خبرگزاری شبستان _ خراسانجنوبی؛ راهاندازی یک کارگاه تولید مصنوعات چرمی با سرمایهای حداقلی، ریسکهای سنگین، فروش طلا و حلقه ازدواج و اتکا به آموزش و تولید، مسیری است که "عطیه جمالی" کارآفرین جوان بیرجندی، برای ایجاد اشتغال پایدار زنان طی کرده است مسیری که امروز با هفت نیروی فعال آغاز شده و ظرفیت اشتغالزایی برای بیش از ۵۰ نفر را دارد.
بعضی تصمیمها فقط اقتصادی نیستند، تصمیمهاییاند که از دل درد، نیاز و دیدن رنج دیگران شکل میگیرند، وقتی از روزهای آغاز کارش صحبت میکند، بیشتر از عدد و رقم، از باور میگوید، باوری که او را به جایی رساند که امنیت مالی را کنار بگذارد تا امنیت شغلی برای زنان دیگر بسازد، بانویی که ترجیح داد داراییهایش را خرج تولید کند، نه صرفاً برای سود، بلکه برای کرامت.
او میگوید تا پیش از ورود به این مسیر، هرگز تصور نمیکرد روزی تمام دغدغهاش اشتغال زنان باشد، اما مواجهه نزدیک با زنانی که فقط کار میخواستند، نه کمک بلاعوض، نگاهش را تغییر داد، همین تغییر نگاه بود که او را از پشت میز حسابداری به قلب یک کارگاه پر از چرخهای صنعتی رساند، جایی که صدای چرخها، روایت ایستادن است.
گاهی برای ایستادن، باید از همه چیزت بگذری، از دارایی، حتی از خاطرهای که به حلقهای در دستت گره خورده است. کارآفرین جوان بیرجندی، روایتش را از جایی شروع میکند که نداشتن دیگر ترسناک نبود، بلکه انگیزهای شد برای ساختن. او باور دارد اگر زنی بتواند با دستهای خودش کار کند، دیگر مجبور نیست برای نیازهای خود دستش را به سوی کسی دراز کند، باوری که امروز در صدای چرخهای خیاطی کارگاهش جان گرفته است.
او میگوید ورودش به این مسیر فقط یک انتخاب شغلی نبود، بلکه لمس درد زنانی بود که زندگی سخت، آنها را به حاشیه رانده است، زنانی که نه دنبال صدقهاند و نه ترحم، فقط کار میخواهند همین نگاه باعث شد، با وجود تمام مخالفتها و ریسکها، تصمیم بگیرد اگر قرار است زمین بخورد، در مسیر توانمندسازی زنان باشد.
عطیه جمالی، ۲۶ ساله و دانشآموخته کارشناسی ارشد حسابداری، فعالیت حرفهای خود را از نوجوانی و با حضور در کلاسهای آموزش صنایعدستی در روستای سرچاهتازیان آغاز کرد، علاقه به کارهای هنری که ریشه در فعالیتهای دستی مادرش داشت، او را به سمت یادگیری و آموزش هنرهایی مانند مکرومهبافی سوق داد بهگونهای که طی چند سال، علاوه بر تولید، به آموزش کودکان و نوجوانان ۱۰ تا ۱۳ ساله نیز پرداخت.
این کارآفرین جوان پس از ورود به شهر برای ادامه تحصیل و اشتغال، همزمان با کار بهعنوان حسابدار در یک شرکت خصوصی، مسیر کارآفرینی را جدیتر دنبال کرد. نخستین ورود او به بازار چرم، با سفارش عمده کولهپشتیهای مدرسه از یک تولیدکننده تهرانی رقم خورد، سفارشی حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ عدد کوله پشتی که با دریافت وام ۲۰ میلیون تومانی از محل کارش تأمین شد اما این تجربه با یک شوک بزرگ همراه بود، فروش نرفتن محصولات در ماه اول.
او میگوید: بیش از یک ماه، تقریباً هیچ فروشی انجام نشد و سرمایه در کالا قفل شد با این حال، ناامیدی به سراغش نیامد و همین شکست، او را به این نتیجه رساند که راه نجات، تولید است نه صرفاً خرید و فروش و به این ترتیب تصمیم گرفت بهجای وابستگی به تولیدکنندگان دیگر، خودش وارد میدان تولید شود، تصمیمی که هزینه سنگینی داشت.
بانوی کارآفرین بیرجندی میگوید: برای تأمین سرمایه و خرید تجهیزات، پنج النگو و سپس حلقه ازدواج خود را فروختم و با حدود ۱۲۰ میلیون تومان، چهار چرخ تخت و یک چرخ بطر صنعتی خریداری کردم و این تصمیم یکی از بزرگترین ریسکهای زندگیام بود، ریسکی که با وجود نگرانیها، با همراهی همسرم انجام شد.
جمالی با بیان اینکه کارگاه تولید مصنوعات چرمی با تمرکز بر تولید کیف پول، از ابتدای مردادماه سال جاری راهاندازی شد، میگوید: در ادامه مسیر، با جهش ناگهانی قیمت تجهیزات و کمبود شدید دستگاههای تخصصی، چالشهای پیش رو پیچیدهتر شد و یکی از دستگاههای کلیدی تولید کیف پول چرمی، که تنها تعداد محدودی در کشور وجود دارد، با قیمتی حدود ۳۰۰ میلیون تومان، مانع جدی توسعه کارم بود.
وی میافزاید: در مقطعی هیچ منبع مالی در اختیار نداشتم و تمام راههای دریافت تسهیلات رسمی بسته بود و در نهایت با دریافت وام یکصد میلیون تومانی از صندوق خانوادگی، مسیر کارم دوباره باز شد و به این ترتیب با ارائه ضمانت شغلی و دستهچک، دستگاه زیپ کش را با پرداخت یکصد میلیون تومان، به عنوان پیش پرداخت و چند فقره چک خریداری کردم.
او با بیان اینکه هنوز فروش مجموعه به نقطه سوددهی کامل نرسیده و در حال حاضر، تنها حقوق نیروها تأمین میشود، از همکاری تولیدکننده تهرانی بهعنوان یکی از مهمترین عوامل پیشرفت کارگاه یاد میکند و میگوید: این همکاری بر پایه اعتماد و هدف مشترک کمک به زنان آسیب پذیرو کم برخوردار شکل گرفت و این تولیدکننده، علاوه بر تأمین مواد اولیه و خرید محصولات تولیدی، آموزش تخصصی نیروها و پشتیبانی فنی تجهیزات را بدون دریافت هزینه آموزشی بر عهده گرفت.
این کارآفرین حوزه چرم نبود تجهیزات، گرانی دستگاههای تخصصی مورد نیاز، کمبود قطعات، نبود تعمیرکار متخصص در استان و نوسانات شدید قیمت را از جمله چالشهای پیش رو عنوان کرده و بیان میکند: اکنون با ایجاد اشتغال مستقیم برای هفت نفر، عمدتاً از زنان دارای شرایط اقتصادی دشوار، در حال توسعه کارگاه هستم و امیدوارم با تأمین فضای مناسب و خرید تجهیزات جدید، تعداد شاغلان را به بیش از ۵۰ نفر افزایش دهیم.
جمالی تأکید میکند: برای من مهم نیست فرد تحت پوشش کدام چه نهادی است، مهم این است که نیاز به کار دارد و میخواهد روی پای خودش بایستد.
او با اشاره به برنامههای آینده یادآور میشود: تمرکز فعلی بر خودکفایی نیروها در بخش تولید است و پس از آن، توسعه محصولات به حوزه کیفهای اداری و سازمانی در دستور کار قرار دارد.
وی نبود دستگاه برش، خرید حداقل ۲۰ عدد چرخ جدید برای به کارگیری نیروهای بیشتر و... را از مشکلات و چالشهای پیش رو نام میبرد و میگوید: با حمایت نهادها و تسهیل دسترسی به فضا و تجهیزات، این مجموعه ظرفیت تبدیل شدن به یکی از بزرگترین تولیدکنندگان مصنوعات چرمی در شرق کشور را دارد.
او تأکید میکند: آرزویم این است که روزی برسد هیچ زنی به خاطر احتیاج، مجبور به انتخابهای اشتباه نشود، اگر حتی یک کارگاه بتواند این مسیر را تغییر دهد، تمام این سختیها ارزشش را داشته است.
نظر شما