به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از استان کرمانشاه، پانزدهم ذیالحجه یادآور میلاد فرخنده حضرت امام علی النقی(ع)، دهمین اختر تابناک آسمان امامت و ولایت است؛ امامی که در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ اسلام، پرچم هدایت امت را بر دوش گرفت و با روشنگریهای علمی و فرهنگی خود، مسیر حق را برای مسلمانان تبیین کرد.
امام هادی(ع) در پانزدهم ذیالحجه در منطقه «صریا» در نزدیکی مدینه منوره دیده به جهان گشود. آن حضرت فرزند امام محمدتقی(ع) و بانویی با فضیلت به نام سمانه بود که در تقوا، پاکدامنی و شناخت مقام ولایت شهرت داشت.
دهمین امام شیعیان از همان دوران کودکی تحت تربیت پدر بزرگوار خود قرار گرفت و پس از شهادت امام جواد(ع)، مسئولیت هدایت امت اسلامی را بر عهده گرفت. ایشان با بهرهمندی از علم الهی، پاسخگوی مسائل علمی، فقهی و اعتقادی جامعه بود و در برابر جریانهای فکری منحرف و شبهات زمانه ایستادگی کرد.
یکی از ویژگیهای برجسته امام هادی(ع)، گستره دانش و توانایی ارتباط با اقوام مختلف بود. در منابع تاریخی آمده است که آن حضرت به زبانهای گوناگون آشنایی داشت و این توانایی را در مسیر هدایت و ارشاد مردم به کار میگرفت.
امام هادی(ع) در دوران امامت خود تلاش گستردهای برای صیانت از معارف اهلبیت(ع) و حفظ هویت فرهنگی تشیع انجام داد. این تلاشها در شرایطی صورت میگرفت که حکومتهای وقت با محدودیتها و فشارهای مختلف، درصدد تضعیف جایگاه امامت بودند.
از مهمترین یادگارهای علمی و معنوی آن حضرت، «زیارت جامعه کبیره» است؛ متنی ارزشمند که به عنوان یکی از جامعترین متون امامشناسی در فرهنگ شیعه شناخته میشود. این زیارت، ضمن تبیین جایگاه امامان معصوم(ع)، راه شناخت صحیح ولایت را برای شیعیان ترسیم کرده و زمینه آمادگی فکری و اعتقادی آنان را برای دوران غیبت فراهم ساخته است.
امروز نیز سیره و آموزههای امام هادی(ع) چراغ راه مسلمانان و جویندگان حقیقت است و مطالعه میراث علمی و فرهنگی آن حضرت میتواند نقش مهمی در تعمیق شناخت نسبت به معارف اهلبیت(ع) و تحکیم وحدت و هویت دینی جامعه اسلامی داشته باشد.
نظر شما