چرا امام حسین(ع) «اباة الضیم» نامیده شد؟

استاد حوزه و دانشگاه، با اشاره به شخصیت حماسی امام حسین (ع) به عنوان اسوه مبارزه با ظلم و پایمردی در راه حق، به تبیین لقب «اباة الضیم» (کسی که زیر بار ظلم نمی‌رود) پرداخت و گفت: قیام عاشورا تجلی نهایی این روحیه عزتمندانه بود.

معصومه ظهیری، دبیر ستاد راهبری زن و خانواده، در گفتگو با خبرگزاری شبستان در استان قم با تبریک اعیاد شعبانیه  و میلاد پر برکت ابا عبدالله الحسین علیه السلام در خصوص  شخصیت آن امام همام اظهار کرد: امام حسین (ع)، فرزند امام علی (ع) و حضرت فاطمه (س) و سومین امام شیعیان است. از مهمترین ویژگیهای شخصیتی ایشان عزم راسخ در دفاع از حق و امتناع از پذیرش ستم است، چنانکه لقب «اباة الضیم» (کسی که زیر بار ظلم نمیرود) به ایشان داده شد. ایشان در عین حال عبادتگرِ، شب زنده دار و بسیار بخشنده بودند و همواره به مستمندان رسیدگی می کردند. قیام عاشورا را باید اوج تجلی شخصیت ایشان دانست که در آن با انتخاب آگاهانهٔ شهادت، درس آزادگی و دفاع از ارزش های اسلام را به بشریت آموخت.

وی با توجه به نامگذاری روز میلاد امام حسین علیه السلام به عنوان روز پاسدار اظهار داشت:در جمهوری اسلامی ایران، سالروز ولادت امام حسین (ع) (سوم شعبان) به عنوان «روز پاسدار» نامیده شده است. این نامگذاری به فرمان امام خمینی (ره) انجام شد تا پیوند بین پاسداران انقلاب اسلامی و مکتب حماسه‌ساز عاشورا را نشان دهد.

 وی ادامه داد: در بیان مقام رهبری نیز این روز (روز پاسدار) خوانده شده و به مناسبت تولد امام حسین (ع) گرامی داشته می شود. هدف از این نامگذاری، نهادینه کردن فرهنگ جهاد، شهادت و پاسداری از ارزشهای اسلام در قشر نظامی و بسیجی است.

استاد حوزه و دانشگاه، علم و تفسیر قرآن را از جمله فضایل امام حسین علیه السلام ذکر کرد و افزود: اباعبدالله الحسین(ع) از برجسته ترین افراد در شناخت قرآن و سنت بود. همواره روزه دار و شب‌زنده دار بودند. حتی در سخت‌ترین شرایط به نیازمندان کمک می کردند. هرگز تن به ذلت ندادند و در کربلا فرمودند: «مرگ با عزت بهتر از زندگی با ذلت است».

ظهیری با اشاره به محبت ویژهٔ پیامبر (ص) به امام حسین علیه السلام گفت: پیامبر (ص) او را بسیار دوست میداشت و درباره ایشان فرمود: «حسین از من و من از حسینم».

وی درخصوص ملقب بودن امام حسین علیه السلام به «اباعبدالله» خاطر نشان کرد: این لقب را نخست پیامبر اکرم (ص) به امام حسین (ع) داد. دلایل آن عبارتند از: نشانۀ بندگی کامل امام در برابر خداوند؛ ایشان تجسم عینی عبدالله (بندۀ خدا) هستند.

وی در ادامه همچنین به  میلاد با سعادت امام سجاد علیه السلام  اشاره کردو گفت: امام چهارم شیعیان، به «سجاد» (بسیار سجده‌کننده) و «زین‌العابدین» (زینت عبادت‌کنندگان) معروف بودند. عبادت ایشان زبانزد بود به گونه‌ای که در نماز، وجودشان از خوف خدا می‌لرزید. ایشان مهربان و بخشنده بودند و بسیاری از صدقاتشان به صورت پنهانی و شبانه انجام می‌شد، به طوری که پس از شهادتشان، نیازمندان مدینه کمک‌کننده ناشناس خود را شناختند. امام سجاد(ع) در زمان واقعه عاشورا به دلیل بیماری شدید نتوانستند در جنگ شرکت کنند. همین امر موجب شد تا ایشان در این واقعه زنده بمانند و مسئولیت سنگین حفظ و ادامه نهضت حسینی بر دوش ایشان قرار گیرد.

وی به نقش پیام‌رسانی و احیای نهضت عاشورا توسط امام سجاد علیه السلام اشاره کرد و افزود: این مهم‌ترین نقش تاریخی امام سجاد(ع) پس از واقعه کربلا بود که در چند مرحله انجام شد.   پس از عاشورا، ایشان به همراه دیگر بازماندگان به اسارت برده شدند. امام سجاد(ع) در کوفه و به ویژه در شام (در دربار یزید و در مقابل مردم)، با خطبه‌های آتشین و روشنگرانه، حقیقت واقعه کربلا و جنایت‌های بنی‌امیه را فریاد زدند و چهره پلید حکومت وقت را افشا کردند.

 استاد حوزه ادامه داد: امام زین العابدین علیه السلام با روش‌های مختلف همیشه خاطره عاشورا را زنده نگه داشتند از جمله با  گریه کردن  مداوم بر مصیبت‌های پدر و یارانش. یادآوری دائم وقایع عاشورا در مجالس و گفت‌وگوها، توصیه مؤکد به زیارت امام حسین(ع)، سجده بر تربت کربلا و سفارش به این عمل.

معصومه ظهیری در ادامه به میلاد باسعادت حضرت عباس علیه السلام  اشاره کرد و گفت: ایشان با القابی مانند قمر بنی‌هاشم، سقّا و پرچم‌دار (علم‌دار) شناخته می‌شوند. پسر امیرالمؤمنین علی(ع) و برادر بزرگوار امام حسین(ع) بودند و نزد اهل بیت(ع) جایگاهی بسیار والا داشتند. شجاعت، وفاداری، غیرت و ایثار از ویژگی‌های برجسته ایشان است. حضرت عباس علیه السلام نماد برادری و فداکاری در راه امام و دین خود هستند.

وی به نقش حیاتی حضرت عباس علیه السلام  در واقعه عاشورا اشاره کرد و افزود: پرچمداری لشکر امام حسین(ع)، محافظت از خیمه‌های اهل بیت، تلاش برای آوردن آب برای اهل بیت و کاروانیان تشنه در روز عاشورا که منجر به شهادت ایشان شد، وفاداری بی‌مانند به حدی که حتی پس از قطع دو دست، پرچم را به دندان گرفت تا نیفتد از نقشهای برجسته حضرت ابوالفضل علیه السلام در حادثه کربلاست.

ظهیری  شهادت حضرت عباس علیه السلام را  یکی از حماسی‌ترین و جانگدازترین صحنه‌های عاشورا ذکر کرد بطوری که ضربه‌ای سخت بر پیکر کاروان امام حسین(ع) وارد کرد.

کد خبر 1862054

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha