مرتضی مکی، کارشناس مسائل اروپا در گفت و گوی اختصاصی با خبرنگار بین خبرگزاری شبستان درباره اینکه آیا دولت مکرون می‌تواند با امتیازدهی اقتصادی و اصلاحات اجتماعی دامنه اعتراضات را مهار کند یا اینکه بحران کنونی به تغییرات جدی‌تری در معادلات سیاسی فرانسه منجر می‌شود، اظهار کرد: مطالبات معترضان طی هفته اخیر ناشی از شکاف‌های اقتصادی و آموزشی میان اقشار مختلف مردم فرانسه است و این مطالبات چیزی نیست که مکرون بتواند در کوتاه مدت وعده بدهد که به آنها می‌تواند عمل کند تا دست از اعتراض بردارند.
وی افزود: دولت فرانسه مانند دیگر دولت‌های اروپایی با چالش‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی عمیقی مواجه است و رشد اقتصادی این کشور کمتر از یک درصد است و شکاف آموزشی در جامعه فرانسه بسیار شدید شده است.
مکی تأکید کرد: نارضایتی‌ها از جایی شروع شد که بسیاری از دانش آموزان فرانسه از کمبود معلم، از فرسودگی مدارس، از زمان زیادی که بدون هیچ بهره آموزشی در مدارس می‌گذرانند و معلمین از وضعیت آموزش و وضعیت حقوقی و تامین معیشتشان شاکی بودند و الان دولت فرانسه در تنگنا قرار دارد و مکرون در دوره دوم دولت تلاش کرد که یک سیاست متوازنی را اجرا کند. سیاست متوازن به معنی کاهش کسری بودجه با کاهش با محوریت کاهش هزینه‌های خدمات عمومی و آموزشی و رفاهی است. قطعا این سیاست تبعات عمیقی در جامعه فرانسه به دنبال خواهد داشت.
این کارشناس مسائل اروپا اظهار کرد: اروپا دو بحران بزرگ را تقریبا ۱۵ سال گذشته پشت سر گذاشته است که یکی بحران مالی سال ۲۰۰۸ و دومی اپیدمی کرونا بود که رشد اقتصادی در این کشورها را به شدت کاهش داد. اکثر کشورها با یک ناترازی تجاری مواجه بودند و نتیجه این بحران‌ها خوب سخت تر شدن معیشت مردم را به همراه داشت.
وی اضافه کرد: در دولت مکرون چهار یا پنج نخست وزیر عوض شدند که این مسئله ناپایداری سیاسی در فرانسه است. دولت مکرون پس از یک انتخابات و شکست در انتخابات نتوانست یک دولت قوی رو تشکیل بدهد. نخست وزیر فرانسه نیز یک حالت شکننده و متزل دارد و قدرت تصمیم گیری برای اجرای اصلاحات اقتصادی ندارد. به همین دلیل بودجه سال ۲۰۲۷ فرانسه با وجود این ناترازی‌ها و این اعتراضات در وضعیت مبهمی قرار دارد.
مرتضی مکی با توجه به انتخابات ریاست جمهوری سال ۲۰۲۷، درباره اعتراض‌های کنونی چگونه می‌تواند بر رقابت‌های انتخاباتی و آرایش نیروهای سیاسی تاثیر بگذارد، تصریح کرد: روزها و هفته‌های آتی با توجه به انتخابات ریاست جمهوری فرانسه، هفت ماه آینده روزها و هفته های پر التهابی خواهد بود و احزاب رقیب مکرون تلاش خواهند کرد از این فضا حداکثر استفاده را برای تثبیت موقعیت و ارتقای موقعیت خودشان انجام بدهند و پیامد آن فشارهای بیشتر به دولت خواهد بود.
وی ابراز کرد: نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد که اکنون محبوبیت مکرون به حد ۱۶ درصد رسیده است و این مقدار گویای موقعیت متضرر رئیس جمهور و حزب میانه جمهوری طرفدار فرانسه است و با توجه به این نارضایتی‌ها و اعتراضات و فعالیت گسترده احزاب چپ، معادلات سیاسی هم در سطح اروپا را تحت تاثیر قرار می‌دهد.
این کارشناس مسایل اروپا در مورد برخورد پلیس فرانسه با معترضان که با اصول حقوق شهروندی و آزادی سازگار نیست، گفت: در فرانسه، سندیکاها و اتحادیه‌ها از یک حوزه عمل تقریبا خوبی برخوردار هستند که بتوانند اعتراضات و اعتصابات را در چارچوب قوانین فرانسه مطرح کنند. این اعتراضات اگر تا حد آرامش و حفظ نظم عمومی باشد شما کمتر چنین برخوردهای پلیس را می‌بینید، اما وقتی سطح بحران و نارضایتی از یک حدی رد می‌شود، یعنی دیگر بستر حقوق و دستمزد نیست. بحث بر سر میزان زمان کار نیست. بحث بر سر شکاف‌های عمیق اقتصادی است که باعث می‌شود خشونت در این زمینه گسترده شود، اعتراضات از حد اعتراضات اتحادیه و سندیکایی خارج می‌شود و دولت فرانسه برای اینکه بتواند این اعتراضات را کنترل کند دست به خشونت‌های گسترده می‌زند و و اینجاست که آزادی در فرانسه مبنا مفهوم خودش را پیدا می‌کند.
مکی افزود: دولت فرانسه همیشه دیگر دولت‌ها و جمهوری اسلامی ایران را با کوچک‌ترین اعتراضاتی مواضع تند و صریحی می‌گرفت که گویی تنها مدافع حقوق بشر در جهان آنها هستند. این وضعیت و شرایطی که امروز فرانسه با آن مواجه است به خوبی نشان می‌دهد که دولت فرانسه تا چه حد ادعاهاش بی اساس است. آنجایی که به هر حال خشونت و خشم اعتراضات از یک حدی فراتر می‌رود و آتش کشیدن ساختمان‌ها و اماکن و اموال عمومی کشیده می‌شود، دولت فرانسه با چنان خشونتی برخورد می‌کند که در کمتر کشوری این سطح از خشونت را می‌بینید. به هر حال توجیه می‌کنند که برای نظم عمومی این کار را می‌کنند. مکرون گفته است که ریشه این اختلافات ناشی از جنگ خلیج فارس هست جنگی که اروپایی‌ها و همین فرانسه نقش موثری در شکل گیری و تشدید آن داشتند.
وی در ادامه بیان کرد: دبیرکل ناتو به صراحت اعلام کرد که آمریکا بدون امکانات لوجستیکی و پایگاه‌ها در اروپا توان حمله نظامی به ایران را نداشت و اینها پارادوکس‌هایی است که در جامعه فرانسه و دیگر کشور اروپایی شاهد هستیم و نشان می‌دهد به هر حال بازخورد این بحران آفرینی‌هایی که اروپایی‌ها در منطقه خلیج فارس و در جهان انجام داده‌اند، اکنون به خود جوامعشان بازگشته است و تاثیر اولش افزایش قیمت انرژی بود و تاثیر لایه‌های بعدی همین اعتراضاتی است که در فرانسه و اروپا شاهد هستیم.
مکی ارزیابی خود درباره اینکه در اعتراضات فرانسه، پرچم فلسطین و چفیه فلسطینی در دست داشتند، خاطرنشان کرد: وقتی اعتراضات شروع شد، بخش عمده‌ای از ناحیه جریان چپ همچون حزب تسلیم ناپذیر فرانسه، دارای گرایش‌های دفاع از فلسطین و حقوق بشر هستند و در اروپا به طور کلی از این ایده حمایت می‌کنند. این اعتراضات هم باعث می‌شود بستری فراهم بشود که هم در فرانسه و هم در سطح اروپا و جهان از یک دیدگاه کلان در لیبرالی در جهت دفاع از حقوق بشر حمایت کنند و سعی می‌کنند کمتر در مواضعشان حالت دوگانه داشته باشند و حمایت از جریان استقلال فلسطین در این اعتراضات متاثر از این مسئله است.
نظر شما