خبرگزاری شبستان_ خراسان جنوبی؛ گاهی سرنوشت، بار زندگی را ناگهانی و سنگین بر شانههای زنی میگذارد که نه فرصت ایستادن دارد و نه مجال عقبنشینی. زنی که باید هم مادر باشد، هم پدر، هم نانآور و هم تکیهگاه، روایت پیشرو، روایت مادری است که پس از فقدان همسر، با دستان خالی اما با عزمی پررنگ، ایستاد تا چراغ خانهاش خاموش نماند و نگاه فرزندانش به زمین دوخته نشود.
بانویی ۴۴ ساله و سرپرست خانوار، امروز در مسیر کارآفرینی خانگی، قصهای از رنج، امید و ایستادگی را روایت میکند، قصهای که از دل یک خانه استیجاری و اجاقی ساده آغاز شد و حالا به کار با فر صنعتی و تولید نان و شیرینیهای سنتی رسیده است، هرچند هنوز دغدغه مواد اولیه و سرمایه در گردش، نفس کارش را تنگ کرده است.
فاطمه رسولی، کارآفرین حوزه پخت نانهای حجیم و شیرینیهای سنتی در گفتوگو با خبرنگار شبستان از خراسان جنوبی، از مسیری میگوید که پس از فوت همسرش و با تکیه بر توانمندیهای خانگی، او را به استقلال شغلی رسانده است.
وی گفت: پس از فوت همسرم در سال ۱۳۹۹ با اصرار خانواده و با توجه به بیماری خودم و معلولیت فرزندم زیر چتر حمایتی کمیته امداد قرار گرفتم.
بانوی کارآفرین افزود: با گذشت چند ماه از دریافت مستمری کمیته امداد متوجه شدم حقوق دریافتی کفاف هزینههای زندگی، تأمین دارو و مخارج خانواده را نمیدهد و همین مسئله نقطه آغاز ورودم به عرصه کار و تولید شد.
او ادامه میدهد: خانواده پیشنهاد میکردند که به شغل قبلیام در کلینیک دندانپزشکی بازگردم، اما امکان بردن دخترم به محیط مطب برایم فراهم نبود در عین حال، اطرافیان همیشه از پخت نان و شیرینیهایی که درست میکردم تعریف میکردند تا جایی که پیش از فوت همسرم نیز موضوع فروش این محصولات در بازار مطرح شده بود، اما در آن زمان ضرورتی برای این کار احساس نمیکردم.
وی میگوید: وقتی با مددکار کمیته امداد صحبت کردم و گفتم این حقوق برای زندگی من کافی نیست، پیشنهاد دادند خانمهای سرپرست خانوار میتوانند وارد مشاغل خانگی شوند، پرسیدم چه کاری میتوانم انجام بدهم و بعد از بررسی شرایط، به این نتیجه رسیدم که کاری را شروع کنم که هم به آن علاقه دارم و هم با شرایط مادری و رسیدگی به فرزندانم سازگار است.
کارم را در منزل و با امکانات بسیار ساده و با پخت کماچ و شیرینیهای سنتی خانگی روی فرهای قدیمی آغاز کردوی ادامه میدهد: کارم را در منزل و با امکانات بسیار ساده و با پخت کماچ و شیرینیهای سنتی خانگی روی فرهای قدیمی آغاز کردم و بعد از مدتی، با حمایت کمیته امداد در دوره آموزش شیرینیپزی خانگی شرکت کردم.
وی افزود: تا امروز سه دوره قنادی و نانوایی را گذراندهام و حدود ۱۰ میلیون تومان برای آموزش و تکمیل دورههای شیرینی پزی و نان حجیم هزینه کردهام.
این بانوی کارآفرین و سرپرست خانواده با اشاره به حمایتهای صورتگرفته از سوی کمیته امداد میافزاید: وقتی تصمیم به راهاندازی کسب و کار خانگی گرفتم از سوی کمیته امداد قول حمایت داده شد به این ترتیب درخواست وام دادم و در سال ۱۴۰۱ تسهیلاتی بالغ بر ۵۰ میلیون تومان برای شروع کار دریافت کردم و با این تسهیلات تجهیزات اولیه شامل فر گاز، خمیرگیر و مواد اولیه تهیه کردم و کار پخت نان (کماچ محلی) و شیرینیهای سنتی را بهصورت جدی آغاز کردم.
رسولی با بیان اینکه در پایان سال ۱۴۰۳ وام ۱۵۰ میلیون تومانی برای توسعه کار و تهیه تجهیزات صنعتی دریافت کردم، افزود: بعد از مدتی که مشتریها بیشتر شدند، برای افزایش حجم تولید و توسعه کار درخواست فر صنعتی دادم و با معرفی کمیته امداد به یک صندوق حمایتی در تهران، توانستم فر صنعتی را بهصورت اقساطی تهیه کنم.
وی اظهار کرد: برای تهیه فر صنعتی به همراه دستگاه خمیر پهنکن، میکسر و تعدادی سینی، به سرمایهای حدود یک میلیارد و ۲۰۰ میلیون تومان نیاز داشتم، اما به دلیل محدودیت مالی، امکان خرید همه تجهیزات فراهم نشد و تنها یک دستگاه فر صنعتی با اعتباری بالغ بر ۷۰۰ میلیون تومان سفارش دادم و به این ترتیب مبلغ ۱۵۰ میلیون تومان از طریق وام دریافتی کمیته امداد را بهعنوان پیشپرداخت واریز کردم و قرار شد مابقی به صورت اقساط پرداخت شود.
این بانوی کارآفرین با بیان اینکه از آبان ۱۴۰۴ با بهرهبرداری از این فر جدید، فعالیت کاری خود را توسعه دادهام، گفت: بازپرداخت اقساط تسهیلات از اسفند ماه آغاز میشود و ماهانه ۱۵ میلیون تومان تعیین شده است.
رسولی به توسعه فروش محصولات خانگی با بهرهگیری از فضای مجازی و بازارچهها اشاره میکند و میگوید: فروش محصولات از سه مسیر فضای مجازی، حضور در بازارچههای هفتگی، نمایشگاههای سطح شهر و مراجعه مستقیم مشتریان به کارگاه انجام میشود.
وی درباره محل فعالیت فعلی خود توضیح میدهد: محل فعلی کار ما در محدوده دوشنبهبازار است، از سال گذشته درخواست استقرار در این مکان داده شد، اما بهدلیل آماده نبودن زیرساختهایی مثل گازکشی، شروع کار به تعویق افتاد و عملاً از آبانماه فعالیت رسمی آغاز شد و از همان زمان قرارداد اجاره بستهایم که بهصورت دورهای تمدید میشود.
وی با بیان اینکه از آبان ماه با توسعه کار شیرینیپزی و پخت نان با حمایت کمیته امداد در دوشنبه بازار مستقر شدم، افزود: بسیاری از مشتریان پس از خرید از دوشنبهبازار به مشتریان ثابت تبدیل شدهاند و سفارشهای خود را مستقیماً از کارگاه دریافت میکنند.
این کارآفرین، فضای فعلی کارگاه را مناسب توصیف کرده و میگوید: مکان فعلی بزرگ و مناسب است و اگر بخواهم تجهیزات بیشتری هم اضافه کنم، فضا جواب میدهد و همین باعث شده بتوانم به توسعه کار فکر کنم.
بانوی کارآفرین تولید نان حجیم و شیرینی سنتی اظهار کرد: حدود دو سال است به درخواست مشتریان، گروهی در فضای مجازی راهاندازی کردهام تا هر بار که پخت جدید یا محصولی موجود داشته باشم، اطلاعرسانی کنم و مشتریان بتوانند سفارش دهند.
رسولی با بیان اینکه مشتری هست، اما تامین مواد اولیه از چالشهای پیش روست، گفت: بزرگترین مشکل و چالش پیش رو تأمین مواد اولیه شامل آرد، روغن، شکر و...است و این اقلام را بهسختی میتوان تهیه کرد و اگر هم باشد، با قیمت بسیار بالا و در بازار آزاد عرضه میشود.
وی با بیان ابنکه دیروز ساعتها به دنبال روغن و آرد بودم، اما پیدا نکردم،تاکید کرد: برای حل این مشکل و دریافت آرد سهمیهای اقدام کردم، گرفتن آرد سهمیهای نیاز به دریافت پروانه کسب دارد و برای اخذ پروانه کسب نیز ماههاست مدارکم را به جهاد کشاورزی تحویل دادهام، اما هنوز هیچ بازدیدی انجام نشده و پروانه کسب صادر نشده است.
وی با بیان اینکه تأمین نقدینگی برای ادامه فعالیت تولیدی به یک چالش جدی تبدیل شده است، افزود: روز گذشته تنها برای خرید چند قلم مواد اولیه، ۸ میلیون تومان هزینه کردم و چون نقدینگی در اختیار نداشتم، این مبلغ را از یکی از دوستان قرض گرفتم.
این تولیدکننده از دستگاههای اجرایی مرتبط خواستار حمایت و ارائه تسهیلات سرمایه در گردش شد تا بتواند فعالیت تولیدی خود را بدون دغدغه ادامه دهد.
وی با اشاره به شرایط سخت زندگی میگوید: مستأجر هستم و خانه را رهن کردهام، برای تهیه مواد اولیه مجبورم بارها به بازار بروم واین رفت و آمدها ما از کار تولید عقب میاندازد و از سوی دیگر با توجه به نداشتن نقدینگی و سرمایه در گردش برای خرید اقلام مورد نیاز مانند آرد، روغن و... مجبور به قرض از اطرافیان میشوم.
وی از دستگاه های اجرایی مرتبط درخواست تسهیلات سرمایه در گردش دارد و میگوید: در حال حاضر به تنهایی و سختی اقدام به پخت میکنم اما در صورت توسعه کار، میتوانم لااقل دو تیرو را به کار بگیرم.
این بانوی سرپرست خانوار خواستار حمایت دستگاههای اجرایی در خصوص تهیه محصولات خانگی مانند شیرینی به صورت شخصی و اداری میشود و میگوید: برخی نهادها و افراد شخصی حمایت کردهاند، اما از طرف بعضی دستگاهها هیچ سفارشی نداشتهام، در حالی که اگر ادارات برای پذیرایی جلساتشان از محصولات تولیدکنندگان استان استفاده کنند، هم به تولید کنتده کمک میشود و هم محصول با کیفیت بهتری دریافت میکنند.
رسولی با لحنی آمیخته به احساس و امید میگوید: آرزوی من فقط خوشبختی بچههایم است، میخواهم جلوی فرزندانم و پدرشان سرافکنده نباشم، پسرم پس از فوت همسرم بهخاطر شرایط زندگی، دانشگاه را رها کرد، اما امیدوارم دوباره به درسش برگردد، دخترم نیز ۱۹ ساله است و از بدو تولد مشکل جسمی دارد، همه تلاشم این است که بچهها کمبود پدر را کمتر حس کنند و زندگیمان روی روال بماند، همین برای من بزرگترین آرزوست.
رسولی در پایان با قدردانی از حمایتها تأکید میکند: این مسیر برای من فقط یک شغل نیست، بلکه راهی برای حفظ کرامت، استقلال و تأمین آینده فرزندانم است، مسیری که از آشپزخانه خانه شروع شد و امروز به یک کارگاه تولیدی رسیده است.
نظر شما