عباس سلیمینمین، کارشناس مسائل سیاسی در گفتوگو با خبرگزاری شبستان درباره پیوند میان خیابان، میدان و دیپلماسی، اظهار کرد: در هر جامعهای که از سازوکارهای قانونی برخوردار است، دیپلماسی از اراده ملی و ساختارهای رسمی برآمده از رأی و خواست مردم مشروعیت میگیرد. کسانی که مسئولیت پیشبرد سیاست خارجی و مذاکرات را بر عهده دارند، در چارچوب نظام سیاسی و با پشتوانه نهادهای قانونی فعالیت میکنند و به همین دلیل نمیتوان میان اراده مردم و روندهای رسمی دیپلماسی شکاف ایجاد کرد.
وی افزود: خیابان، میدان و دیپلماسی نه تنها در تقابل با یکدیگر نیستند، بلکه میتوانند به عنوان اضلاع مکمل یک منظومه واحد عمل کنند. حضور مردم در صحنه، اعلام حمایت آنان از منافع ملی و نمایش انسجام اجتماعی، ظرفیت مهمی برای تقویت جایگاه مذاکرهکنندگان در عرصه بینالمللی به شمار میرود. به بیان دیگر، دیپلماسی زمانی از قدرت و اثرگذاری بیشتری برخوردار خواهد بود که از پشتوانه اجتماعی و سرمایه ملی بهرهمند باشد.
مردم این شبها با حضور در خیابانها نسبت به مسائل کشور احساس مسئولیت نشان دادهاند
سلیمینمین ادامه داد: همان مردمی که این شبها با حضور در خیابانها نسبت به مسائل کشور احساس مسئولیت نشان دادهاند، در واقع میتوانند به تقویت دولت و دستگاه دیپلماسی کمک کنند. این حضور، در صورتی که در چارچوب قانون و با هدف حمایت از منافع ملی صورت گیرد، این پیام را به طرفهای خارجی منتقل میکند که ملت ایران در موضوعات اساسی دارای وحدت و انسجام است و اختلافات داخلی مانع دفاع از حقوق ملی نخواهد شد.
این کارشناس مسائل سیاسی با اشاره به تجربههای گذشته تصریح کرد: هرگاه میان ارکان مختلف قدرت و بدنه اجتماعی کشور هماهنگی و همافزایی شکل گرفته، نتایج مثبتتری حاصل شده است. همانگونه که در حوزه دفاعی و نظامی شاهد بودیم، حمایت مردم از نیروهای مسلح موجب تقویت روحیه ملی و افزایش توان بازدارندگی کشور شد. این پیوند میان ملت و میدان، سرمایهای ارزشمند است که در عرصه دیپلماسی نیز میتواند به افزایش قدرت چانهزنی و تحقق منافع ملی منجر شود.
اختلافنظرها نباید به تخریب منجر شود
وی تأکید کرد: البته وجود نقد و دیدگاههای متفاوت نسبت به روند مذاکرات و سیاست خارجی امری طبیعی است و نمیتوان انتظار داشت که همه افراد و جریانهای سیاسی برداشت یکسانی از مسائل داشته باشند. اما این اختلافنظرها نباید به تخریب، تضعیف یا ایجاد مانع در برابر روندهای قانونی کشور منجر شود. اگر کسی نسبت به شیوه پیشبرد دیپلماسی انتقاد دارد، باید دیدگاه خود را از مسیرهای منطقی، قانونی و مبتنی بر استدلال مطرح کند.
سلیمینمین خاطرنشان کرد: هرگونه اقدامی که به دوقطبیسازی جامعه، تخریب نهادهای رسمی یا زیر سؤال بردن مشروعیت تصمیمات قانونی بینجامد، نه تنها کمکی به حل مسائل کشور نمیکند، بلکه میتواند به وحدت ملی آسیب وارد کند. در شرایط حساس کنونی، بیش از هر زمان دیگری نیازمند عقلانیت، همدلی و پرهیز از رفتارهای هیجانی هستیم.
محرم همواره یکی از مهمترین بسترهای نمایش وحدت ملی و همبستگی اجتماعی در ایران بوده است
این کارشناس مسائل سیاسی در ادامه با اشاره به جایگاه آیینهای مذهبی بهویژه ماه محرم در تقویت انسجام اجتماعی، گفت: محرم همواره یکی از مهمترین بسترهای نمایش وحدت ملی و همبستگی اجتماعی در ایران بوده است؛ آیینی که در آن مردم باوجود تفاوتهای فکری، فرهنگی و سیاسی در یک نقطه مشترک گرد هم میآیند و مفهوم همدلی، ایثار و همبستگی را بهصورت عینی به نمایش میگذارند.
به گفته او، این همگرایی اجتماعی در مراسمهای محرم، نشاندهنده ظرفیت بالای جامعه ایرانی برای عبور از اختلافات و حرکت در مسیر مشترک است.
وی افزود: در سالهای مختلف نیز رهبر انقلاب و حتی رهبران پیشین، همواره بر اهمیت وحدت و انسجام ملی تأکید داشتهاند و این موضوع را به عنوان یک اصل بنیادین برای حفظ قدرت و امنیت کشور مورد توجه قرار دادهاند. از نگاه آنان، وحدت اجتماعی نهتنها یک توصیه اخلاقی بلکه یک ضرورت راهبردی برای صیانت از کشور در برابر تهدیدات بیرونی است.
وی تأکید کرد: در چنین شرایطی، حتی اگر اختلافنظرهایی نسبت به شیوههای اداره کشور یا روند دیپلماسی وجود داشته باشد، این اختلافات باید در چارچوب نقد دلسوزانه، منطقی و مبتنی بر منافع ملی مطرح شود. نقد سازنده میتواند به بهبود عملکردها کمک کند، اما تبدیل آن به تخریب یا زیر سؤال بردن کلیت ساختارها، در نهایت به زیان کشور خواهد بود.
نظر شما