به گزارش خبرگزاری شبستان، حجت الاسلام والمسلمین علیرضا پناهیان در سومین روز از سحر ماه مبارک رمضان در ویژه برنامه سحرگاهی «پیدای پنهان» که از شبکه امید پخش شد، با اشاره به آیه 268 سوره بقره اظهار داشت: از نوادر مواردی که خداوند متعال در قرآن کریم شیطان را در مقابل خدا قرار می دهد، این آیه کریمه است که شیطان عددی نیست که با خدا مقابله کند. شیطان دشمن خدا است ولی در حد رقابت با خدا نیست. اینجا به دلیل آن کارکردی که شیطان دارد، خداوند کارکرد شیطان را در مقابل کارکرد خود بیان می فرماید و کارکرد شیطان، هدفی را دنبال می کند و انسان را از فقر می ترساند.
وی با بیان این که احساس فقر در آینده را کار شیطان عنوان کرد و ادامه داد: هر زمان که احساس فقر به سراغ شما آمد، باید اقدام کرد و رفع فقر و پیشگیری کرد ولی استرس و نگرانی کار شیطان است و هر چند که شیطان یک سری واقعیات را درشت نمایی می کند، اما انسان نباید ترس و استرس داشته باشد ولی در اکثر موارد ما به فقر نمی رسیم، بلکه ما از یک طریقی راهمان باز خواهد شد ولی ما در مقابل «الشَّیْطَانُ یَعِدُکُمُ الْفَقْرَ»، می بایست این خوش بینی و مثبت نگری را داشته باشیم.
این کارشناس رسانه ملی گفت: کارهای زشت با فقر بسیار تناسب دارد، البته امکان دارد افرادی کارهای زشت انجام دهند ولی دچار فقر نشوند؛ اما جامعه ای که اهل فحشا است، فقر در آن جامعه زیاد می شود که نمونه های آن در عالم کم نیست.
وی افزود: در ادامه این آیه خداوند اثر کار خود را در مقابل این کار ابلیس بیان می فرماید و لطف خدا در این آیه خیلی عجیب است که خدا مغفرتی از جانب خود به انسان دارد و بالاتر از مغفرت، فضلی خداوند به انسان عنایت می کند، یعنی تمام فقری که ابلیس القا می کند را با کلمات بعدی خود در این آیه جبران می کند. کسانی که آلوده می شوند، از مغفرت مأیوس نشوند و فضل خدا ورای این محدودیت ها عنایت می شود و خدا وسعت دهنده است.
مجید اسماعیلی «کارشناس دینی» در بخش دیگری از این برنامه، به دو گانه قرائت یا تدبر در قرآن اشاره کرد و گفت: برخی تلاش می کنند قرآن را زیبا قرائت کنند و با این قرائت، حال خوشی ایجاد می کنند، به خصوص این که در مجلس قرائت قرآن حضور داشته باشیم و تردیدی نیست که صوت زیبا خیلی عالی است، اما با توجه به این که این کلمات از سوی خداست، برای اینکه به مغز آیات برسیم، احتیاج به آن است که هر چیز غیر خدایی را از آن بگیریم؛ گاهی اوقات زیبا خواندن قرآن، اضافه کردن و دخالت مسأله ای مادی در آیه است اما این که انسان بگذارد آیه بدون مسائل مادی که ما به آن اضافه می کنیم، قرائت شود، به تدریج احساس می شود عالَم با این آیات دوست است.
وی با بیان این که هر چند که با قرائت ترتیل و مجلسی، انسان های زیادی به دین متمایل شده اند، گفت: همه دیده ایم که برخی علما نماز خود را بدون هیچ لحنی و صوتی قرائت می کنند و این کار نوعی تجربه قرآن خواندن می تواند باشد که به انسان منتقل می شود؛ با این سخن، بنا نداریم قرائت مجلسی را نفی کنیم، ولی قرآن با عالَم رفیق است اما هنگامی که قرآن قرائت می شود، با این قرآن خواندن، باید عالًم با ما همراهی و هم صدایی کند.
این کارشناس دینی تصریح کرد: به قرآن به عنوان کتاب معمولی نگاه نکنیم چرا که گوینده این کتاب خداست که زنده است و وقتی که قرآن بدون هیچ دخل و تصرف مادی قرائت می شود، حس دیگری تولید شده و بر انسان القا می شود.
بانویی که در جنگ اُحد خود را سپر بلای پیامبر کرد
در بخش دیگری از ویژه برنامه «پیدای پنهان» با عنوان «بانوان تمدن ساز» به برخی از بانوان رجعت کننده در طول تاریخ پرداخته می شود که در سومین روز از این ویژه برنامه به «نسیبه» پرداخته شد؛ در سال سوم هجرت، مسلمانان در کوه احد محاصره شده بودند و پیامبر(ص) تنها مانده بود و چند نفر دور آن حضرت حلقه زده بودند؛ در این میان، بانویی از قبیله بنی خزرج آمده بود تا به مجروحان آب دهد، ولی چشمش به چیزی افتاد که نتوانست فقط پرستار بماند، چند مرد مسلمان فرار کرده بودند و دشمن در حال هجوم به سمت پیامبر(ص) بود که نسیبه مشک آن را بر زمین زد و شمشیر یک سرباز فراری را برداشت و فریاد کشید که «یا رسول الله دعا کنید تا آسمانی شوم» پیامبر(ص) دعا کرد که «خدایا نسیبه را همنشین من در بهشت کن»؛
نسیبه در حین دفاع از پیامبر(ص)، ضربه ای به شانه اش اصابت کرد و خون از پیکر او جاری شد و پسرش را صدا کرد که زخم من را ببیند و پسرش با لرزش زخم مادر را بست و آن زن دوباره به میدان نبرد برگشت. این زن تا آخر عمر جای آن زخم را به فرزندانش نشان می داد و می گفت که این زخم، نشانه ای است که پیامبر(ص) دعا کرد که من در بهشت همنشینش باشم.
در بخش نکات این بخش، گفته شد که آن زن رفته بود تا آب برساند و می توانست بگوید من زن هستم و شمشیر برای مردهاست ولی این کار را نکرد؛ حال باید از خود بپرسیم که ظهور امام زمان(عج) فقط برای مردهاست یا ما دخترها هم سهمی داریم؟ روایتی از امام باقر(عچ) نقل شده که آن حضرت فرمودند: در هنگام ظهور، 313 نفر از یاران امام زمان(عج) با آن حضرت می آیند که 50 نفر آنان زن هستند و بدون قرار قبلی برای یاری امام زمانشان دور هم چمع شده و برخی مثل نسیبه از زیر خاک بر می گردند تا امامشان را یاری کنند؛ یعنی 1400 سال پیش در نبردی جنگید که به دختران بگوید ما هم می توانیم یار امام زمان(عج) باشیم و اگر آن روز شمشیر را بر نمی داشت، نمی توانست از یاران رجعت کننده باشد.
نظر شما