به گزارش خبرگزاری شبستان به نقل از العهد، باشگاه زندانیان فلسطینی اعلام کرد که تقریباً ۸۰ درصد از زندانیان زن و مرد در زندان‌های اسرائیل، از جمله کودکان، از گال رنج می‌برند، در حالی که همچنان از درمان پزشکی لازم محروم هستند، سلامت و شرایط زندگی آنها رو به وخامت است و سرکوب و بدرفتاری علیه آنها تشدید می‌شود.
این باشگاه در گزارشی بر اساس بازدیدهای تیم‌های حقوقی خود از ده‌ها زندانی زن و مرد در ماه اکتبر و اوایل نوامبر ۲۰۲۶، توضیح داد که شهادت‌ها منعکس‌کننده واقعیت رو به وخامت در داخل زندان‌ها هستند و تأکید کرد که آنچه برای زندانیان اتفاق می‌افتد، نشان دهنده یک سیاست سیستماتیک است، نه تخلفات فردی.
این باشگاه اعلام کرد: شهادت زندانیان فلسطینی بر چهار موضوع اصلی متمرکز است: شیوع مداوم گال، وخامت شرایط سلامتی زندانیان بیمار، افراد مبتلا به بیماری‌های مزمن و زخمی‌ها، اقدامات مکرر سرکوب و شکنجه و بدرفتاری روزانه که هر جنبه‌ای از زندگی در داخل زندان‌ها را به ابزاری برای مجازات و آسیب تبدیل می‌کند.
وی اشاره کرد که واحدهای ویژه اداره زندان با استفاده از سلاح‌های مختلف و همراه با سگ‌های پلیس به این بخش‌ها حمله می‌کنند.
این باشگاه تاکید کرد: در ماه‌های اخیر ده‌ها مورد جراحت ناشی از گلوله‌های لاستیکی و سایر سلاح‌هایی که ماهیت آنها برای زندانیان ناشناخته است، ثبت شده است. برخی از این سلاح‌ها باعث سوختگی می‌شوند، در حالی که برخی دیگر زندانیان را قادر به حرکت نمی‌کنند.
وی افزود: عملیات سرکوبگرانه با نرخ‌های متفاوتی در زندان‌ها ادامه دارد و فاصله بین عملیات‌ها از دو هفته تجاوز نمی‌کند، در حالی که در برخی از بخش‌ها هر دو یا سه روز یکبار اتفاق می‌افتد. این عملیات‌ها منجر به حملات فیزیکی و جراحات، از جمله شکستگی دندان‌ها و دنده‌ها و کبودی در سراسر بدن می‌شود.
در مورد شیوع گال، باشگاه زندانیان توضیح داد که کمبود شدید لباس که هزاران زندانی را تحت تأثیر قرار می‌دهد، یکی از دلایل اصلی شیوع این بیماری است. این باشگاه نشان داد که طبق شهادت زندانیانی که بازدید شده‌اند و کسانی که آزاد شده‌اند، تقریباً ۸۰ درصد از زندانیان زن و مرد، از جمله کودکان، به این بیماری مبتلا هستند. این امر در بحبوحه عدم درمان مناسب و عدم انجام هرگونه اقدامی برای رسیدگی به علل شیوع آن رخ می‌دهد.
وی به وخامت بحران دوش گرفتن در برخی از بخش‌های زندان نفحه، پس از خرابی تعداد زیادی از دوش‌ها، همزمان با ازدحام شدید در زندان‌های مرکزی در بحبوحه دستگیری‌های روزانه اشاره کرد.
وی همچنین تاکید کرد: غذای ارائه شده به زندانیان از نظر کیفیت یا کمیت بهبود نیافته است و وضعیت جسمی زندانیان پس از آزادی را به عنوان گواهی بر ادامه سیاست گرسنگی در سه سال گذشته دانست. این امر نگرانی‌های فزاینده‌ای را برای جان زندانیان، به ویژه زندانیانی که به حبس‌های طولانی مدت محکوم شده‌اند، ایجاد کرده است.
باشگاه زندانیان در شهادت‌های مستند از زندان نفحه اظهار داشت که برخی از زندانیان اکنون از ترس ضرب و شتم از اظهار نظر می‌ترسند و این باعث شده است که این باشگاه از حروف اول نام آنها برای محافظت از ایمنی آنها استفاده کند.
وی اظهار داشت: یک زندانی در جریان یک حمله دچار پارگی تاندون دست شده و نیاز به جراحی دارد. وی افزود که در ۲۸ اکتبر، بخش ۲۴ شاهد یورشی بود که طی آن تشک‌های زندانیان مصادره و به آنها حمله شد.
در بخش ۲۶، یک زندانی مورد حمله قرار گرفت که منجر به شکستگی دو دندان او شد. علاوه بر این، به زندانیان اجازه داده نشد که در طول ملاقات‌ها وکالتنامه‌های لازم برای پیگیری پرونده‌های حقوقی خود را امضا کنند.
باشگاه زندانیان خاطرنشان کرد که اداره زندان عمداً تشک‌های زندانیان را در طول روز مصادره می‌کند و آنها را مجبور به نشستن روی زمین یا تخت‌های فلزی می‌کند. این امر رنج زندانیان بیمار و مسن، به ویژه آنهایی که بیماری‌های استخوانی و اندامی دارند را تشدید می‌کند.
این باشگاه همچنین گزارش داد که دسترسی زندانیان به حیاط زندان تابع هوس‌های نگهبانان است، در حالی که بسیاری از آنها به دلیل ازدحام شدید مجبور به خوابیدن روی زمین هستند.
در موضوعی مرتبط، شهادت‌ها ترس و اضطرابی را که زندانیان با نزدیک شدن به اصطلاح بازرسی‌های امنیتی تجربه می‌کنند، با توجه به ارتباط مکرر آنها با سرکوب و ضرب و شتم وحشیانه، توصیف کردند. زندانیان همچنین از کبودی در قسمت‌های مختلف بدن خود خبر دادند.
شهادت‌های زندانیان همچنین سرکوب گسترده‌ای را در بند ۲۴ در ۲۸ اکتبر ثبت کرد که طی آن نیروهای اشغالگر از گاز اشک‌آور و گلوله‌های لاستیکی استفاده کردند و در نتیجه سه زندانی مورد اصابت گلوله قرار گرفتند. این همزمان با حمله به سلول‌ها و ضرب و شتم بازداشت‌شدگان بود.
شرایط زندانیان زن
زندانیان زن نیز از این حملات و سرکوب‌ها در امان نبودند. باشگاه زندانیان فلسطینی گزارش داد که آنها با گرسنگی، سرکوب، تفتیش، سوءاستفاده و محرومیت از حقوق اولیه، از جمله مراقبت‌های بهداشتی و نیازهای ویژه، مواجه هستند که به ابزاری برای تحقیر و مجازات تبدیل شده‌اند.
این باشگاه توضیح داد که شرایط زندانیان زن اخیرا با افزایش تعداد آنها، تشدید ازدحام جمعیت و کمبود لباس بدتر شده است.
این باشگاه خاطرنشان کرد که برخی از آنها به دلیل بثورات و خارش شدید ناشی از گال، از اسپاسم اندام رنج می‌برند که آنها را از خواب محروم می‌کند.
این باشگاه افزود که مدیریت زندان همچنان ابتلای زندانیان زن به گال را انکار می‌کند و ادعا می‌کند که علائم آنها صرفا آلرژی است، باوجود اینکه آزمایش‌های انجام شده بر روی زندانیان زن آزاد شده، ابتلای آنها را تأیید می‌کند.
این باشگاه اعلام کرد: شواهد و مدارک دریافت شده از زندان‌ها و بخش‌های مختلف، الگوی کلی شکنجه، گرسنگی و سهل‌انگاری پزشکی را نشان می‌دهد و نسبت به پیامدهای جدی جسمی و روانی این سیاست‌ها بر زندانیان زن و مرد هشدار می‌دهد.
این سازمان بار دیگر درخواست خود را از نظام بین‌المللی حقوق بشر برای اقدام فوری و پایان دادن به بی‌تفاوتی در قبال نقض‌های مداوم علیه زندانیان که هدف آن نابودی جسمی و روانی آنهاست، تکرار کرد.
طبق داده‌های موجود، تعداد زندانیان در زندان‌های اسرائیل از ۹ هزار و ۳۰۰ نفر فراتر رفته است که تقریباً ۹۰ زندانی زن را شامل می‌شود.
نظر شما