خبرگزاری شبستان_اعتکاف را میتوان یکی از موفقترین تجربههای سالهای اخیر در پیوند دوباره نوجوانان و جوانان با مسجد دانست؛ تجربهای که نشان میدهد اگر بستر مناسب، برنامهریزی هدفمند و نگاه نسلشناسانه وجود داشته باشد، مسجد همچنان میتواند مأمن انس، هویتیابی و رشد معنوی نسل جدید باشد.
به گزارش شبستان، محور «اعتکاف؛ فصل انس و بازگشت نسل جوان به مسجد» نگاهی دوباره به این حقیقت دارد که اقبال گسترده جوانان و نوجوانان به اعتکاف، امری تصادفی نیست. این حضور پررنگ، پیامی روشن برای متولیان فرهنگی و مسجدی دارد: هر جا جذابیت، معنا و فرصت مشارکت واقعی فراهم شود، جوانان با دل و جان وارد میدان میشوند. از همین رو اگر چنین رویکردی در طول سال نیز بر برنامههای مسجدی حاکم شود، مساجد دیگر تنها محل رفتوآمد افراد میانسال و سالمند نخواهند بود. در این باره با آیتالله محمود رجبی، رئیس مووسه آموزشی پژوهشی امام خمینی(ره) گفتگو کرده ایم.
آیت الله رجبی در گفتوگو با شبستان در همین زمینه با تأکید بر ظرفیتهای مغفولمانده مسجد میگوید: اعتکاف نشان داد که مسجد توان ایجاد خلوت، انس و بازگشت درونی را دارد؛ ظرفیتی که بسیاری از جوانان در هیاهوی زندگی امروز به دنبال آن هستند. مسجد میتواند مکانی برای آرامش، گفتوگو، پرسشگری و تجربه معنویت عمیق باشد؛ به شرط آنکه برنامهها متناسب با نیاز و زبان نسل جوان طراحی شود.
رجبی، اعتکاف را «فرصتی طلایی برای جوانان، نوجوانان و مسئولان فرهنگی» میداند و معتقد است: معنویت زمانی ماندگار و اثرگذار میشود که با معرفت و جذابیت پیوند بخورد.
او با اشاره به تجربههای موفق اعتکاف، مجموعهای از راهکارهای عملی برای تداوم این ارتباط ارائه میدهد.
به گفته وی، تشکیل گروههای کوچک با محوریت روحانیون جوان، آشنا به مسائل روز و مورد اعتماد نسل نوجوان و جوان، نقش مهمی در هویتبخشی دارد. انتخاب نامهای زیبا، الهامبخش و هویتی برای این گروهها همچون «یاران شهید فهمیده»، «فصل رویش» یا «نسل انتظار» میتواند حس تعلق و انگیزه را در اعضا تقویت کند.
آیت الله رجبی همچنین به اهمیت حلقههای گفتوگوی علمی ـ دینی اشاره کرده و میافزاید: همانگونه که علامه مصباح(ره) حلقههای مذاکره علمی را با الهام از روایات پایهگذاری کردند، امروز نیز میتوان با عناوینی چون «حلقه معرفت»، «حلقه رشد» یا «حلقه تفکر» فضایی امن برای پرسش، گفتوگو و تعمیق باورهای دینی جوانان فراهم کرد.
از دیگر پیشنهادهای مطرحشده میتوان به خاطرهسازی و خاطرهگویی معنوی (حتی با محوریت مطالعه کتابهای مناسب)، خواندن و حفظ دعاهای کوتاه و پرمفهوم مانند «یا من تحل به عقد المکاره» و «الهی عظم البلاء»، و مهمتر از آن پیوند دادن مفاهیم دعا با مسائل واقعی زندگی نوجوان و جوان اشاره کرد.
وی همچنین دلنوشتههای هدفمند را یکی از ابزارهای اثرگذار در اعتکاف میداند؛ برای مثال اینکه از نوجوان پرسیده شود: «اگر امام زمان(عج) روبهروی تو بود، چه میگفتی؟» یا «از چه چیزی بیشتر گلایه یا امید داری؟». در کنار آن، سکوتهای معنادار برای گفتوگوی درونی با خدا و خودارزیابی، میتواند تجربهای عمیق و ماندگار خلق کند.
به گفته وی؛ تولید کلیپهای کوتاه و جذاب درباره اعتکاف، همچنین تهیه مستند غیرمحسوس از حالوهوای اعتکاف و اهدای آن به شرکتکنندگان در پایان مراسم، از دیگر اقداماتی است که به ماندگاری خاطره و تقویت پیوند عاطفی با مسجد کمک میکند.
در نهایت، آنچه بیش از همه مورد تأکید فعالان مسجدی است، قطع نشدن این حلقهها پس از اعتکاف است. استمرار ارتباط، برگزاری جلسات منظم و سپردن نقش و مسئولیت به جوانان، میتواند اعتکاف را از یک رویداد مقطعی به نقطه آغاز یک مسیر تبدیل کند.
اعتکاف به ما آموخت مسجد ظرفیتی فراتر از عبادتهای روزمره دارد؛ ظرفیتی برای خلوت، هویتیابی، گفتوگو و رشد. اگر این درس بهدرستی فهم و در طول سال جاری شود، مسجد دوباره میتواند قلب تپنده محله و پناهگاه نسل جوان باشد.
نظر شما