«عفاف نامه» منظومه ای که در لزوم حجاب سروده شده است

به گزارش خبرنگار کتاب شبستان، مرحوم استاد «سید عبدالکریم امیری فیروزکوهی»، در سال 1313 ش در اوج جوانی و زمانی که سلطنت پهلوی می رفت تا با رسمی کردن کشف حجاب و اجباری نمودن آن، به جنگ با دین و مذهب برود، منظومه ای تحت عنوان عفاف نامه سرود و به شدت از حجاب و عفاف دفاع کرد.

دربخشی از مقدمه ای احمد کسروی بر منظومه ی «عفاف نامه» نوشته است می خوانیم :

«شاعر دانشمند آقای امیری، شعرهایی در باره زنان سروده اند که در این دفتر چه چاپ خواهد شد. من این شعرها را خوانده از فهم و دانش گوینده جوان آن در شگفت شدم. امروز که هیاهوی اروپایی گری در ایران، هوش و خرد هر پیر و جوان را زیر و رو ساخته و فهم و دانش درستی برای کسی باز نگزارده و جوانان بیش از این هنری ندارند که رُمانی بافته، بر دختران عشق بیاموزند، و یا شعرهایی سروده زنان را به جِلف کاری برآغالند، در چنین زمانی، جوانی بدینسان شعرهای خردمندانه سروده و یک رشته پندهای دانشمندانه را به رشته نظم کشیده است. در باره زن و زندگانی او دیگران صدها سخن گفته اند و این شاعر جوان نیز سخن هایی سروده. آن گفته ها چون به نام پیروی اروپا بوده، یاوه ترین گفتارش باید شمرد. ولی این گفته ها چون از دانش و خرد خود گوینده تراوش نموده، درخور هر گونه ارج و بها باید گرفت....»

و این منظومه این گونه آغاز می شود:

ای زن ای سرو ناز و باغ وجود          نور بخشنده چراغ وجود

ای به تو زنده جان خُرْد و کلان        وِی پدید از تو بر دلان ویلان

در رفاه از تو دوده ی آدم                 در تعب بی تو هر که در عالم

فکر تو دستیار کار همه                  کار تو نیز دستیار همه

بر تو قائم نظام هستی ما              در تو ظاهر خداپرستی ما

جان ما زنده در محبّت تو            دل ما شادمان به صحبت تو

عشق تو اصل زندگانی ما              وصل تو عیش جاودانی ما

شاعر و متفکر بزرگ معاصر، استاد امیری فیروزکوهی ، مختلص به امیر و ملقب به سید الشعراء در سال 1279 خورشیدی در فرح آباد فیروزکوه قدم به عرصه هستی نهاد. و بی تردید از قله های رفیع  شعر و ادب و دانش و از مفاخر کم نظیر روزگار ما محسوب میشود. از افتخارات امیری همین بس که رهبر معظم انقلاب حضرت ایه الله خامنه ای ایشان را یکی از بهترین غزلسرایان زمان معرفی و و به سید الشعراء ملقب می نمایند . از دیگر آثار استاد امیری می توان به ؛ترجمه «مکاتیب نهج البلاغه» ، ترجمه ای از «نفس المهموم» ،«وجیزهفی علم النبی»,  «دیوان اشعار»  ، تصحیح و مقدمه بر «دیوان صائب» و «احقاق الحق» اشاره کرد.