به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان مازندران، حجتالاسلام نادعلی علی نیا، مدرس مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (سلاماللهعلیها) ساری، در جمع طلاب به تبیین جایگاه اخلاقی سردار شهید حاج قاسم سلیمانی و جایگاه علمی و شخصیتی آیتالله مصباح یزدی پرداخت.
وی با اشاره به عظمت این دو شخصیت، گفت: هرچند درباره این بزرگواران سخن بسیار است، اما آب دریا را اگر نتوان کشید، هم به قدر تشنگی باید چشید.
حجتالاسلام علینیا با بیان یک تشبیه روشن، افزود: آیتالله مصباح، سردار میدان علم، فرهنگ و مرزهای عقیدتی بود؛ و حاج قاسم سلیمانی، سردار مرزهای جغرافیایی و امنیت مردم، یکی پاسدار ایمان، اعتقادات و ارزشهای مردم در برابر شبهات بود؛ و دیگری پاسدار جان، مال، ناموس و آرامش مردم در میدانهای خطر، هر دو در جبهه بودند؛ هر دو در خط مقدم؛ و هر دو سردار به معنای واقعی کلمه؛ مسلط، کاربلد و استوار.
وی ادامه داد: کارهای بزرگ از انسانهای بزرگ برمیخیزد، این دو بزرگوار پیش از آنکه در جامعه اثرگذار باشند، در درون خود ساخته شده بودند، در سالهایی که توفیق حضور در محضر آیتالله مصباح را داشتیم، آنچه در ایشان و نیز در حاج قاسم مشترک بود، سه ویژگی برجسته بود: ۱. روح الهی و خدا ترسی، ۲. اخلاص در بالاترین مرتبه، ۳. بیاعتنایی به دنیا و فریبهای آن، این صفات شاید در بسیاری یافت شود، اما در این دو بزرگوار در اوج و خلوص کامل دیده میشد.
مدرس حوزه علمیه با اشاره به استقامت روحی این دو شخصیت گفت: هر دو روحی وسیع و سینهای گشاده داشتند؛ بهگونهای که ملامتها، تمسخرها و فشارها کوچکترین اثری در اراده آنان نداشت، وی به نقل از استاد نیکزاد افزود: «روزی آیتالله مصباح با وجود سردرد شدید، با شوخی و جدیت گفتند: اخیراً یک قرص خیلی خوب پیدا کردهام: فحشدرمانی! هرچه به من فحش میدهند، دیگر اثر ندارد».
علینیا این روحیه را نشانه استواری در مسیر حق و بیتوجهی به حاشیهها دانست و گفت: حاج قاسم نیز چنین بود؛ برای او خط و جناح، ظاهر افراد یا قضاوتهای مردم اهمیتی نداشت، روحش آرام، ثابت و قرص بود؛ فقط کار و تکلیف را میدید.
وی تصریح کرد: دنیا جای آسایش نیست؛ جای تلاش است، این دو بزرگوار نماد زحمت، مجاهدت و کار بیوقفه بودند، بزرگیشان حاصل تبلیغات یا تعریف شاگردان نبود؛ حاصل شبانهروز کار کردن بود، حاج قاسم هیچگاه روی صندلی آرام نمینشست و آیتالله مصباح نیز لحظهای از کار علمی، فرهنگی و تربیتی غافل نبود.
حجتالاسلام علینیا در پایان گفت: آیتالله مصباح رحمهالله علیه، الگوی بصیرت بود، هر دو بزرگوار _با قاطعیت میگویم_ در اطاعتپذیری و محبت نسبت به ولیّ امر، نمره بیست داشتند، چشمشان باز بود؛ فریب ظاهر آراسته، سخنان زیبا یا نقشههای دشمن را نمیخوردند، انسانها را میشناختند و جهان را درست تحلیل میکردند.
نظر شما