به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از استان مرکزی، محمد جانملکی، رئیس شورای اسلامی کار شرکت صنایع آذرآب، در حاشیه تجمع کارگران این شرکت که به منظور رسیدگی به پرونده سهامدار سابق در محوطه کارگاهی آذرآب برگزار شد، با بیان اینکه پرونده قضایی اختلاس در این شرکت از سال ۱۳۹۶ در دستگاه قضایی کشور مفتوح مانده، از قوه قضائیه و دادستان کل کشور، درخواست کرد تا رسیدگی به این پرونده را در اولویت قرار دهند.
وی اظهار داشت: طی حدود ۸ سال گذشته، سعی کردهایم از مجاری قانونی، مطالبات خود را پیگیری کنیم. امیدواریم صدای ما شنیده شود و کارگران زحمتکش آذرآب به حقوق خود برسند.
جانملکی در توضیح جزئیات پرونده گفت: این پرونده مربوط به تخلفاتی است که در سالهای ۱۳۹۵ و ۱۳۹۶ توسط سهامدار سابق شرکت رخ داد و باعث خروج اموال از شرکت شد. درخواست ما از دستگاه قضایی این است که این اموال به شرکت بازگردانده شود.
او افزود: این پرونده هماکنون در دادگاه اقتصادی تهران مفتوح و در حال رسیدگی است. خواسته کارگران این شرکت صنعتی که به عنوان صنعتی صنعت ساز در کشور شاخته شده است اولویت در رسیدگی و تصفیه این پرونده است.
رئیس شورای اسلامی کار آذرآب درباره ارزش مالی پرونده گفت: ارزش این اموال حدودا ۱۵۰ میلیارد تومان در سال ۱۳۹۶ بوده است. حل و فصل این پرونده میتواند بخش بزرگی از مشکلات امروز شرکت صنایع آذرآب و پرسنل آن را رفع کند.
وی در تشریح نحوه تخریب صورتگرفته توضیح داد: این اموال به نام تولید و با دریافت وام از بانکها و نهادهای مختلف، به حساب شرکت وارد و بلافاصله به حساب شخص حقیقی منتقل شده و از آذرآب خارج شد. سپس برای مصارف شخصی استفاده شده است.
جانملکی تأکید کرد: ما خواستار تسریع روند رسیدگی به این پرونده هستیم. هشت سال تحمل کردهایم و از مسیرهای قانونی پیگیری کردهایم. امیدواریم هرچه سریعتر به نتیجه برسد و اموال به شرکت بازگردانده شود.
کارگران شرکت صنایع آذرآب، با بیان اینکه پرونده ۱۵۰ میلیون دلاری این شرکت پس از ۸ سال هنوز در گرداب رسیدگیهای طولانی گیر کرده، از مسئولان استانی و کشوری پرسیدند: چرا روند قضایی اینقدر کند است؟ چرا اموال ربودهشده به شرکت بازنگشته است؟ آیا ۸ سال تحمل رنج و فشار کافی نیست؟
آنها با تأکید بر جزئیات مالی پرونده اظهار داشتند: اگرچه بخشی از مطالبات و بدهیها به ریال است، اما بسیاری از قراردادها و پروژههای شرکت که با تخلف سهامدار سابق مواجه شده، ارزی (دلاری) بوده و ارزش اصلی پرونده نزدیک به ۱۵۰ میلیون دلار برآورد میشود.
یکی از کارگران با بیان ناامیدی از طولانی شدن روند قضایی گفت: ما درخواستهای مختلفی از مسئولان استانی و کشوری برای تسریع در رسیدگی داشتهایم. اما سؤال اصلی اینجاست: چرا یک پرونده فساد بزرگ باید هشت سال طول بکشد؟ چرا روند رسیدگی اینقدر طولانی شده؟ چرا این پرونده به نتیجه نمیرسد؟ و چرا پولی که از شرکت رفته، تا امروز برنگشته است؟ این روند کند، برای ما این پرسش را ایجاد کرده که آیا هشت سال تحمل رنج و فشار کافی نیست؟
وی با بیان تلخکامی از ادامه روند فعلی افزود: اگر این روند به همین منوال پیش برود، ممکن است سالهای دیگری نیز به این دردسر اضافه شود و ما دوباره به روزهای سخت گذشته بازگردیم. هرچند چنین جلسات و پیگیریهایی لااقل یک هشدار و صدایی است که امیدواریم این بار شنیده شود.
کارگران آذرآب با تأکید بر وفاداری خود به نظام و تلاش بیوقفه برای حفظ کارخانه، خواستار مداخله فوری و قاطع رئیس قوه قضائیه و سایر نهادهای نظارتی برای پایان دادن به این پرونده و بازگرداندن اموال به شرکت شدند تا این واحد صنعتی مادر بتواند با رفع مشکلات، به نقش آفرینی کامل خود در اقتصاد کشور ادامه دهد.
احتمال تنشهای کارگری دیگر در صورت تعلل در رسیدگی به پرونده
رئیس شورای اسلامی کار شرکت صنایع آذرآب، با بیان اینکه پیگیری کارگران این شرکت "صنفی و غیرجناحی" است، هشدار داد: تعلل در رسیدگی به پرونده ضرر و زیان ۱۵۰ میلیارد تومانیو استفاده طرف مقابل از روند کند قضایی، ممکن است منجر به تنشهای کارگری تازه در آیندهای نه چندان دور شود.
جانملکی در ادامه درباره پرونده ضرر و زیان در این شرکت، با تأکید بر ماهیت صنفی مطالبات کارگران گفت: این پیگیری، سیاسی و جناحی نیست. مطالبه کارگران این است که دستگاه قضایی حق آنها را احیا کند.
وی با اشاره به تاریخچه طولانی پیگیری این موضوع افزود: ما از سال ۱۳۹۶ تا امروز، این موضوع را بارها از مجاری مختلف پیگیری کردهایم. دسترسی ما به اطلاعات و منابع، محدود است و اگر زودتر از روند رسیدگی پرونده مطلع میشدیم، قطعاً زودتر این نشست را درخواست میکردیم.
جانملکی درباره انگیزه تشکیل این جلسه گفت: موضوعاتی که اخیراً از سوی همان سهامدار سابق مطرح شده و پیگیریهای وی، باعث نگرانی ما شد. به نظر میرسد طرف مقابل در حال استفاده از وضعیت فعلی و روند طولانی رسیدگی به نفع خود است.
وی با ابراز نگرانی از عواقب ادامه این روند هشدار داد: ما باید این احساس خطر را به مسئولان منتقل کنیم: اگر پرونده به همین روال ادامه یابد، ممکن است در آیندهای نه چندان دور، آذرآب مجدداً شاهد تنشهای کارگری شود.
رئیس شورای اسلامی کار آذرآب در ادامه خاطرنشان کرد: درخواست ما طی سالهای گذشته، هم به صورت شفاهی و هم مکتوب، به مسئولان استانی و دستگاه قضایی رسیده و امروز نیز مجدداً آن را با اصرار پیگیری میکنیم. امیدواریم این بار صدای ما شنیده شود.
اولویت رسیدگی به تخلفات سهامدار نااهل و نجات شرکت مادر صنعت
کارگران شرکت صنایع آذرآب ، با اشاره به احیای کارخانه پس از پیگیری سران قوا و شهید رئیسی، خواستار رسیدگی فوری قضایی به تخلفات سهامدار نااهل و حل معضلات بدهیهای معوق و مسدود شدن حسابهای شرکت شدند.
یکی دیگر از کارگران شرکت صنایع آذرآب، با اشاره به پیامدهای خصوصیسازی نادرست در این شرکت گفت: خصوصیسازی ناقصی که از سال ۱۳۹۶ انجام شد، منجر به انتقال سهام به افراد نااهل شد و مشکلات زیادی برای کارخانه ایجاد کرد.
وی افزود: با تلاش سران قوا و به ویژه شهید رئیسی، این کارخانه احیا شد و به تولید بازگشت، اما همچنان تحت تأثیر مشکلات ناشی از همان سهامدار نااهل هستیم. از رئیس قوه قضائیه درخواست داریم تا برای حل این معضلات، اولویت قائل شوند.
ایشان به برخی از این مشکلات اشاره کردند: این سهامدار بدهیهای سنگینی برای شرکت ایجاد کرده، حسابهای کارخانه مسدود شده و وامهایی که به نام شرکت گرفته شده، نه تنها در کارخانه سرمایهگذاری نشده، بلکه پرونده آن نیز حدود ۸ سال است که بینتیجه در جریان است.
یکی دیگر از کارگران این شرکت ادامه داد: پیش از احیای کارخانه، حدود ۱۰۰۰ نفر در آذرآب مشغول به کار بودند، اما پس از احیا، این تعداد به حدود ۱۶۰۰ نفر در اراک افزایش یافت و نزدیک به ۳۰۰ تا ۴۰۰ نفر نیز بازنشسته شدهاند. با این حال، تبعات اقدامات سهامدار قبلی همچنان گریبانگیر شرکت است.
دیگر کارگر این شرکت، با تأکید بر نقش این شرکت به عنوان یک مجموعه صنعتی بزرگ و شناخته شده در کشور، گفت: وامهای گرفته شده توسط سهامدار نااهل نه تنها در صنعت هزینه نشده، بلکه اکنون اصل و سود آن به دلیل عدم پرداخت، تا سه برابر افزایش یافته است.
کارگران شرکت صنایع آذرآب در پایان از رئیس قوه قضائیه خواهستند این پرونده را در اولویت قرار دهند تا بتوان این شرکت مادر صنعتی را نجات دهند.
نظر شما