به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از خرمآباد، نشست علمی ـ پژوهشی با موضوع «تحلیل ابعاد جنگهای نوین و بررسی مخاطرات جنگ بیولوژیک» با حضور جمعی از اساتید و طلاب در مدرسه علمیه تخصصی حضرت زهرا(س) شهرستان دورود برگزار شد.
در این نشست، فلاحی، استاد حوزه علمیه، با تشریح انواع جنگها و تفاوت میان جنگ سخت و نرم، به بررسی ابعاد و پیامدهای جنگ بیولوژیک پرداخت و اظهار داشت: جنگ بیولوژیک یکی از ابعاد خطرناک جنگهای نوین است که در آن دشمن به جای تقابل نظامی مستقیم از عوامل نامرئی مانند میکروبها و باکتریها استفاده میکند.
وی افزود: این نوع تهاجم به صورت آرام و بدون سر و صدای معمول جنگهای نظامی انجام میشود، اما میتواند جان تعداد زیادی از مردم را به خطر بیندازد و از این جهت، نوعی جنگ بیرحمانه به شمار میرود.
فلاحی با اشاره به تفاوت جنگ بیولوژیک با جنگهای کلاسیک تصریح کرد: در جنگهای کلاسیک معمولاً نیروهای نظامی طرفهای درگیر با یکدیگر مقابله میکنند، اما در جنگ بیولوژیک مرز میان نظامی و غیرنظامی از بین میرود و افراد بیگناه بیشترین آسیب را متحمل میشوند.
این استاد حوزه علمیه با اشاره به ابعاد فقهی استفاده از سلاحهای بیولوژیک گفت: پیامدهای انسانی و فقهی کشتار ناشی از سلاحهای بیولوژیک به دلیل ماهیت غیرقابل تفکیک آن و آسیب رساندن به غیرنظامیان، نیازمند بررسی و تبیین جدی است.
وی همچنین با اشاره به آثار روانی جنگهای بیولوژیک بر جوامع اظهار داشت: از آنجا که تهدیدهای بیولوژیک نامرئی و همهجانبه هستند، میتوانند موجب اضطراب، ترس و ناامیدی در جامعه شوند و انسان را بیش از پیش متوجه نیاز خود به تکیهگاه الهی و یاری خداوند کنند.
فلاحی با اشاره به تجربه ملت ایران در دوران دفاع مقدس خاطرنشان کرد: در طول جنگ تحمیلی، دشمن از سلاحهای شیمیایی و گازهای سمی از جمله گاز خردل استفاده کرد که در نتیجه آن شمار زیادی از هموطنان به شهادت رسیدند یا دچار مصدومیتهای شدید شدند و آثار این جنایات همچنان باقی است.
وی در ادامه با اشاره به مواضع رهبر معظم انقلاب درباره سلاحهای کشتارجمعی بیان کرد: مخالفت با استفاده از سلاحهای هستهای و بیولوژیک، برخاسته از یک نگاه اصولی و پیشگیرانه است و بر ضرورت جلوگیری از بهکارگیری سلاحهایی تأکید دارد که جان انسانهای بیگناه را به خطر میاندازند.
استاد حوزه علمیه لرستان تأکید کرد: شناخت ابعاد جنگهای نوین و افزایش آگاهی جامعه نسبت به تهدیدهای پنهان، ضرورتی است که باید مورد توجه مراکز علمی، فرهنگی و آموزشی قرار گیرد.
نظر شما