عنوان کرد: او در مواجهه با گروههای ضدانقلاب نیز استقامت داشت و اجازه نمیداد فشارها او را از مسیرش منحرف کند. این روحیه سبب میشد که اطرافیانش به او احترام بگذارند و او را انسانی متعهد و مسئول بدانند.
خاطرات جبهه و لحظه شهادت
اروسی به خاطرات مربوط به شهادت همسرش اشاره کرد و گفت: شهید در چهارمین اعزام خود به جبهه، با یقین به شهادت راهی شد. پیش از رفتن، وصیتهایی برای خانواده گذاشت و از آنها خواست که پس از او متحد بمانند و فرزندان را در مسیر درست تربیت کنند. شهید معتقد بود که دفاع از ارزشها وظیفهای است که نباید از آن شانه خالی کرد.
به روایت همسر شهید، در منطقه عملیاتی، شهید هنگام اقامه نماز با خمپارهای که به سنگر اصابت کرد، به شهادت رسید و همرزمانش پیکر او را از محل درگیری خارج کردند. این خبر برای خانواده بسیار سنگین بود، اما آنان با باور به وعده الهی که شهدا زندهاند، تلاش کردند راه او را ادامه دهند.
همسر شهید گفت: یاد آن روز هنوز برایش تلخ است، اما افتخار میکند که همسرش در راه وطن جان خود را فدا کرد.
یادگارها و ادامه راه شهید
پس از شهادت شهید هادی، زندگی خانواده با چالشهای فراوانی روبهرو شد. چهار فرزند خردسال نیاز به مراقبت و حمایت داشتند و شرایط مالی نیز دشوار بود.
خانم اروسی با صبر و تلاش فراوان سعی کرد خانواده را سرپا نگه دارد. دو تن از فرزندانش بعدها در سانحهای جان باختند و یکی دیگر با مشکلات روحی دست و پنجه نرم کرد؛ مسائلی که نشان میدهد خانواده شهید همچنان با زخمهای گذشته زندگی میکند.
با این حال، همسر شهید تأکید کرد: یاد غلامحسین هادی در خانه زنده است. فرزندانش با شنیدن خاطرات پدر بزرگ شدهاند و ارزشهای او را در زندگی خود به کار میگیرند.
او گفت: هنوز عکسهایی از دوران جبهه و رزم شهید در خانه دارند و آمادگی دارند آنها را در اختیار علاقهمندان و مراکز فرهنگی قرار دهند تا نسلهای جدید با تاریخ ایثار و فداکاری آشنا شوند.
به باور او، این تصاویر تنها عکس نیستند؛ بلکه روایتگر بخشی از تاریخ کشور و فداکاری مردانی هستند که برای امنیت و آزادی مردم جان خود را تقدیم کردند.
نظر شما