به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، «کیوان کثیریان» صبح امروز (دوشنبه،اول بهمن )در نشست علمی «جشنواره فیلم فجر، فرصت ها و چالش ها» که در پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات برگزار شد، گفت: فیلمسازان در دنیا می توانند حدس بزنند که سلیقه جشنواره ها چیست و فیلم های خود را طبق سلیقه جشنواره ها ارایه کنند. جشنواره هایی مثل برلین و کن برای خود یک سلیقه و چهارچوب تعریف کرده اند و دیگر جا افتاده است که آنها چه فیلم هایی می پسندند، هر یک تعریفی برای خود دارند که این تعریف منجر به هویت می شود.
این منتقد و کارشناس سینما اظهار داشت: جشنواره فیلم فجر به گونه ای شده است که اگر کسی بخواهد از کشورهای دیگر برای آن فیلم بفرستد باید بداند که ذائقه آن چیست. از بیرون که به این جشنواره ملی نگاه می کنیم باید احساس کنیم به لحاظ مضمونی و شکلی دارد جهت می دهد. ما اگر فیلمی با تم انسانی و اخلاقی بسازیم در کشورهای دیگر دیده می شود. خود بودن در آن سوی مرزها بسیار دیده می شود.
وی تصریح کرد: در حال حاضر جشنواره فیلم فجر باید به دنبال فیلمی بگردد که تم اخلاق، خانواده و انقلاب داشته باشد. سینما که در ایران دولتی است نتوانسته با وجود پولی که می دهد به شکل درست سینماگران را هدایت کند. هر فیلمی که پول زیاد گرفته و سفارشی ساخته شده چون از دل فیلمساز بیرون نیامده، خوب نشده است. بهترین فیلم های دفاع مقدس را حاتمی کیا و ملاقلی پور ساخته اند چون باور داشتند برای همین فیلم های آنها خوب درآمده است. وقتی سینما داشت فیلمساز تربیت می کرد خوب تربیت نکرد، فیلم باید از درون هنرمند بیرون بیاید تا بتواند اثرگذار باشد نه اینکه سفارشی باشد.
کثیریان با بیان اینکه سینما امری مجرد نیست، اظهار داشت: سینما انتزاعی هم نیست. سینما از دل اجتماع بیرون می آید. وقتی سینما تلخ شده یعنی فضای جامعه تلخ شده است، فیلمساز آدم است و سوژه های دور و اطرافش تلخ است پس فیلم تلخ می سازد. سینما خیلی تابع جامعه است و فیلمساز هم تابع جامعه است. سیاه نمایی واژه ای ابلهانه است چیزی که سیاه است سیاه است دیگر، کاربرد سیاه نمایی در سینما بی جا بود، در حقیقت سیاه نمایی اهرمی شد برای حذف. سینمای معناگرا را به وجود آوردند اما دوام نیاورد چون از اساس غلط بود حتی از این فیلم ها چهار فیلم هم یادمان نمانده است. هدایت یک امر فرهنگی و خلاقه است که تمهیدات خود را می خواهد. سفارش دادن و سفارش گرفتن هم بلدی می خواهد.
این کارشناس سینما تکثر و تنوع سینمای ایران را یکی از امتیازات آن دانست و افزود: تکثر آدم ها و نگاه ها را در سینمای ایران شاهدیم. جشنواره فیلم فجر در دیده شدن فیلم ها بسیار مهم است. جایزه های این جشنواره زمانی آن قدر مهم بود که قیمت فرد برگزیده را بالا می برد و مسیری که او رفته بود را ترویج می داد. متاسفانه اینها دیگر از بین رفته است. به یاد دارم در یک دوره از جشنواره جایزه بهترین بازیگر را به فردی دادند که من و بسیاری تعجب کردیم و در جواب ما گفتند این فرد پیر است، وقت ندارد، بقیه وقت دارند و آن فرد برگزیده خجالت کشید که بیاید جایزه اش را بگیرد و کسی را به جای خود فرستاده بود. این گونه مسایل اعتبار جشنواره فیلم فجر را زیر سوال می برد.
کثیریان خاطرنشان کرد: متاسفانه گاهی بسیاری از موارد آیین نامه جشنواره فیلم فجر نقض می شود. به قواعد و قوانین باید احترام گذاشته شود. سال قبل فردی فیلمی ساخت و اکران هم شد و امسال فیلم او را جزو فیلم اولی ها قرار دادند و این مسایل جای تاسف و تعجب دارد. کنار گذاشتن آیین نامه یعنی تضییع حقوق دیگران. آیین نامه جشنواره فیلم فجر باید به درستی اجرا شود در غیر این صورت به جشنواره و افراد شرکت کننده در آن آسیب می زند. متاسفانه جشنواره فیلم فجر به آیین نامه خودش احترام نمی گذارد و منتظر دیگران می ماند.
نظر شما