چرا امام حسین (ع) بیعت را از یاران خود برداشت ولی از لشکر یزید یاری طلبید؟

به گزارش خبرگزاری شبستان از قم، زمانی که مردم کوفه به امام حسین (ع) نامه نوشتند و آن حضرت را به کوفه دعوت کردند، كاروان‌ امام‌ در روز هشتم‌ ذي‌ حجه‌ سال 60 هجری قمری از مکه حرکت کردند و در روز دوم‌ محرم سال 61 هجری قمری‌ به‌ كربلا رسيدند.

کاروان امام حسین (ع) در مسیر حرکت خود از مکه به کربلا، از 25 منزل عبور کردند که در برخی از این منازل اتفاقاتی رخ داد و امام حسین (ع) بیاناتی فرمودند که دارای پیام‌های مهمی است و باید به آنها توجه شود.

حجت الاسلام و المسلمین مرتضی آقامحمدی، مدیرگروه مطالعات اسلامی مدرسه مرعشیه جامعه المصطفی در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در قم، عنوان کرد: یکی از منازلی که امام حسین (ع) و کاروان آن حضرت در آنجا توقف کردند، قصر بنی مقاتل بود که در این محل، خیمه‌های مجللی برپا شده بود که متعلق به شخصی به نام عبیدالله بن حر جعفی بود.

عبیدالله بن حر جعفی؛ فردی که از همراهی با امام حسین (ع) سر باز زد

مدیرگروه مطالعات اسلامی مدرسه مرعشیه جامعه المصطفی اظهار داشت: عبیدالله بن حر جعفی از هواداران عثمان بن عفان بود که پس از کشته شدن عثمان، به معاویه پیوست و از عمال معاویه بود که در قلمرو سرزمین‌های اسلامی ناامنی‌ها و جنگ‌های روانی ایجاد کرده بود.

حجت الاسلام و المسلمین آقامحمدی بیان کرد: حضرت تصمیم می‌گیرند که با این شخص ملاقات کنند، ابتدا عبیدالله بن حر جعفی از ملاقات با امام حسین (ع) سر باز می‌زند، زیرا ملاقات با حضرت برای او سخت بود، اما امام حسین (ع) به خیمه او می‌روند.

وی افزود: امام حسین (ع) در این دیدار سخنانی می‌فرمایند که عبارات آن، مناسب نسل جدید و دنیای امروز است، حضرت می‌فرماید: « به یقین خداوند در برابر کارهایی که انجام داده‌ای و گناهانی که در ایّام گذشته مرتکب شده‌ای، از تو بازخواست خواهد کرد، و من در این لحظه از تو می‌خواهم که با آب توبه گناهانت را شستشو دهی و تو را به یاری خاندان اهلبیت(علیهم السلام) فرا می خوانم»؛ عبیدالله بن حر جعفی با این که یکی از قهرمانان عرب بود، از همراهی با امام حسین (ع) می‌ترسد، چون می‌دانست که همراهی با امام حسین (ع) به شهادت منتهی می‌شود، به همین دلیل در پاسخ به امام حسین (ع) می‌گوید: «من هر چه بتوانم ـ از کمک های مالی ـ از تو دریغ نخواهم کرد این اسب را از من بپذیر که در پی کسی با آن روان نشدم مگر آن که بر او دست یافتم و با آن از مهلکه ای نگریختم جز آن که نجات یافتم و این شمشیر را تقدیم تو می کنم که به هر چه فرود آوردم آن را برید».

مبلغ بین المللی حوزه گفت: امام در پاسخ می‌فرمایند: «وقتی قلب تو ما با نیست، نه نیاز به خودت و نه نیاز به اسب و شمشیرت است». این عبارت امام حسین (ع) در جامعه امروز بسیار مهم است؛ چنانچه بسیاری از افراد ممکن است ک برای امام حسین (ع) هزینه کنند، اما آنچه که برای امام حسین (ع) مهم است، این است که قلب انسان با امام (ع) باشد؛ یعنی امام حسین (ع) می‌آید که قلب انسان‌ها را با خود همراه کند.

چرا امام حسین (ع) بیعت را از یاران خود برداشت ولی از لشکر یزید یاری طلبید؟

حجت الاسلام و المسلمین آقامحمدی تصریح کرد: امام حسین (ع) در شب عاشورا به همراهان خود فرمودند که من بیعت را از شما برداشتم، هر که می‌خواهد، برود؛ از طرف دیگر، در مقابل لشکر یزید فرمودند که «آیا کسی هست که مرا یاری کند»؛ در این رفتار امام حسین (ع) تناقضی وجود دارد که نشان می‌دهد، هدف آن حضرت این است که نور دل‌ها را بیرون بکشد و اگر قلبی هست که قابلیت نورانی شدن دارد، با خود همراه کند که این اتفاق افتاد و چند نفر از سپاهیان لشکر عمر سعد در روز عاشورا به یاران امام حسین (ع) پیوستند.

وی با بیان این که امام حسین (ع) در قلب‌ها جاری است، تأکید کرد: دل‌ها در شعاع آن حضرت نورانی می‌شوند و امام حسین (ع) تجلی خداوند می‌شود؛ صحنه صحنه عاشورا بندگی خداست، چنانچه در هر سکانس از واقعه عاشورا، بندگی خدا تجلی می‌شود.

زیارت عاشورا، تنها زیارت‌نامه‌ای که سجده دارد

مدیرگروه مطالعات اسلامی مدرسه مرعشیه جامعه المصطفی عنوان کرد: سجده باعث قرب به خداوند می‌شود و نهایت تقرب به خداوند، سجده است؛ با وجود این که زیارت‌های مختلفی در خصوص اهل بیت (ع) وجود دارد، اما زیارت عاشورا تنها زیارت‌نامه‌ای است که سجده دارد.

حجت الاسلام آقامحمدی خاطرنشان کرد: سجده در پایان زیارت عاشورا بدین معناست که وقتی پا به پای امام حسین (ع) می‌شوی، آنچنان به خدا نزدیک می‌شوی که در آخر زیارت به سجده می‌افتی؛ در حقیقت، زیارت عاشورا، بندگی خدا را به تصویر می‌کشد.

چرا غیرمسلمانان تحت تأثیر امام حسین (ع) و واقعه عاشورا قرار می‌گیرند؟

وی اظهار داشت: یکی از دلایلی که غیرمسلمانان تحت تأثیر امام حسین (ع) و واقعه عاشورا قرار می‌گیرند، این است که امام حسین (ع) فراتر از مذهب است و فطرت انسان‌ها را درگیر خداوند می‌کند.

مدیرگروه مطالعات اسلامی مدرسه مرعشیه جامعه المصطفی یادآور شد: امام حسین (ع) در منازل مختلف با افراد مختلفی صحبت کردند و از آنان یاری طلبیدند تا آنان را در سفر نورانی خود همراه کنند که برخی از آنان همچون زهیر بن قین با کاروان امام همراه شدند، اما برخی از آنان همچون عبیدالله بن حر نپذیرفتند.

حجت الاسلام و المسلمین آقامحمدی تصریح کرد: دیدار امام حسین (ع) با عبیدالله بن حر جعفی نکات مهمی را برای جامعه امروز تذکر می‌دهد، از جمله این که کوچکترین کاری که ما برای امام حسین (ع) انجام می‌دهیم، حساب می‌شود و ارزشمند است، اما مهم‌ترین نکته این است که دل ما چقدر با امام حسین (ع) است.

وی در پایان گفت: هر سال مراسم عزاداری امام حسین (ع) در ماه محرم تکرار می‌شود، اما در حقیقت، عزای امام حسین (ع) نیست که تکرار می‌شود، بلکه فرصت گره خوردن ما با آن حضرت است که تکرار می‌شود تا شاید این باور در ما تقویت شود و ما ارتباط و پیوند قوی تری با آن حضرت برقرار کنیم.