به مناسبت هفته دولت، «سیدرضا صدرالحسینی» کارشناس مسائل بین الملل در گفتگو با خبرنگار گروه بین الملل خبرگزاری شبستان، درباره ارزیابی خود از دیپلماسی خارجی در عرصه تعامل با کشورهای منطقه و همسایه گفت: امروز یکی از مولفههای قدرت هر کشور موضوع دیپلماسی و روابط سیاسی آن کشور در ابتدا با همسایگان و پس از آن با کشورهای موثر در دنیا میباشد.
وی افزود: در واقع امروز، دیپلماسی و سیاست خارجی از مولفههای اصلی شناسایی توانمندی کشورها در عرصه بین الملل محسوب می شوند. جمهوری اسلامی ایران با توجه به جایگاه ژئوپولوتیک خود که با ۱۵ کشور همسایه است از جمله کشورهایی است که در طول ایام گذشته توانسته است ارتباطات منطقی قابل قبولی را نسبت به کشورهای پیرامونی که اکثر آنها جزو کشورهای دارای ذخایر نفتی است، ایجاد کند.
وی با اشاره به این نکته، تغییراتی که معمولا در سیاست خارجی کشورها پدید می آید، ارتباط مستقیمی با رویدادهای منطقهای و بین المللی دارد، اظهار کرد: در طول یک سال گذشته، شرایطی که جنگ تحمیلی آمریکا بر علیه ایران ایجاد کرد، موضوع سیاست خارجی ما را در جهان و کشورهای منطقه دچار یک تغییر اساسی کرد. از یک طرف، جمهوری اسلامی با زمینه سازیهای فراوانی که از سال های گذشته در حوزه روابط همسایگی ایجاد کرده بود، مایل بود این روابط را حفظ کند و از طرف دیگر تعدادی از این همسایگان، پایگاههای آمریکا را در دل خود جای داده بودند که از این پایگاه ها، منافع جمهوری اسلامی مورد آسیب جدی قرار گرفت؛ بنابراین میتوان گفت در طول یک سال گذشته (بعد از جنگ تحمیلی سوم) شرایط دستگاه دیپلماسی ما با سالهای قبل از آن بسیار متفاوت بود.
کارشناس مسایل بین الملل تصریح کرد: دستگاه دیپلماسی از یک سو باید ضرورت حفظ روابط را با همسایگان رعایت میکرد و از طرف دیگر باید منافع ملی کشور، تمامیت ارضی کشور و مصالح کشور نیز در نظر میگرفت. بر همین اساس، دستگاه دیپلماسی ما در یک سال گذشته تلاش مضاعفی کرد تا به همسایگانی که پایگاه های آمریکا در آنجا قرار دارد، این نکته را بقبولاند که ما با آنها سر جنگ و ستیز نداریم، ما علاقه مند به گسترش و تعمیق روابط هستیم، ما علاقهمند به افزایش ارتباطات اقتصادی، تجاری، گمرکی و بندری هستیم و از طرف دیگر باید این نکته را در نظر میگرفت که بر اساس مصوبات شورای عالی امنیت ملی، موشکها و توان دفاعی و تهاجمی ما باید منافع ملی کشور را حفظ و دشمن را دور میساخت. دستگاه دیپلماسی از یک سو باید ضرورت حفظ روابط را با همسایگان رعایت میکرد و از طرف دیگر باید منافع ملی کشور، تمامیت ارضی کشور و مصالح کشور نیز در نظر میگرفت.
وی در ادامه تاکید کرد: در زمان جنگ تحمیلی سوم، دستگاه دیپلماسی ما در در شرایط ویژهای قرار گرفته بود که شاید در طول سالهای طولانی یک همچین شرایطی برای این دستگاه کشور و کمتر نقطهای از دنیا به وجود آمده بود.
سید رضا صدرالحسینی درباره اینکه سیاست منطقهای ما اساسا چه تاثیری میتواند بر سیاست بین المللی ما داشته باشد، اظهار کرد: قطعا یکی از مهمترین موضوعات در نقش آفرینی سیاستهای بین المللی هر کشور، سیاستهای منطقهای آن کشور می باشد. به این معنا که تا کشوری نتواند به شکل معقول روابط نسبتا مناسبی با همسایگان خود ایجاد کند و این روابط را تعمیق ببخشد و حفظ نماید، امکان نقش آفرینی در سیاست های بین المللی را نخواهد داشت. بر این اساس در اسناد بالادستی سیاست خارجی یعنی قانون اساسی و تدابیر امامین انقلاب در مورد همسایگان سفارش ویژه شده بود و در سال های طولانی، سیاست خارجی جمهوری اسلامی، حفظ و تعمیق روابط حسنه با همسایگان خود بوده است. ما با تقویت روابط همسایگی میتوانیم نقش آفرینی بیشتر و موثرتری را در سیاست بین المللی خویش داشته باشیم.
کارشناس مسایل بین الملل درباره اینکه، دیپلماسی خارجی ایران چقدر میتواند در گسترش تقویت جبهه مقاومت در منطقه و پیشبرد اهداف آن موثر عمل کند، تصریح کرد: واقعیت امر این است که بدون یک سیاست خارجی منسجم، مستحکم و همراه با مسئله مهم مقاومت، امکان گسترش و تقویت جبهه مقاومت وجود ندارد.
وی ادامه داد: تاریخ سیاست خارجی ما در سالهای گذشته حاکی از این است که هر زمان سیاست خارجی ما توانسته است یک همراهی، همگامی و هماهنگی با مقاومت داشته باشد، نفوذ و نقش آفرینی سیاست خارجی ما افزایش مییابد. به نظر میرسد در ایام اخیر به ویژه بعد از جنگ تحمیلی سوم این هماهنگی به طور کامل به وجود آمده و در موارد متعددی موفقیتهای سیاست خارجی جمهوری اسلامی همگام با موفقیتهای جبهه مقاومت که مرکزیت آن در ایران است، می باشد.
نظر شما