«تردید»؛ روایتی هنرمندانه از بهداشت روان زن و حفظ حیات جنین

ملیحه ستوده، نویسنده فیلمنامه کوتاه «تردید»، با پرداختن به درگیری‌های ذهنی و روانی زنان در مواجهه با تصمیم سقط یا حفظ حیات جنین، کوشیده است از ظرفیت هنر برای انتقال غیرمستقیم پیام زندگی‌بخش فرزندآوری بهره بگیرد؛ اثری که در نخستین جشنواره «منادیان امید» شایسته تقدیر شد.

به گزارش خبرگزاری شبستان از البرز،  افزایش جمعیت و توجه به مسئله فرزندآوری، یکی از ضرورت‌های راهبردی کشور در شرایط کنونی به شمار می‌رود؛ چرا که پویایی جمعیت، تضمین‌کننده تداوم پیشرفت، اقتدار ملی و حفظ سرمایه انسانی در آینده است. کاهش نرخ باروری و حرکت به‌سوی سالمندی جمعیت، می‌تواند در بلندمدت پیامدهای اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جبران‌ناپذیری به‌همراه داشته باشد؛ از این‌رو آگاه‌سازی خانواده‌ها و تقویت نگاه مثبت به فرزندآوری، یک مسئولیت اجتماعی و فرهنگی محسوب می‌شود.

اجرای طرح منادیان امید با هدف تبیین اهمیت ازدیاد نسل، تقویت بنیان خانواده و ترویج سبک زندگی اسلامی ـ ایرانی، نقش مؤثری در جریان‌سازی فرهنگی ایفا می‌کند. این طرح با بهره‌گیری از ظرفیت‌های مردمی، مساجد، کانون‌های فرهنگی و فعالان اجتماعی، تلاش دارد با زبان امید و اقناع، به دغدغه‌ها و شبهات موجود در حوزه فرزندآوری پاسخ دهد.

طرح منادیان امید با تأکید بر امیدآفرینی، آینده‌نگری و مسئولیت‌پذیری اجتماعی، زمینه‌ساز مشارکت آگاهانه اقشار مختلف جامعه در تحقق سیاست‌های جمعیتی کشور است و می‌تواند با ایجاد هم‌افزایی میان نهادهای فرهنگی، نقش مهمی در حفظ پویایی نسل و تضمین آینده‌ای مقتدر و با ثبات برای ایران اسلامی ایفا کند.

ملیحه ستوده، نویسنده فیلمنامه کوتاه «تردید»، با پرداختن به درگیری‌های ذهنی و روانی زنان در مواجهه با تصمیم سقط یا حفظ حیات جنین، کوشیده است از ظرفیت هنر برای انتقال غیرمستقیم پیام زندگی‌بخش فرزندآوری بهره بگیرد؛ اثری که در نخستین جشنواره «منادیان امید» شایسته تقدیر شد. فیلمنامه کوتاه تردید با موضوع پرداختن به بهداشت روانی زن در خصوص تصمیم برای سقط یا حفظ حیات جنین نگاشته شده با توجه به اهمیت مساله جمعیت که جزء دغدغه های قانون گذاران و منویات مقام معظم رهبری می باشد.

این فیلمنامه به جنبه های درونی تری از احساس و اندیشه و درگیری های ذهنی زنان در مواجهه با سقط ویا حفظ حیات جنین پرداخته و نیم نگاهی به مشکلات کمابیش کمتر مورد توجه قرار گرفته داشته از آنجا که هنر و فیلم یکی از بهترین و تاثیر گذار ترین قالب‌های انتقال غیر مستقیم پیام است.

«تردید»؛ روایتی هنرمندانه از بهداشت روان زن و حفظ حیات جنین

ستوده در پاسخ به اهمیت انگیزه نگارش این اثر عنوان کرد: به عنوان یک کنشگر فعال در این زمینه ودر لبیک به منویات معظم رهبری قالب هنر را برای انتقال مفهوم زندگی بخش حفظ حیات جنین انتخاب نمودم که در اولین جشنواره منادیان امید از کانون فرهنگی هنری مسجد جامع حضرت ابوالفضل ع باغستان غربی از طرف داوران محترم از بین بیش از ۲۰۰۰ اثر هنری ارسال شده در رشته های مختلف بعنوان تنها نماینده استان البرز شایسته تقدیر رشته ی فیلمنامه نویسی شد.

ایده اولیه شکل‌گیری این اثر از کجا آمد؟

ایده «تردید» از مشاهده و شنیدن دغدغه‌های واقعی زنان شکل گرفت؛ زنانی که در سکوت، بار سنگین تصمیمی بسیار مهم را به دوش می‌کشند؛ تصمیم میان سقط یا حفظ حیات جنین. احساس کردم در بسیاری از آثار، به ابعاد بیرونی این مسئله پرداخته شده اما درگیری‌های درونی، اضطراب‌ها، ترس‌ها و کشمکش‌های ذهنی زنان کمتر دیده می‌شود.

«تردید» تلاشی بود برای روایت همین جهان درونی

این فیلمنامه ارتباط مستقیمی با مسئله جمعیت دارد؛ موضوعی که همواره مورد تأکید قانون‌گذاران و مقام معظم رهبری بوده است. این نگاه چگونه در اثر شما بازتاب یافته؟

دقیقاً همین‌طور است. مسئله جمعیت یک موضوع صرفاً آماری یا قانونی نیست؛ ریشه آن در انتخاب‌ها و زیست روانی انسان‌هاست. در «تردید» تلاش کردم بدون شعار و قضاوت مستقیم، نشان دهم که حفظ حیات جنین یک تصمیم عمیق انسانی و زندگی‌بخش است که نیازمند درک، حمایت روانی و اجتماعی از زنان است.

این نگاه را در لبیک به منویات مقام معظم رهبری و با باور به اهمیت راهبردی مسئله جمعیت دنبال کردم.

شما به بهداشت روان زنان توجه ویژه‌ای داشته‌اید. چرا این جنبه برایتان اهمیت داشت؟

چون بسیاری از مشکلات، قبل از آن‌که جسمی باشند، روانی و عاطفی‌اند. زنی که در موقعیت تصمیم‌گیری درباره جنین قرار می‌گیرد، ممکن است با فشارهای خانوادگی، اقتصادی، اجتماعی و حتی ترس‌های درونی خود مواجه باشد. اگر این لایه‌ها دیده نشوند، تصمیم‌گیری هم عادلانه و آگاهانه نخواهد بود. «تردید» تلاش می‌کند صدای این سکوت باشد.

شما به‌عنوان یک کنشگر فرهنگی، چرا قالب هنر و به‌ویژه فیلم را برای انتقال این پیام انتخاب کردید؟

هنر و سینما از مؤثرترین ابزارهای انتقال غیرمستقیم پیام هستند. مخاطب در فیلم، با شخصیت همذات‌پنداری می‌کند، نه این‌که صرفاً مخاطب یک پیام مستقیم باشد. من معتقدم اگر قرار است مفهومی مثل «حفظ حیات جنین» به دل بنشیند، باید از مسیر احساس، اندیشه و روایت انسانی عبور کند؛ و هنر بهترین بستر این مسیر است.

فیلمنامه «تردید» در نخستین جشنواره «منادیان امید» مورد تقدیر قرار گرفت. کمی درباره این موفقیت توضیح دهید.

این فیلمنامه از سوی کانون فرهنگی هنری مسجد جامع حضرت ابوالفضل(ع) باغستان غربی به جشنواره ارسال شد. در میان بیش از ۲۰۰۰ اثر هنری در رشته‌های مختلف، «تردید» به‌عنوان تنها نماینده استان البرز در رشته فیلمنامه‌نویسی شایسته تقدیر شناخته شد. این اتفاق برای من بسیار ارزشمند و دلگرم‌کننده بود.

نقش مسجد و کانون‌های فرهنگی هنری را در چنین جریان‌هایی چگونه ارزیابی می‌کنید؟

مسجد همواره خاستگاه فرهنگ، تربیت و کنش اجتماعی بوده است. کانون‌های فرهنگی هنری مساجد می‌توانند پیونددهنده هنر متعهد و مسائل واقعی جامعه باشند. این‌که یک اثر هنری اجتماعی از دل مسجد رشد کند، نشان می‌دهد مسجد هنوز زنده و اثرگذار است.

و در پایان، اگر پیامی برای هنرمندان و فیلمنامه‌نویسان دارید، بفرمایید.  

به نظرم هنرمندان باید از پرداختن به مسائل عمیق و چالش‌برانگیز نترسند. جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند روایت‌های صادقانه، انسانی و امیدبخش است. اگر هنر در مسیر مسئولیت اجتماعی حرکت کند، می‌تواند همان‌طور که رهبر معظم انقلاب تأکید دارند، منجر به امیدآفرینی و حیات‌بخشی در جامعه شود.

کد خبر 1866864

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha