خداوند حقیقتی ازلی و ابدی و منزّه از هرگونه تغییر است

به گزارش خبرگزاری شبستان، آیت‌الله دری نجف‌آبادی با اشاره به فراز «لَمْ تَدْرِکْهُ الْأَبْصَارُ فَیَکُونَ بَعْدَ انْتِقَالِهَا هَائِلًا» بیان کرد: چشم انسان با تغییر زاویه دید، فاصله و شرایط مشاهده، برداشت‌های متفاوتی از اشیا پیدا می‌کند؛ اما ذات اقدس الهی از چنین تغییراتی منزّه است و نمی‌توان او را همچون موجودات مادی با چشم سر مشاهده کرد.

استاد برجسته حوزه در ادامه افزود: خداوند متعال حقیقتی ازلی، ابدی و سرمدی و واجب‌الوجود بالذات است که هیچ‌گونه تغییر و تبدلی در ذات، صفات و کمالات او راه ندارد؛ زیرا تغییر و تحول از ویژگی‌های عالم ماده و موجودات محدود است.

نماینده ولی‌فقیه در استان مرکزی با اشاره به آیه شریفه «لَا تُدْرِکُهُ الْأَبْصَارُ وَهُوَ یُدْرِکُ الْأَبْصَارَ» تصریح کرد: خداوند با چشم سر قابل مشاهده نیست، بلکه شناخت او از طریق دل‌ها و حقایق ایمان و با بهره‌گیری از برهان و معرفت حاصل می‌شود.

وی با تبیین تفاوت برهان اِنّی و لِمّی در خداشناسی گفت: در برهان اِنّی، انسان از آثار و مخلوقات به وجود خداوند پی می‌برد؛ اما در برهان لِمّی، معرفت به خداوند و شناخت صفات کمالی او مبنای شناخت سایر موجودات قرار می‌گیرد.

آیت‌الله دری نجف‌آبادی در ادامه خاطرنشان کرد: خداوند متعال آغاز و پایانی به معنای محدودیت‌های زمانی و وجودی مخلوقات ندارد؛ او اولی است که پیش از او اولی نیست و آخری است که پس از او آخری نیست.

وی با اشاره به آیات قرآن کریم درباره صفات الهی، از جمله «هُوَ الْأَوَّلُ وَالْآخِرُ وَالظَّاهِرُ وَالْبَاطِنُ»، گفت: همه موجودات عالم دارای حدود و نهایت‌اند، اما ذات اقدس الهی نامحدود و بی‌نهایت است و هیچ موجودی همتا و همانند او نیست.

این استاد حوزه علمیه در بخش دیگری از درس خود با اشاره به پرسش یکی از حاضران در جنگ جمل درباره معنای احدیت خداوند، اظهار کرد: امیرالمؤمنین(ع) با تأکید بر اهمیت توحید، روشن ساختند که مبارزه در راه حق و دفاع از دین، در حقیقت برای تثبیت توحید و پاسداری از حقیقت یگانگی خداوند است.

وی افزود: احدیت خداوند به معنای یگانگی و بی‌همتایی ذات و صفات اوست؛ نه وحدت عددی که مستلزم تصور دوم و سوم باشد و نه یکی از واحدهای موجود در میان سایر موجودات. خداوند صمد و بی‌نیاز بالذات است و همه موجودات در وجود و بقای خود به او نیازمندند.

آیت‌الله دری نجف‌آبادی در پایان با تأکید بر ضرورت تعمیق معرفت توحیدی، شناخت صحیح صفات الهی و پرهیز از تشبیه خداوند به مخلوقات را از مبانی اساسی معارف اسلامی دانست.