خبرگزاری شبستان_چهارمحال‌وبختیاری_سجاد عباسی: در میان همه نام‌ها و لقب‌ها، شاید هیچ لقبی به اندازه «ام ابیها» نتواند جایگاه فاطمه (س) را در قلب پیامبر اکرم (ص) ترسیم کند، ایشان دختری بود که پدر، او را «پاره تن خود» می‌خواند و هرگاه وارد می‌شد، پیامبر از جای برمی‌خاست و دستانش را می بوسید، این محبت بی‌کران، تنها یک عاطفه پدرانه نبود؛ شناختی بود از گوهری که خداوند در وجود این بانوی بزرگ نهاده بود.
حضرت فاطمه زهرا (س) در خانه‌ای پرورش یافت که وحی در آن نازل می‌شد و فرشتگان رفت و آمد داشتند، ایشان از کودکی، آموزگار صبر و شکر بود؛ در فقر خانه علی (ع)، با دستان خود سنگ آسیاب را می‌چرخاند و با همان دستان، دعا می‌کرد که «خدایا، آنچه را که تو برای ما مقدر کرده‌ای، بر ما آسان گردان.
کوثر قرآن؛ سوره‌ای که به نام حضرت فاطمه زهرا (س) نازل شد
خداوند در سوره کوثر، به پیامبرش بشارت داد: «إِنَّا أَعْطَیْنَاکَ الْکَوْثَرَ». مفسران، کوثر را خیر کثیر و نسل پرشمار پیامبر دانسته‌اند که از دامان حضرت فاطمه (س) جاری شد، ایشان مادری بود که امامان معصوم (ع) از نسل او برخاستند و نهضت عاشورا، از خون فرزندان او سرچشمه گرفت.
فاطمه (س) در خانه‌ای زندگی کرد که ساده زیستی، عبادت خالصانه و خدمت به خلق، ستون‌های آن بود، نقل است که دستانش از کار سنگ آسیاب پینه بسته بود و گردنش از حمل آب، آزرده شده بود؛ اما هرگز شکوه‌ای نکرد و در برابر همسرش حضرت علی (ع)، همواره مایه آرامش و همراهی بود.
«خطبه فدکیه»؛ فریادی که تاریخ را تکان داد
شاید درخشان‌ترین و ماندگارترین بخش زندگی فاطمه زهرا (س)، خطبه‌ای باشد که در مسجد پیامبر ایراد کرد؛ خطبه‌ای که به «فدکیه» شهرت یافت، ایشان در آن روز، با کلامی رسا و استدلالی قوی، از حق غصب شده خود و جایگاه ولایت دفاع کرد و چنان سخن گفت که حاضران را به گریه انداخت.
این خطبه، نه فقط دفاع از یک زمین کشاورزی به نام فدک، که دفاع از اصل ولایت و امامت بود، فاطمه (س) با این سخنرانی، نشان داد که زن مسلمان، در سخت‌ترین شرایط، می‌تواند زبان حق و حجت زمانه باشد، ایشان با این خطبه، الگویی جاودانه از «امر به معروف و نهی از منکر» و «دفاع از حریم دین» به یادگار گذاشت.
سوگ بی‌پایان؛ روزهایی که شیعه با آن نفس می‌کشد
ایام فاطمیه، روزهایی است که شیعیان جهان، در سوگ بانوی دو عالم، به عزاداری می‌نشینند، از کوچه‌های مدینه تا مساجد و حسینیه‌های چهارمحال‌وبختیاری، از نجف تا قم، صدای نوحه و مرثیه برمی‌خیزد و دل‌ها با یاد مظلومیت فاطمه (س) می‌سوزد، در این روزها، مجالس روضه، نه فقط محلی برای گریه، که مدرسه‌ای برای آموختن «فاطمه شناسی» است.
پیام فاطمیه برای امروز؛ درس مقاومت و معنویت
فاطمیه، تنها یک سوگواری تاریخی نیست؛ پیامی است برای امروز و فردا، پیام فاطمه (س) به ما می آموزد که در برابر ظلم، سکوت نکنیم؛ که حجاب و عفاف، نه محدودیت، که کرامت زن است؛ که ساده زیستی، ارزشی فراتر از تجمل است؛ و اینکه عبادت، باید در دل خانه و خانواده جاری باشد.
فاطمه زهرا (س) به ما می‌آموزد که زن می‌تواند هم مادر مهربان باشد، هم همسر وفادار، هم مبلغ دین و هم مدافع حق، او نشان داد که عظمت زن، نه در جایگاه اجتماعی، که در عمق ایمان و اخلاص اوست.
سوگواره‌ای که هر سال تازه می‌شود
و اینک، بار دیگر ایام فاطمیه فرا رسیده است؛ روزهایی که دل شیعیان، با یاد آن بانوی بزرگ، می سوزد و اشک‌ها، زلال محبت می‌شوند، در این روزها، هر خانه ای که روضه‌ای برپا کند، گویی گوشه‌ای از بهشت را به زمین آورده است؛ چرا که به فرموده پیامبر (ص)، «فاطمه، پاره تن من است؛ هر که او را بیازارد، مرا آزرده است.
فاطمیه، یادآور این حقیقت است که عشق به اهل بیت (ع)، سرمایه‌ای است که هیچ طوفانی نمی‌تواند آن را از دل مؤمنان برباید، و این سوگواره، هر سال با شوری تازه، با اشکی تازه و با عهدی تازه با فاطمه(س) تکرار می‌شود؛ عهدی که می‌گوید: ای فاطمه، راهت را ادامه می‌دهیم و بر عهد ولایت، استوار می‌مانیم.
ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا (س)، فرصتی است برای بازخوانی سیره آن بانوی بزرگ و پیمودن راهی که ایشان برای امت ترسیم کرد؛ راهی که در آن، عشق به خدا، دفاع از حق و خدمت به خلق، در هم آمیخته است.
نظر شما