کودکانی که در سایه جنگ غزه، حافظ قرآن شدند

در زمان جنگ غزه، آوارگی و محاصره، کودکان به حفظ قرآن در مساجد، چادرها و پناهگاه‌ها ادامه دادند و تأیید کردند که آنچه حفظ می‌شود، با جنگ شکست نمی‌خورد و قرآن همچنان پناهگاه و نوری است که پایداری و هویت را می‌سازد.

خبرگزاری شبستان، گروه بین الملل: جنگ غزه در میان آوارها و پناهگاه‌ها با حضور کودکانی که در حفظ قرآن کوشیدند، فصل دیگری از داستان انسانی و معنوی خود را رقم زد.

در میان آوار خانه‌ها، زیر چادرهای آوارگی و در پناهگاه‌هایی که هیچ ثباتی نداشتند، صدای قرآن به طور پیوسته اوج ‌گرفت و قوانین جنگ و منطق تخریب را به چالش کشید و  نشان داد، آنچه حفظ می‌شود را نمی‌توان با توپ پاک کرد.

این نمایش تأثیرگذار انسانیت و ایمان، محور ویژه برنامه «ایام الله» در شبکه الجزیره مباشر بود که توسط روزنامه‌نگار مجاهد اجرا شد. این برنامه به تجربه دارالإتقان، یک مرکز حفظ قرآن در نوار غزه، و چگونگی

شیخ محمد ابومحسن، معاون مدیر مرکز حفظ قرآن نوار غزه به نام «دارالإتقان» در گفت وگو با یک برنامه «ایام الله» الجزیره درباره آموزش قرآن کریم به کودکان، پسران و دختران با وجود بمباران، محاصره و آوارگی‌های مکرر، گفت: این مرکزهمراه چند تن از دانش‌آموزان در سخت‌ترین شرایط به نمادهای مقاومت تبدیل شدند.

شیخ محمد ابومحسن در سخنان خود توضیح داد که دارالإتقان، چند روز پیش مراسمی «باشکوه» برای فارغ‌التحصیلی ۷۷۷ دانش‌آموز حافظ قرآن ترتیب داد.

وی با اشاره به اینکه با وجود شدت جنگ، روند حفظ قرآن متوقف نشد، گفت: غزه شاهد افزایش بی‌سابقه‌ای از علاقه به قرآن بود.

وی تصریح کرد: این مرکز از همان روزهای اول تجاوز رژیم صهیونیستی و بعداً پس از تخریب بیش از ۹۰ درصد مساجد در نوار غزه، شروع به برگزاری حلقه‌های حفظ در مساجد و بعداً در مراکز آوارگان و چادرها کرد.

وی تأکید کرد که هدف قرار دادن مساجد یک حادثه جداگانه نبود، بلکه تلاشی آشکار برای ضربه زدن به چراغ‌های هدایت بود. با این حال، تجربه ثابت کرده است که قرآن را نمی‌توان در دیوارها محصور کرد و نه می‌توان آن را با مرزهای فیزیکی محدود کرد.

دانش‌آموزان بین صف‌ها و حلقه‌های قرآن کریم

شیخ ابومحسن شرایط روزانه برای دانش‌آموزان قرآنی در غزه را در دوران جنگ بسیار سخت توصیف کرد و گفت: یک دانش‌آموز در صف آب، صف شارژ باتری و صف غذا می‌ایستد، سپس به کلاس حفظ می‌آمد، اما هر لحظه در معرض بمباران قرار داشت و در آن شرایط حفظ خود را مرور می‌کرد و با وجود این والدین اصرار داشتند فرزندان خود را به حلقه‌های مطالعه قرآن بفرستند، زیرا معتقد بودند که کتاب خدا آخرین پناهگاه در زمان فروپاشی است.

در همین راستا، یکی از دانش‌آموزان نبیل الآغا بود که حفظ قرآن را از هفت سالگی با تشویق والدینش، قبل از اینکه زندگی‌اش با شروع جنگ به طرز چشمگیری تغییر کند، آغاز کرده بود.

وی درباره اینکه چگونه خانواده‌اش از خان یونس به رفح آواره شدند و چگونه در حلقه‌های مطالعاتی دارالاتقان وارد شد، صحبت کرد و گفت: احمد ابوجمال، معلم شهیدم باحمایت اخلاقی و معنوی بار آوارگی و ترس را کاهش داد.

نبیل در صحنه‌ای که ارتباط عمیق بین متن قرآن و واقعیت امروز غزه را در بر می‌گرفت، آیاتی از سوره بقره را تلاوت کرد که از آزمایش‌ها و صبر سخن می‌گوید.

نبیل تاکید کرد: شهادت معلم‌ام پایان راه نیست، بلکه انگیزه‌ای برای ادامه حفظ قرآن است و آرزوی همیشگی معلمش را برآورده می‌کند: «تنها آرزوی من این است که شما قرآن را حفظ کنید.»

یک حافظ قرآن در دوران کودکی

از سوی دیگر، دانش‌آموز امیر معمر که در سنین پایین قرآن را حفظ کرده بود، درباره تجربه خود با قرآن در طول جنگ صحبت کرد.

وی توضیح داد که مانند بسیاری دیگر، با ترس، گرسنگی، آوارگی و از دست دادن عزیزان روبرو بوده است، اما قرآن همچنان آرامش و پناهگاه او بوده است.

امیر معمر خاطرنشان کرد که او و برادر دوقلویش حفظ قرآن را به پایان رساندند و آن را در یک جلسه که تقریباً هفت ساعت طول کشید، تلاوت کردند - دستاوردی قابل توجه که نشان دهنده تلاش عظیم خانواده و آموزش والدین و معلمان است.

وی در ادامه درباره یکی از دشوارترین چالش‌های پیش روی حلقه‌های حفظ قرآن گفت و تاکید کرد: به دلیل تخریب خانه‌ها و مساجد با  کمبود نسخه‌های قرآن روبه رو بوده است.

شیخ ابومحسن توضیح داد که برخی از دانش‌آموزان یک نسخه را به اشتراک می‌گذارند، در حالی که برخی دیگر از تلفن‌های خانواده‌های خود استفاده می‌کردند و برخی از حلقه‌ها به تلاوت شفاهی متکی بودند، جایی که شیخ می‌خواند و دانش‌آموزان پس از او تکرار می‌کردند.

وی تأکید کرد: این شرایط سخت مانع پیشرفت نشد؛ بلکه این اعتقاد را تقویت کرد که قرآن حفظ شده در قلب دانش‌آموزان، دژ واقعی است.

یک سیستم آموزشی جامع

شیخ محمد ابومحسن در ادامه تاکید کرد که دارالاتقان، صرفاً بر حفظ تمرکز ندارد، بلکه دارای یک سیستم جامع دارای،  برنامه حفظ روزانه، برنامه آموزشی مبتنی بر قرآن، عقیده و سیره،  برنامه تجوید و احکام، برنامه استعدادهای صوتی، برنامه فعالیت‌های آموزشی ویک مرکز حفظ برای تقویت حفظ و تکمیل تلاوت است.

وی تاکید کرد: هدف این برنامه‌ها تربیت نسلی از قرآن‌پژوهان است که قرآن را در زندگی خود مجسم می‌کنند و شخصیت را بر حفظ و فهم را بر تلاوت اولویت می‌دهند.

وی در ادامه از خیرین جهان عرب و اسلام درخواست کرد که از پروژه‌های حفظ قرآن، نه تنها از طریق کمک‌های امدادی، بلکه از طریق سرمایه‌گذاری در توسعه انسانی و شکل‌گیری هویت نیز حمایت کنند.

وی تأکید کرد که هزینه کردن برای آموزش قرآن، با توجه به تأثیر گسترده آن بر پرورش پزشکان، معلمان و رهبرانی که قرآن را هم در دانش و هم در شخصیت تجسم می‌بخشند، از بزرگ‌ترین اشکال خیریه مستمر است.

کد خبر 1862247

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha