«میلک دگیر کرده» آیین سنتی سرایان در روز برات

مراسم «میلک دگیر کرده»یکی از سنت های دیرین شهر سرایان است که عصر روز ۱۴ شعبان (روز برات) به همت بانوان با روشن کردن شمع آغاز و تا غروب آفتاب ادامه می یابد.

به گزارش خبرگزاری شبستان از خراسان جنوبی، در روز ۱۴ شعبان (روز برات) مردم شهرستان سرایان صبح‌ به سر مزار عزیزان و درگذشتگان خود می‌روند و بعدازظهر این روز، بانوان آیین و رسم ویژه‌ای دارند که به میلک دگیر کرده (شمع روشن کردن) معروف است.

حسین یکتا- مسئول اداره میراث فرهنگی و گردشگری سرایان- ضمن تشریح این آیین گفت: این مراسم ساعت ۴ عصر شروع می‌شود و تا نزدیکی غروب آفتاب ادامه دارد. 


وی گفت: بر اساس مصاحبه‌ها و پژوهش میدانی بانوان معتقدند که در این روز باید به چهار محل که مورد احترام آن‌هاست رفته و در آنجا برای برآوردن حاجات خود شمع روشن کنند. در این میان برخی از آنها که حاجاتشان برآورده شده، شیرینی، نقل و شکلات تقسیم می‌کنند. 


یکتا با اشاره به اینکه این سنت هنوز در سرایان زنده است، ادامه داد: این چهار محل شامل «تکیه حضرت رقیه (س)، تکیه علی‌اصغر (ع)، آرامگاه توران شاه و مسجد میرهاشم» از مساجد قدیمی شهرستان سرایان است.


به گفته وی، بانوان در بعدازظهر روز ۱۴ شعبان (روز برات) با روشن کردن شمع در این چهار محل از خداوند متعال خواهان برآوردن حاجات (شفای مریضان و بیماران، ازدواج دختر و پسر، کار و عاقبت‌به‌خیری، فرزنددار شدن، رفتن به کربلا و مکه) هستند و در موقع روشن کردن شمع‌ها، دست خود را روی شمع و دودی که از سوختن آن حاصل می‌شد کشیده و به‌صورت می‌زدند و هم‌زمان این ذکر را می‌گفتند: «آتنا براتنا رحمتنا. یارب تو بنویس به نیکی نامه اعمال مرا» چون معتقد بودند که در این روز نامه اعمال افراد تا سال آینده نوشته می‌شود.


مسئول اداره میراث فرهنگی و گردشگری سرایان ادامه داد: همچنین آن‌ها معتقدند که چون اتمام مراسم هم‌زمان با شب ولادت امام زمان(عج) است در موقع غروب آفتاب حتماً به خانه‌هایشان بروند و چراغ خانه را روشن کنند و یک شمع به نیت سلامتی امام زمان (عج) در محل خانه روشن کنند.


وی در ادامه با بیان اینکه به گفته اهالی این مراسم از زمان قدیم تا به امروز به همین ترتیب انجام می‌شده و تغییری نکرده است، خاطرنشان کرد: فقط در زمان خیلی دور شمع‌ها را با چوب و پنبه فتیله‌ایی درست کرده و روشن می‌کردند و همچنین موقع غروب آفتاب خانه‌هایشان را (با توجه به نبود برق) با استفاده از چراغ‌های دستی و پی‌سوزها روشن می‌کردند. 


این آیین و مراسم به شماره ۱۴۵۶ در ۲۱ آبان ۱۳۹۶ در فهرست آثار معنوی کشور به ثبت رسیده است.

کد خبر 1864247

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha