به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان ایلام؛ داری یکی از کهنترین و در عین حال عمیقترین اعمال عبادی در ادیان الهی است؛ اما در سالهای اخیر، پژوهشهای علمی متعددی نشان دادهاند که این فریضه دینی، آثار قابلتوجهی بر سلامت متابولیک، عملکرد مغز، تنظیم هورمونها و بهبود سلامت روان دارد. همنشینی یافتههای علمی با آموزههای دینی، روزه را به نمونهای روشن از هماهنگی عقل و ایمان تبدیل کرده است.

فواید علمی روزهداری
مطالعات پزشکی نشان میدهد که الگوی پرهیز دورهای از غذا، مشابه آنچه در روزهداری اسلامی وجود دارد، میتواند آثار زیر را به همراه داشته باشد:
- تنظیم قند و چربی خون و کاهش مقاومت به انسولین
- فعالسازی فرایند اتوفاژی (خودپاکسازی سلولی) که به جوانسازی سلولها کمک میکند
- کاهش التهابهای مزمن و تقویت سیستم ایمنی
- بهبود تمرکز، حافظه و شفافیت ذهنی
- کاهش استرس و افزایش تعادل روانی
در کنار این فواید جسمانی، روزهداری بهعنوان یک تمرین ذهنی–روانی، نقش مهمی در کنترل امیال، تقویت اراده و افزایش خودآگاهی ایفا میکند.
حجتالاسلام والمسلمین سیدحسین موسوی، پژوهشگر علوم اسلامی در گفتوگو با ما میگوید: در نگاه اسلام، روزه فقط امساک از خوردن و آشامیدن نیست؛ بلکه تمرینی همهجانبه برای تربیت نفس است. قرآن کریم هدف روزه را «تقوا» معرفی میکند و تقوا یعنی توانایی کنترل خواستهها. امروز علم نیز نشان داده که این کنترل، آثار مستقیم بر سلامت روان و جسم انسان دارد.
او میافزاید: وقتی انسان ارادهاش را تقویت میکند، آرامش درونی و نظم رفتاری بیشتری پیدا میکند؛ و این همان چیزی است که آموزههای دینی از ابتدا بر آن تأکید داشتهاند.
مریم احمدی، متخصص داخلی و تغذیه نیز درباره ابعاد علمی روزهداری توضیح میدهد:روزهداری صحیح و اصولی، به بدن فرصت استراحت متابولیک میدهد. در این حالت، بدن بهجای مصرف مداوم انرژی، به ترمیم سلولها و تنظیم عملکرد اندامها میپردازد. بسیاری از بیماران پس از ماه رمضان، بهبود در شاخصهایی مانند وزن، فشار خون و قند خون را تجربه میکنند.
او تأکید میکند: البته شرط بهرهمندی از این فواید، تغذیه متعادل در وعدههای سحر و افطار و پرهیز از پرخوری است؛ چراکه روزهداری نادرست میتواند اثر معکوس داشته باشد.

روزه؛ الگویی برای سبک زندگی سالم
امروزه مفاهیمی مانند *Fasting* یا *Intermittent Fasting* در علم پزشکی و تغذیه بهشدت مورد توجه قرار گرفتهاند؛ در حالی که روزهداری اسلامی قرنها پیش، این الگوی سالم زیستن را بهصورت متعادل و هدفمند ارائه کرده است.
در مجموع، روزهداری را میتوان فرصتی سالانه برای بازسازی جسم، پالایش روان و تعمیق معنویت دانست؛ فرصتی که نشان میدهد آموزههای دینی، نهتنها با علم در تعارض نیستند، بلکه در بسیاری موارد پیشگام آن بودهاند.
نظر شما