به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، «مسجد» همواره برای ایرانیان مکانی مقدس و تعرض به این مکان امری مذموم و نکوهیده بوده است، اگر تاریخ ایران پس از اسلام را مطالعه کنیم می بینیم پیوند مردم ایران با مسجد ناگسستنی است؛ نقش و کارکرد مسجد و دیرینگی پیوند آن با هویت ایرانی بر کسی پوشیده نیست؛ از همان روزی که اسلام وارد ایران شد و ایرانیان اسلام را با جان و دل پذیرفتند و بسیاری از مساجد بر آتشگاه های ایرانیان زرتشتی بنا شد؛ پیوند ناگسستنی مردم با مسجد آغاز شد و این میراث در طول این تاریخ همچنان مقدس مانده و کمتر در معرض تعرض قرار گرفته است.
اگر چه مسجد به عنوان نماد جامعه اسلامی ایرانی شناخته شده و می شود؛ ولی در گذرگاه این تاریخ پرفراز و نشیب از گزند تهدید و خطر مصون نمانده است. مساجد جهان اسلام را اگر به لحاظ ساختار معماری بررسی کنیم، می بینیم باشکوه ترین و زیباترین مساجد به لحاظ معماری در ایران قرار دارند؛ این نشان از ذوق و خلاقیت معماران و هنرمندان مسلمان ایرانی است که در طول قرون با اعتقاد قلبی راسخ این زیبایی الهی را خلق کردند تا مسجد به عنوان پایگاه عبادی مسلمانان، محل رتق و فتق امور باشد.
از گذشته های دور برای هر ایرانی مسلمانی پاسداشت و نگهداشت قداست و حرمت مسجد امری درونی شده، به طوری که ورود به این مکان همواره با وضو بوده است؛ همین تقید به امر قدسی تبدیل شده که خدشه به این مکان موجب جریحهدار شدن عواطف جامعه می شود.
اما ... در روزهای اخیر اتفاقات ناگواری در کشور رخ داد که ساحت این مکان قدسی را خدشهدار کرد و این موضوع تلخ باید مورد واکاوی جدی قرار گیرد که چرا به مهمترین مکان مقدس تاخته شده و حرمت آن حفظ نشده است؛ شاید ما بیشتر باید حواسمان جمع می بود تا این اتفاق نمی افتاد؛ ما را چه شده که این گونه بیپروا شده ایم و با مسجد تسویه حساب می کنیم؟ مگر ما از همان نسل سلمان فارسی نبودیم که پیامبر (ص) او را از خود و اهل بیت خویش می دانستند و می فرمودند: «سلمان منا اهل البیت».
باید یاد آور شد که از همان بدو ورود اسلام به ایران تا کنون؛ مسجد کانون تجمع و تصمیم گیری مهم سیاسی، عبادی، اجتماعی و فرهنگی بوده است و این نقش به فراخور زمان پررنگ و کمرنگ شده است، از طرفی مسجد در زمان های مختلف به عنوان یک رسانه یا یک شبکه عمل کرده است و بسیاری رخدادهای مهم سیاسی اجتماعی و فرهنگی تاریخی از مساجد آغاز شده و به ثمر نشسته اند؛ در این روزگار شکستن حرمت مسجد چه به عمد و چه به سهو خدشه ای جبران ناپذیر به عواطف جامعه بوده که قابل ترمیم نیست! اما این رخداد تلخ یک فرصت هم در درون خود داشت و بار دیگر ثابت کرد، مردم ایران با همه مشکلات و فشارهای معیشتی در حفظ حرمت مقدسات خود به ویژه مسجد مماشات نمی کنند و حماسه میلیونی ۲۲ دی ماه ۱۴۰۴ بار دیگر به دنیا ثابت کرد ایران و ایرانی وقتی پای مقدسات و باورهایش در میان باشد معیشت و مشکلاتش که هیچ از جان هم دست می شوید.
نظر شما