به گزارش خبرگزاری شبستان از مشهد، آیت‌الله سیداحمد علم‌الهدی، نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی و امام جمعه مشهد مقدس، امروز پنج‌شنبه ۱۴ آبان‌ماه در همایش سفیران فاطمی ویژه مبلغان خواهر و برادر دهه فاطمیه که در تالار نور مشهد برگزار شد، با اشاره به روایتی از امام معصوم(علیه‌السلام) که فرمودند: «رَحِمَ اَللَّهُ عَبْداً حَبَّبَنَا إِلَی اَلنَّاسِ...»، اظهار داشت: بخش نخست این حدیث، توصیفی از کسانی است که در مسیر تحریک عشق و هیجان عاطفی مردم نسبت به مقام ولایت گام برمی‌دارند و برای علاقه‌مند کردن انسان‌ها به ساحت مقدس ائمه اطهار(علیهم‌السلام) و مقام ولایت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) مجاهدت می‌کنند.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی افزود: عمده سخن در بخش دوم حدیث است؛ آنجا که وجود مقدس حضرت می‌فرمایند: «جُرّوا إِلَیْنا کُلَّ مَوَدَّة»؛ یعنی هرچه عشق و محبت وجود دارد، به سوی ما جذب کنید. این عبارت، یک دستور و حکم است که از ناحیه مقدسه امام معصوم(علیه‌السلام) صادر شده و بر اساس آن، هر فردی باید در مسیر گرایش‌بخشی مردم به اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، تلاش و مجاهدت کند.
وی ادامه داد: این فرمان به آن معناست که تمام دلدادگی‌ها و عشق‌هایی که در درون مردم وجود دارد، باید در شعاع محبت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) قرار گیرد و همه عشق‌ها و محبت‌ها به سوی آن بزرگواران متمایل شود.
تکلیف مبلغان در جذب همه محبت‌ها به سوی اهل‌بیت(علیهم‌السلام)
امام جمعه مشهد با بیان اینکه این فرمان امام هفتم(علیه‌السلام) یک تکلیف سنگین است، تصریح کرد: طبیعی است که این دستور امام موسی کاظم(علیه‌السلام)، به‌عنوان یک حکم شرعی و امر واجب، متوجه افرادی است که در سلک نوکری اهل‌بیت(علیهم‌السلام) درآمده‌اند و می‌خواهند در این مسیر خدمت کنند.
وی خاطرنشان کرد: «جُرّوا إِلَیْنا کُلَّ مَوَدَّة» به این معناست که اگر منِ طلبه در مسیر نوکری اهل‌بیت(علیهم‌السلام) نتوانم عشق‌ها و محبت‌ها را به‌طور کامل به سوی آن بزرگواران متمایل کنم، یک حکم واجب قطعی را ترک کرده‌ام؛ زیرا این فرمان، فرمان امام است و امر نیز دلالت بر وجوب دارد.
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان با اشاره به اینکه انجام این وظیفه از عهده همه مکلفان برنمی‌آید، عنوان کرد: بعید است بگوییم این وجوب شامل تمام مکلفان می‌شود؛ زیرا انجام چنین کاری در توان همه افراد نیست و همه نیز در سلک انجام این وظیفه قرار ندارند. بنابراین، طبیعی است که این فرمان متوجه افرادی باشد که توانایی انجام آن را دارند و در مسیر تحقق این تکلیف قرار گرفته‌اند.
آیت‌الله علم‌الهدی با طرح این پرسش که مقصود از کلیت محبت در این روایت چیست، اظهار داشت: آیا منظور، تمام عشق و علاقه‌ای است که در درون هر انسانی وجود دارد یا تمام محبت و علاقه‌ای است که در میان انسان‌ها جریان دارد؟ آیا باید انسان‌ها را به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) علاقه‌مند کنیم یا اینکه در وجود هر فرد، در عمق دل و جان او، هر نوع عشق، محبت و گرایشی باید به سوی ائمه اطهار(علیهم‌السلام) جهت پیدا کند؟
وی افزود: اگر مقصود، معنای دوم باشد، من و شما در مقام انجام وظیفه، هنگامی که حرکتی برای توجه دادن مردم به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) انجام می‌دهیم، باید به این مسئله دقت کنیم که آیا در دل این مردم و کانون محبت آنان، نقطه‌ای از عشق و علاقه باقی مانده است که متوجه غیر ائمه(علیهم‌السلام) باشد یا تمام تمایلات و محبت‌های آنان به سوی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) جهت پیدا کرده است؟
محوریت محبت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) در حرکت‌های اجتماعی و انقلابی
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با بیان اینکه چنین برداشتی، بار تکلیف مبلغان را در عرصه نوکری اهل‌بیت(علیهم‌السلام) سنگین‌تر می‌کند، تصریح کرد: اگر ما واقعاً نوکر اهل‌بیت(علیهم‌السلام) هستیم، این فرمان امام به‌عنوان یک حکم واجب متوجه ماست و باید آن را انجام دهیم.
وی با اشاره به چگونگی جذب همه محبت‌ها به سوی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) اظهار داشت: چگونه می‌توان تمام عشق‌ها و دلدادگی‌ها را متوجه ائمه اطهار(علیهم‌السلام) کرد، به‌گونه‌ای که در وجود فردفرد مردم و همچنین در عرصه زندگی اجتماعی آنان، هیچ گرایشی باقی نماند، مگر اینکه به مقام ولایت و امامت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) معطوف باشد؟
امام جمعه مشهد ادامه داد: شاید اجرای چنین برنامه‌ای در درون فردفرد انسان‌ها به‌صورت کامل امکان‌پذیر نباشد، اما در عرصه اجتماعی می‌توان برنامه را به‌گونه‌ای پیش برد که اهل‌بیت(علیهم‌السلام) محور عشق و محبت یک ملت و جامعه باشند.
آیت‌الله علم‌الهدی با بیان اینکه موفقیت در این مسیر، زمینه‌ساز توفیق در تمام عرصه‌های تبلیغی است، گفت: اگر ما در این مسیر گام برداریم، در همه عرصه‌های تبلیغ موفق خواهیم بود و در تمام حرکت‌هایی که در مسیر نوکری اهل‌بیت(علیهم‌السلام) انجام می‌دهیم، توفیق بیشتری به دست خواهیم آورد؛ زیرا هدف آن است که همه عشق‌ها متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) شود و محور محبت، دلدادگی و گرایش در هر جامعه‌ای، آن بزرگواران باشند.
وی با اشاره به وجود این ویژگی در جامعه شیعه خاطرنشان کرد: خوشبختانه تا امروز، این خصوصیت با شدت و ضعف در جامعه شیعه وجود داشته است و آنچه توانسته‌ایم در بسیاری از حرکت‌های اجتماعی و سیاسی و به‌ویژه حرکت‌های انقلابی پیش ببریم، با بهره‌گیری از همین سرمایه بوده است.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی افزود: با استفاده از همین موقعیت توانسته‌ایم حرکت‌های بزرگی را رقم بزنیم؛ به این صورت که عاشورا، محرم، اربعین یا ایام فاطمیه فرا می‌رسد و بر اساس عشق به اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، شور و هیجان عاطفی در مردم به وجود می‌آید؛ سپس این هیجان مردمی در مسیر توسعه نظام انقلابی، حاکمیت دین و گسترش دین به کار گرفته می‌شود و خوشبختانه موفقیت نیز حاصل می‌شود.
روضه‌خوانی؛ حلقه پیوند معارف دینی با عمل و زندگی مردم
آیت‌الله علم‌الهدی با بیان اینکه جذب همه محبت‌ها به سوی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) باید یکی از مسائل مهم در مسیر تبلیغ باشد، اظهار داشت: عزیزان توجه داشته باشند که رسم سلف صالح ما از گذشته این بوده است که وقتی یک ساعت سخن می‌گفتند، امر به معروف و نهی از منکر می‌کردند، برخی معارف دینی را ارائه می‌دادند و به نصیحت و موعظه می‌پرداختند، در پایان روضه می‌خواندند.
وی ادامه داد: آنان با روضه‌خوانی، به مجموعه مطالبی که در طول سخنرانی درباره معارف دین، احکام دینی، امر به معروف و نهی از منکر بیان کرده بودند، ماهیت عملیاتی و اجرایی می‌بخشیدند؛ زیرا با خواندن روضه، کانون عشق و محبت افراد متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) می‌شود و از طریق همین توجه، تمام معارف و مسائلی که در دین مطرح شده است، قدرت اجرایی و تحقق حقیقی در زندگی انسان‌ها پیدا می‌کند.
امام جمعه مشهد تصریح کرد: روضه‌ای که در پایان هر منبر خوانده می‌شد، بر همین اساس بود که محبت مردم به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) جلب شود و با جلب این محبت، تمام مطالبی که به‌صورت علمی و عملی بیان شده و همه نصیحت‌هایی که ارائه شده است، در زندگی مردم صورت اجرایی پیدا کند.
وی خاطرنشان کرد: این فلسفه وجود روضه در پایان منبرهای سلف صالح، از گذشته تا امروز بوده است و ما باید حتماً از این سرمایه عظیم و قدرت فوق‌العاده در تثبیت و تحکیم مجموعه آموزه‌های دینی خود استفاده کنیم.
کم‌توجهی برخی مبلغان به روضه‌خوانی
عضو شورای عالی حوزه علمیه خراسان با انتقاد از کم‌توجهی برخی افراد به روضه‌خوانی در پایان منبر اظهار کرد: متأسفانه بعضی از دوستان، چه به دلیل اینکه کمتر روی این بخش کار می‌کنند و چه به دلیل اینکه موقعیت‌های کاری آنان اجازه نمی‌دهد، منبر می‌روند، اما در پایان روضه نمی‌خوانند یا روضه را تنها با گفتن یک «السلام علیک یا اباعبدالله» به پایان می‌رسانند؛ درحالی‌که این کار، جفا به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) است.
وی افزود: عملیاتی شدن تمام حرف‌هایی که در منبر بیان می‌کنید، در گرو آن است که مردم متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) شوند و به آنان گرایش پیدا کنند. وقتی مردم به دختر سه‌ساله امام حسین(علیه‌السلام) به دلیل مظلومیتش علاقه‌مند می‌شوند و او را دوست می‌دارند، همه آنچه رنگ کربلا و رنگ پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) و امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) دارد، در زندگی آنان توان اجرایی و عملیاتی پیدا می‌کند؛ صرف‌نظر از برکات دیگری که این مسئله به همراه دارد.
آیت‌الله علم‌الهدی با تأکید بر ضرورت توجه جدی مبلغان به روضه‌خوانی افزود: ما در گذشته این‌گونه نبودیم. زمانی که طلبه جوانی بودیم و منبر می‌رفتیم، هرکس قصد منبر رفتن داشت، در کنار مطالعه مطالب سخنرانی، برای روضه‌ای هم که می‌خواست در پایان منبر بخواند، مطالعه می‌کرد و از پیش می‌اندیشید که چگونه روضه بخواند و چه مصیبتی را بیان کند تا سخنش در دل مردم اثر بگذارد و آنان را جذب کند.
ضرورت مطالعه و مهارت در انتخاب و بیان روضه
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با اشاره به تفاوت میان مطالعه برای سخنرانی و مطالعه برای روضه‌خوانی عنوان کرد: امروز ممکن است یک گوینده برای مطالبی که می‌خواهد در منبر بیان کند، مطالعه کند؛ البته متأسفانه برخی نیز بدون مطالعه سخن می‌گویند که این کار اشتباه است، اما حتی کسانی که برای سخنرانی خود مطالعه می‌کنند، گاهی برای روضه‌ای که می‌خواهند بخوانند، مطالعه‌ای ندارند.
وی ادامه داد: مطالعه برای روضه‌خوانی صرفاً به معنای خواندن مقتل به‌روز نیست؛ زیرا ممکن است ما نتوانیم تنها با شرح جریان مظلومیت اهل‌بیت(علیهم‌السلام)، ابزاری فراهم کنیم که عواطف و احساسات مردم را به‌گونه‌ای جذب کند که فرمان امام(علیه‌السلام)، یعنی «جُرّوا إِلَیْنا کُلَّ مَوَدَّة»، تحقق پیدا کند.
امام جمعه مشهد با بیان اینکه صرف پیدا کردن یک مقطع تاریخی و خواندن همان مطالب برای مردم، لزوماً تأثیر عاطفی موردنظر را ایجاد نمی‌کند، اظهار داشت: ممکن است فردی در مطالعات خود تصمیم بگیرد برای روضه‌خوانی به مقتل مراجعه کند، مصیبت حضرت ابوالفضل(علیه‌السلام) یا شهادت ایشان را پیدا کند و همان مطلب را با همان عباراتی که در مقتل نوشته شده است، روی منبر بخواند؛ اما این شیوه به‌تنهایی اثرگذاری لازم را ندارد.
وی با اشاره به مرحوم حاج مروج، از منبری‌های مشهد، گفت: خدا رحمت کند مرحوم حاج مروج را؛ ایشان مرد بسیار خوبی، باسوادی و مُلا بود. در اوایل تأسیس دانشکده معقول و منقول در مشهد نیز ایشان را به‌دلیل برخورداری از علم و دانش فراوان، به‌عنوان استاد علم حدیث انتخاب کردند.
آیت‌الله علم‌الهدی افزود: ایشان منبر می‌رفت و در عین حال، بسیار اهل احتیاط بود. هنگامی که به روضه می‌رسید، با این تردید سخن می‌گفت که آنچه مسلم است، وجود مقدس سیدالشهدا(علیه‌السلام) به شهادت رسیده‌اند، اما آیا هنگام شهادت واقعاً فرمودند جگرم از تشنگی می‌سوزد یا عبارت دیگری بیان کردند؟ ما نمی‌دانیم کدام‌یک بوده است. با چنین شیوه‌ای، مردم نیز هنگام شنیدن روضه نمی‌توانستند با آن ارتباط عاطفی برقرار کنند و اشکی از چشم آنان جاری نمی‌شد.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی تصریح کرد: ایشان مردی عالم و باسواد بود، اما این شیوه در روضه‌خوانی تأثیر لازم را نداشت؛ زیرا وقتی روضه‌خوان در هنگام بیان مصیبت، پیوسته دچار تردید باشد و نتواند مطلب را با بیان مؤثر به مخاطب منتقل کند، نتیجه آن چیزی نخواهد بود که از روضه‌خوانی انتظار می‌رود.
وی با اشاره به ضرورت مهارت در بیان مصیبت خاطرنشان کرد: اگر قرار است روضه بخوانید، باید به‌گونه‌ای بخوانید که مردم با آن ارتباط برقرار کنند؛ نباید هنگام خواندن روضه، به شکلی سخن بگویید که هیچ تأثیر عاطفی در شنونده ایجاد نشود.
اثرگذاری روضه در برانگیختن عواطف و دلدادگی مردم
آیت‌الله علم‌الهدی با اشاره به شیوه روضه‌خوانی مرحوم محمدتقی فلسفی اظهار کرد: خدا رحمت کند مرحوم آقای فلسفی را؛ ایشان زمانی روضه حضرت علی‌اصغر(علیه‌السلام) را خواندند و در ابتدای روضه فرمودند: این روضه‌ای که می‌خوانم، در هیچ کتابی نوشته نشده، هیچ ناقلی آن را نقل نکرده و در هیچ مقتلی نیز بیان نشده است.
وی افزود: ایشان سپس به بیان روضه پرداختند و گفتند معمولاً لباس کودکان، به‌ویژه نوزادانی که در سنین پایین هستند و به‌صورت قنداقی نگهداری می‌شوند، سفید است و قنداق آنان نیز سفیدرنگ است. پارچه سفید این ویژگی را دارد که اگر خون روی آن بریزد، آثار آن به‌خوبی نمایان می‌شود و رنگ خون روی پارچه سفید چند برابر بیشتر به چشم می‌آید.
امام جمعه مشهد ادامه داد: مرحوم فلسفی در ادامه روضه چنین بیان کردند که سیدالشهدا(علیه‌السلام)، حضرت علی‌اصغر(علیه‌السلام) را به میدان آوردند و هنگامی که از میدان بازگشتند، رباب و سکینه(سلام‌الله‌علیهما) مقابل خیمه ایستاده بودند. سکینه به مادرش رباب گفت: مادر، لباس علی‌اصغر چه رنگی بود؟ رباب پاسخ داد: مادر، لباس علی‌اصغر سفید بود. سکینه گفت: نه، اشتباه می‌کنی؛ من می‌بینم که لباس علی‌اصغر قرمز است و رنگ سرخ دارد.
وی با اشاره به تأثیر عاطفی این شیوه بیان مصیبت تصریح کرد: مرحوم فلسفی از همین نقطه روضه را آغاز کردند و مردم از شدت گریه، حال خود را از دست دادند. ایشان از ابتدا نیز تصریح کرده بودند که این روضه در هیچ کتاب و مقتلی نیامده و هیچ ناقلی آن را نقل نکرده است. این نمونه‌ای از اهمیت شیوه بیان و هنر روضه‌خوانی است.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با خطاب قرار دادن مبلغان اظهار داشت: شما اکنون می‌خواهید روضه‌ای بخوانید که مردم را جذب اهل‌بیت(علیهم‌السلام) کند، آنان را عاشق و دلداده سازند و محبت امام حسین(علیهم‌السلام) را در دل‌هایشان تقویت کند؛ بنابراین باید بیندیشید با این روضه‌ای که می‌خوانید و اشکی که از مردم می‌گیرید، چه مطلبی را می‌خواهید منتقل کنید و آن را با چه شیوه و عبارتی بیان خواهید کرد. این مسئله بسیار مهم است.
وی افزود: اصل نوکری اهل‌بیت(علیهم‌السلام) در همین مسئله نهفته است. در فرمان امام بیان نشده است که چگونه بخوانید یا دقیقاً چه چیزی بگویید; بلکه فرموده‌اند: «جُرّوا إِلَیْنا کُلَّ مَوَدَّة»؛ یعنی به‌گونه‌ای اقدام کنید که همه محبت‌ها به سوی ما جذب شود و تمام دلبستگی‌ها متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) باشد.
امام جمعه مشهد با بیان اینکه مبلغان باید روضه‌خوانی را به‌عنوان یک جریان جدی در فعالیت تبلیغی خود دنبال کنند، گفت: شما عزیزان، به لطف الهی اهل سخن و منبر و بیان هستید و در این عرصه مهارت و توانایی دارید؛ بنابراین تلاش کنید مسئله روضه‌خوانی به‌عنوان یک جریان جدی در عرصه فعالیت‌های تبلیغی شما ظهور و بروز پیدا کند و در این بخش نیز به‌صورت جدی و با آمادگی کامل وارد شوید.
روضه‌خوانی؛ جوهره و روح تمام فعالیت‌های روحانیت
آیت‌الله علم‌الهدی با اشاره به برکات روضه‌خوانی در فعالیت‌های تبلیغی و حوزوی اظهار داشت: عزیزان توجه داشته باشند که برکت کار شما در روضه‌خوانی است. آنچه قرار است به انسان عطا شود، از مسیر روضه‌خوانی بیشتر به دست می‌آید؛ زیرا ممکن است در سخنرانی من مطالبی پس‌وپیش شود، حرفی اشتباه یا نامناسب بیان کنم و سخنم آن‌گونه که باید، تنظیم نشده باشد، اما هنگامی که روضه می‌خوانم و اشک مردم را جاری می‌کنم، دیگر آن اشک و محبت، مردم را به سوی سیدالشهدا(علیهم‌السلام) و اهل‌بیت پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) متوجه کرده است.
وی ادامه داد: اینکه دل‌ها در مسیر محبت اهل‌بیت(علیهم‌السلام) قرار بگیرند، یک هدف اصلی است و این کار مهمی است که باید انجام دهیم. در کنار تمام فعالیت‌های تبلیغی، تبیینی و برنامه‌هایی که داریم، اگر در این جهت موفق شویم، در سایر عرصه‌های جهاد نیز موفق خواهیم بود؛ اما اگر در جذب دل‌های مردم به اهل‌بیت(علیهم‌السلام) موفق نشویم، باید بدانیم که در عرصه‌های دیگر نیز توفیق چندانی نخواهیم داشت.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی با اشاره به تجربه طولانی خود در عرصه طلبگی و فعالیت‌های روحانیت عنوان کرد: من ۸۳ سال دارم و نزدیک به ۶۶ یا ۶۷ سال از عمرم را در لباس طلبگی گذرانده‌ام. بر اساس تجربه‌ای که طی این سال‌ها در فعالیت‌های خود به دست آورده‌ام، معتقدم مسئله روضه‌خوانی یک جوهره است که به تمام کارهای روحانیت روح می‌بخشد.
وی افزود: این جوهره حتی به نماز جماعت، مرجعیت، تدریس و موقعیت اجتماعی روحانی نیز روح می‌دهد. روضه‌خوانی موجب می‌شود سخنی که یک روحانی با مردم مطرح می‌کند، در دل آنان اثر بگذارد و قلب‌هایشان را جذب کند؛ به‌گونه‌ای که مردم نسبت به او دلبستگی پیدا کنند و سخنش در جان آنان بنشیند.
امام جمعه مشهد با بیان اینکه یکی از برکات روضه‌خوانی، ایجاد محبت و دلدادگی در دل مردم است، تصریح کرد: هنگامی که شما اشک مردم را برای اهل‌بیت(علیهم‌السلام) جاری می‌کنید، مردم به شما نیز علاقه‌مند می‌شوند و به سخن شما توجه پیدا می‌کنند. این مسئله در مورد مداحان نیز وجود دارد؛ گاهی مردم می‌بینند یک مداح از نظر علمی اطلاعات چندانی ندارد، اما چرا او را دوست دارند و به سخنانش علاقه‌مند هستند؟ علت آن است که توانسته از مردم برای اهل‌بیت(علیهم‌السلام) اشک بگیرد و دل‌های آنان را متوجه آن بزرگواران کند.
وی خاطرنشان کرد: بنابراین، در عرصه روحانیت، هر فعالیتی که بخواهیم انجام دهیم، باید جوهره آن را بشناسیم و در این مسیر توانمند باشیم. اگر در این جهت وارد شدیم و موفق عمل کردیم، در سایر عرصه‌ها نیز موفق خواهیم شد؛ اما اگر در این مسئله کوتاهی کردیم، نتوانستیم یا نخواستیم قدمی برداریم و در این مسیر لنگ زدیم، در سایر عرصه‌ها نیز پیشرفت لازم را نخواهیم داشت.
مظلومیت حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها)؛ محور تأثیرگذار در جذب دل‌ها
آیت‌الله علم‌الهدی با اشاره به جایگاه ویژه روضه حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در جذب عواطف و احساسات مردم اظهار داشت: خاصیت روضه‌خوانی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) این است که انسان بتواند عشق مردم را به‌طور کامل جذب کند. در میان مصائب و شهادت‌های ائمه اطهار(علیهم‌السلام)، روضه صدیقه اطهر(سلام‌الله‌علیها) از جمله مصائبی است که حتی نسبت به برخی روضه‌های کربلا و عاشورا نیز می‌تواند زودتر و بیشتر دل‌ها را جذب کند.
وی افزود: روضه حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها)، روضه حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها)، روضه حضرت رقیه(سلام‌الله‌علیها) و روضه حضرت سکینه(سلام‌الله‌علیها)، به دلیل مظلومیت و عمق مصائبی که بر این بزرگواران وارد شده است، از تأثیر عاطفی فراوانی برخوردار است و می‌تواند دل‌های مردم را بیش از پیش متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) کند.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی در ادامه به نقل خاطره‌ای از سفر کربلا پرداخت و گفت: شخصی برای من نقل کرد که در سالی به کربلا مشرف شده بودیم و بنده نیز در حرم امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) و برخی دیگر از اماکن مقدس، در آن چند روز، یک یا دو روز منبر می‌رفتم. آن شخص از قول یکی از اهل منبر نقل کرد که فردی به حرم امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) آمده و منبر رفته بود و روضه گودال قتلگاه را خوانده بود، اما در عالم رؤیا، امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) را دیده بود که به او فرمودند: «دوباره در محضر من از مصیبت حضرت زینب(سلام‌الله‌علیها) چیزی نگو»
امام جمعه مشهد با اشاره به نمونه‌ای از تأثیر یادآوری مظلومیت حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در زندگی افراد اظهار داشت: زمانی که صحن حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در نجف در حال ساخت بود و عملیات ساختمانی و خاک‌برداری آن آغاز شده بود، برخی از دوستان پیشنهاد کردند که از مهندسان و کارگرانی که در آنجا مشغول فعالیت هستند، بازدیدی داشته باشیم و با حضور در محل، از زحمات آنان قدردانی کنیم.
آیت‌الله علم‌الهدی افزود: من نیز به آنجا رفتم تا از این افراد بازدید کنم و به آنان خداقوت بگویم. در آنجا با یکی از مهندسان و مسئولان اجرای پروژه صحبت کردم و به او گفتم: شما خدمت بزرگی به امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) کرده‌اید؛ زیرا برای حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) ساختمانی بنا می‌کنید، و این کار، خدمت بزرگی به امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) است.
وی ادامه داد: به او گفتم: امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) برای فاطمه(سلام‌الله‌علیها) خانه‌ای ساختند، اما همان خانه به قتلگاه ایشان تبدیل شد و حضرت از این مسئله ناراحت بودند که برای عزیزترین عزیز خود خانه‌ای فراهم کرده بودند، اما آن خانه به محل شهادت و قتلگاه همسرشان تبدیل شد.
امام جمعه مشهد خاطرنشان کرد: مدتی بعد، آن مهندس به مشهد آمد و خودش این موضوع را برای من نقل کرد. او گفت: هنوز آن صحبت شما در ذهن من باقی مانده است. هر زمان که در محل کار خسته می‌شدم، فشار کاری و مشکلات برایم پیش می‌آمد، سخن شما را به یاد می‌آوردم که من برای امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) خانه می‌سازم تا این خانه برای حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) باشد و دیگر آن خانه به قتلگاه ایشان تبدیل نشود.
آیت‌الله علم‌الهدی با بیان اینکه مظلومیت صدیقه اطهر(سلام‌الله‌علیها) از ویژگی‌های برجسته‌ای برخوردار است، تصریح کرد: مظلومیت حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) به‌گونه‌ای است که نقل آن، دل‌ها را بیشتر جذب می‌کند و انسان‌ها را بیش از پیش متوجه اهل‌بیت(علیهم‌السلام) می‌سازد و گرایش قلبی آنان را به آن بزرگواران افزایش می‌دهد؛ زیرا مظلومیت صدیقه اطهر (سلام‌الله‌علیها)، مظلومیتی بسیار عجیب و جان‌سوز است.
وی ادامه داد: حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) در آن ماجرا اهل جنگ نبودند و سلاحی نیز در دست نداشتند. در یک طرف، گروهی جمع شده بودند که به اهانت، بدگویی و ناسزاگویی می‌پرداختند و در طرف دیگر، حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) قرار داشتند که هیچ وسیله‌ای برای دفاع از خود نداشتند.
نماینده ولی‌فقیه در خراسان رضوی اظهار داشت: آن بزرگوار حتی در برابر تهدیدها نیز امکان دفاع از خود را نداشتند و مظلومیت ایشان به نهایت خود رسید؛ به‌گونه‌ای که تنها اقدام دفاعی حضرت در آن شرایط، هنگامی بود که جمعیت درِ خانه را آتش زدند و با فشار جمعیت، در باز شد.
وی افزود: تنها اقدام دفاعی حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) این بود که خود را میان در و دیوار قرار دادند و در آن فاصله پناه گرفتند. ایشان جز این اقدام، وسیله دیگری برای دفاع از خود نداشتند؛ اما همین اقدام نیز به تشدید تهاجم و مصیبت انجامید.
امام جمعه مشهد با اشاره به ادامه این ماجرا تصریح کرد: هنگامی که آن ظالم متوجه شد میان در و دیوار فاصله‌ای وجود دارد و در کاملاً به دیوار نچسبیده است، دریافت که صدیقه اطهر(سلام‌الله‌علیها) برای محفوظ ماندن از نگاه نامحرم، خود را میان در و دیوار پنهان کرده‌اند؛ در این هنگام، با لگد به درِ نیم‌سوخته ضربه زد و صدای حضرت بلند شد: «یا أَبَتاهُ، یا رَسولَ الله!»
نظر شما