به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از المسلمون حول العالم، آمادگی برای ماه رمضان دیگر تنها به جنبههای عبادی محدود نمیشود. در بسیاری از مناطق، این آمادگیها به الگویی جامع از برنامهریزی مذهبی، اداری و اجتماعی تبدیل شدهاند که شامل نهادهای رسمی اسلامی، مقامات دولتی، ائمه جماعت و ادارات مساجد میشود که همگی در یک چارچوب نهادی منظم که هفتهها قبل از ماه مبارک آغاز میشود، با هم همکاری میکنند.
برهمین اساس، کمیته اسلامی استان سونگخلا، در جنوب تایلند، گردهمایی سالانه خود را برای سال ۲۵۶۹ هجری قمری (طبق تقویم تایلندی) در روز یکشنبه ۲۵ ژانویه برگزار کرد. این جلسه شاهد مشارکت گستردهای از جمله ۳۰ عضو کمیته امور اسلامی استان، به همراه ائمه جماعت و نمایندگان ۴۲۰ مسجد بود که نشان دهنده سطح بالایی از سازماندهی و تعهد نهادی در انتظار ماه مبارک رمضان ۱۴۴۷ هجری قمری است.
این جلسه گسترده، نمونهای از برنامهریزی اولیه، ترکیب آمادگی مذهبی، سازماندهی اداری و هماهنگی جامعه است و در نتیجه منعکس کننده توسعه مدیریت امور مذهبی در سطح محلی است.
این رویکرد، نشاندهنده آگاهی بنیادی است که رمضان یک رویداد زودگذر نیست، بلکه یک فصل مذهبی و اجتماعی است که نیاز به برنامهریزی دقیق برای تضمین سازماندهی مؤثر، ثبات تلاشهای اطلاعرسانی و ارائه واضح و مداوم پیام دینی به جامعه دارد.
در این گردهمایی، نقش ائمه جماعت و مسئولان مساجد در آمادهسازی جامعه برای استقبال از ماه مبارک، چه از طریق خطبهها، درسها یا فعالیتهای آگاهیبخشی، مورد بحث قرار گرفت،
در این گردهمایی بر اهمیت وحدتبخشی گفتمان دینی و پیوند اعمال عبادی با ارزشهای اخلاقی و اجتماعی مندرج در رمضان تأکید شد.
همچنین برنامههای آموزشی و اطلاعرسانی که گروههای مختلف را هدف قرار میدهند، مورد بحث قرار گرفت و نقش مسجد را به عنوان مرکزی برای هدایت و اصلاح، نه صرفاً مکانی برای عبادت، تقویت کرد.
همچنین ابتکاراتی برای توسعه سیستمهای مدیریت نهادی و دیجیتال ارائه شد که نشاندهنده تغییر از تلاشهای فردی به برنامهریزی سیستماتیک و سازمانیافته در کار مذهبی است.
تجربه سونگخلا نشان میدهد که مقدمات برای ماه رمضان میتواند به یک فرآیند نهادی جامع تبدیل شود که اصول مذهبی، مدیریت و مشارکت جامعه را با هم ترکیب میکند. این مدل در مناطق مختلف یک کشور، صرف نظر از اندازه یا شرایط آنها، قابل اجرا است.
مستندسازی چنین تجربیاتی نه تنها یک رویداد محلی را برجسته میکند، بلکه نقشه راهی برای مدیریت آگاهانه و سیستماتیک امور ماه رمضان فراهم میکند و فرهنگ برنامهریزی پیشگیرانه را در کار اسلامی منطقهای پرورش میدهد.
رمضان دیگر صرفاً فصلی برای عبادت نیست، بلکه فرصتی سالانه برای ارزیابی مجدد اولویتها، تقویت هماهنگی بین نهادهای مذهبی و جامعه و ایجاد یک مدل اداری و اطلاعرسانی بالغتر و پایدارتر است.
بنابراین، این پوشش خبری یک خبر زودگذر نیست، بلکه یک مقاله تحلیلی است که نشان میدهد چگونه میتوان مقدمات رمضان را به یک پروژه جامع آگاهیبخشی، سازماندهی و جامعهسازی تبدیل کرد.
نظر شما