به گزارش خبرگزاری شبستان از فارس، در میان همه مفاهیم دینی، شاید کمتر مفهومی به اندازه «انتظار» نیازمند فهم عمیق و آگاهی باشد؛ انتظاری که در هیجانهای مقطعی و احساسات زودگذر خلاصه نمیشود.
غیبت امام عصر(عج)، در نگاه شیعه، دورهای سرنوشتساز است که انسانها در آن، بیش از هر زمان دیگری در معرض آزمون قرار میگیرند. آزمونی که معیار قبولی یا مردودی آن، «شناخت امام» است.
انتظار، در فرهنگ شیعه، مفهومی زنده، پویا و پرچالش است؛ شبیه راهی که اگر نشانیاش را ندانی، هرقدر هم با شوق قدم برداری، ممکن است به مقصد نرسی. عصر غیبت، دقیقاً چنین مسیری است؛ مسیری که بیش از هر زمان دیگری، «شناخت» در آن نقش تعیینکننده دارد.
موضوعی که حجتالاسلام سیدعلی آیتاللهی، استاد حوزه علمیه، بر آن تأکید ویژهای دارد و آن را مهمترین رسالت شیعیان در عصر غیبت میداند.
او معتقد است غیبت امام عصر(عج) علاوه بر یک اتفاق تاریخی، مهمترین ویژگی امامت آن حضرت است؛ ویژگیای که سرنوشت پیروان را به آگاهی و بصیرت گره زده است.

غیبت؛ ویژگی منحصر بهفرد امامت مهدوی
امامشناسی، سپری در برابر فریبهاست؛ چراکه در عصر غیبت، جریانها و صداهای گوناگونی تلاش میکنند مسیر حق را وارونه نشان دهند. تنها کسی که بداند پشت سر چه امامی حرکت میکند، میتواند در این مسیر ثابتقدم بماند.
امامشناسی، سپری در برابر فریبهاست؛ چراکه در عصر غیبت، جریانها و صداهای گوناگونی تلاش میکنند مسیر حق را وارونه نشان دهند. تنها کسی که بداند پشت سر چه امامی حرکت میکند، میتواند در این مسیر ثابتقدم بماند.به گفته این استاد حوزه، «امامت امام عصر(عج) یک خصوصیت منحصر بهفرد دارد و آن، غیبت آن حضرت است.» غیبتی که اگرچه امام را از دیدگان پنهان کرده، اما مسئولیت منتظران را سنگینتر ساخته است.
او با اشاره به روایتی از امام صادق(ع) میگوید: «حضرت مهدی(عج) همان امامی است که همه انتظارش را میکشند و دوران غیبت او، دوران امتحان است.» به باور آیتاللهی، این امتحان، آزمونی ساده نیست؛ چراکه به تصریح امام صادق(ع)، اگر کسی در این دوران نتواند سربلند بیرون بیاید، «به کجراهه و بیراهه میافتد».
دعایی که نقشه راه عصر غیبت است
در میانه این مسیر پرآزمون، روایات اهلبیت(ع) راهکارهایی روشن پیش روی شیعیان قرار دادهاند. گفتوگوی امام صادق(ع) با زراره، به یکی از مهمترین آموزههای عصر غیبت اشاره میکند؛ دعایی که نقشه راه شیعیان در این دوران به شمار میرود. حجتالاسلام آیتاللهی با اشاره به گفتوگوی امام صادق(ع) با زراره، یکی از مهمترین این راهکارها را یادآور میشود.
به گفته او، امام صادق(ع) به زراره فرمودند: «اگر دوران غیبت را درک کردی، این دعا را بخوان: اللهم عرفنی حجتک...» ؛ خدایا حجتت را به من بشناسان. آیتاللهی توضیح میدهد که این دعا، علاوه بر یک ذکر زبانی، درخواست معرفت است؛ معرفتی که انسان را از گمراهی نجات میدهد.

دعا برای حرکت
این استاد حوزه علمیه تأکید میکند که «دعا در فرهنگ دینی برای ایجاد انگیزه و حرکت است» او معتقد است اگر انسان در دوران غیبت، امام زمان خود را نشناسد، دچار بدبختی معنوی خواهد شد؛ چراکه بدون شناخت امام، مسیر زندگی روشن نیست.
امامشناسی، سپری در برابر فریبهاست؛ چراکه در عصر غیبت، جریانها و صداهای گوناگونی تلاش میکنند مسیر حق را وارونه نشان دهند. تنها کسی که بداند پشت سر چه امامی حرکت میکند، میتواند در این مسیر ثابتقدم بماند.او معتقد است امامشناسی، سپری در برابر فریبهاست؛ چراکه در عصر غیبت، جریانها و صداهای گوناگونی تلاش میکنند مسیر حق را وارونه نشان دهند. تنها کسی که بداند پشت سر چه امامی حرکت میکند، میتواند در این مسیر ثابتقدم بماند.
افضلالاعمالِ انتظار
بالاترین رسالت شیعیان و افضلالاعمال در عصر غیبت، چیزی جز شناخت امام زمان(عج) نیست. انتظاری که از معرفت تهی باشد، سازنده نیست و میتواند به انحراف ختم شود.
از نگاه آیتاللهی، امامشناسی به جز یک توصیه اخلاقی، «بالاترین رسالت شیعیان» در عصر غیبت است. او تأکید میکند: «افضلالاعمال در دوران انتظار، شناخت امام زمان(عج) است.» انتظاری که بدون معرفت باشد، بهجای سازندگی، میتواند به سرگردانی ختم شود.
او انتظار حقیقی را انتظاری میداند که با آگاهی، مسئولیتپذیری و جهتداری همراه است؛ انتظاری که انسان را برای همراهی با امام آماده میکند.

«بقیةالله»؛ تجلی خداوند بر زمین
این استاد حوزه علمیه در ادامه سخنان خود، به نخستین جملهای که امام عصر(عج) پس از ظهور بر زبان میآورند اشاره میکند: «بقیةالله خیرٌ لکم إن کنتم مؤمنین».
«بقیةالله یعنی آن وجودی که قرار است خدا را به ما نشان دهد.» جلوهای از جلال و کرامت الهی بر زمین. تعبیری که نشان میدهد ظهور، فارغ از یک تحول سیاسی یا اجتماعی و نقطه اتصال زمین و آسمان است.آیتاللهی در توضیح این عبارت میگوید: «بقیةالله یعنی آن وجودی که قرار است خدا را به ما نشان دهد.» جلوهای از جلال و کرامت الهی بر زمین. تعبیری که نشان میدهد ظهور، فارغ از یک تحول سیاسی یا اجتماعی و نقطه اتصال زمین و آسمان است. به گفته او، امام زمان(عج) صاحب جلال و کرامت است و ظهورش، علاوه بر یک اتفاق اجتماعی، نمایان شدن حجت الهی برای هدایت بشر است.
آنچه از سخنان حجتالاسلام سیدعلی آیتاللهی برمیآید، این است که عصر غیبت، دورهای است که در آن، شناخت امام، معیار اصلی نجات و هدایت به شمار میرود. انتظاری که با معرفت همراه شود، انسان را از بیراههها دور میکند و او را برای همراهی با «بقیةالله» آماده میسازد.
نظر شما