به گزارش خبرگزاری شبستان، «نعیمه حاجیلی دوجی»، مدیر کانون حضرت خدیجه کبری (س) در روستای «خوجهگلدی» شهرستان مراوهتپه، یکی از همین چهرههای موفق است که توانسته پیوندی عمیق میان «معنویت مسجد» و «معیشت مردم» برقرار کند.
به مناسبت روز «مشاغل خانگی و تولید خانوادهمحور»، با این بانوی کارآفرین و مدیر کانون مسجد یار علی که مدیریت مرکز نیکوکاری مختومقلی فراغی را نیز بر عهده دارد، به گفتگو نشستهایم.
خانم حاجیلی دوجی، مفهوم «اقتصاد فرهنگ» در کانون روستایی شما چگونه معنا میشود؟
ببینید، فرش و صنایع دستی در منطقه ما صرفاً یک کالا نیست، بلکه شناسنامه فرهنگی و ریشه هویتی ماست. وقتی ما از «اقتصاد فرهنگ» حرف میزنیم، یعنی تولیدی که ریشه در اصالتهای ما دارد. کانونهای مساجد بهترین مکان برای احیای این اقتصاد هستند. ما در کانون حضرت خدیجه کبری (س) مسجد یارعلی، تلاش کردیم به تولید هویت ببخشیم تا هنرِ دست زنان روستایی، هم فرهنگ ما را صادر کند و هم چرخ زندگیشان را بچرخاند.
شما موفق شدهاید برای بیش از ۷۰۰ نفر اشتغال ایجاد کنید. این آمار در یک منطقه مرزی شگفتانگیز است. این شبکه چگونه شکل گرفت؟
حواقعیت این است که ما این ۷۰۰ بانو را نَه به عنوان کارگر، بلکه به عنوان هنرمندانی که ستون خانواده هستند، دور هم جمع کردیم. با محوریت مسجد و مرکز نیکوکاری، مواد اولیه را تأمین و بر تولید نظارت کردیم تا بانوانی که به دلیل خانهداری یا دوری از شهر امکان فعالیت بیرونی نداشتند، در خانه خود به درآمد پایدار برسند. این یعنی تحقق واقعی تولید خانوادهمحور است.
به موضوع تولید خانوادهمحور اشاره کردید. نقش این نوع اشتغال در حفظ سلامت خانواده چیست؟
زن روستایی، کانون آرامش خانواده است. اگر برای اشتغال ناچار باشد خانه و فرزندانش را رها کند، آسیبهای فرهنگی ایجاد میشود. اما در مدلی که ما در کانون دنبال میکنیم، مادر در کنار فرزندش و در محیط امن خانه، فرش میبافد و صنایع دستی تولید میکند. این همان نقطه تلاقی اقتصاد و فرهنگ است که در روز «مشاغل خانگی» باید سرلوحه مسئولان قرار گیرد. ما ثابت کردیم که با تکیه بر ظرفیت مسجد، میتوان بزرگترین بنگاههای تولیدی را در خانههای روستایی بنا کرد.
چه درخواستی از مسئولان حوزه فرهنگ و اشتغال دارید؟
انتظار ما این است که نگاه ویژهای به کانونهای کارآفرین در مناطق مرزی داشته باشند. حمایت از زنان عشایری و روستایی، سرمایهگذاری برای کاهش آسیبهای اجتماعی است. ما در مراوهتپه ثابت کردیم که میتوانیم، اما برای توسعه بازار فروش و صادرات این هنر مسجدی، نیازمند حمایتهای جدیتری در سطح کلان هستیم تا اقتصاد فرهنگ به معنای واقعی کلمه در سفرههای مردم لمس شود.
نظر شما