خبرگزاری شبستان- مازندران؛ مسجد در تراز تمدنسازی، صرفاً یک مکان عبادی نیست؛ بلکه قلب تپنده محله و پایگاه گرهگشایی از مردم است. حجتالاسلام جعفر شریفپور، امام جماعت کانون فرهنگی هنری عروهالوثقی مسجد روستای محمدصالحلو تبریز و از فعالان عرصه مسجد جامعهپرداز، معتقد است که با پیوند میان کارکردهای دینی و مأموریتهای اجتماعی، میتوان مساجد را به کانونهای تحولآفرین تبدیل کرد. در ادامه، گفتوگوی تفصیلی ما را با این کنشگر مسجدی میخوانید:
جناب آقای شریفپور، نگاه شما به افق «مسجد جامعهپرداز» چگونه شکل گرفت و چگونه میان وظایف تبلیغی و مأموریتهای اجتماعی پیوند برقرار کردید؟
نده جعفر شریفپور، دانشآموخته زیستشناسی و سطح سه حوزه، مدت پنج سال است که توفیق خدمت در مسجد روستای محمدصالحلو را دارم. نگاه من به مسجد از این باور سرچشمه میگیرد که مسجد نباید تنها به اقامه نماز محدود شود. مسجد «مرکز تربیت، اعتمادسازی و حل مسائل مردم» است. امام محله باید ضمن حفظ شؤون عبادی، شناخت دقیقی از نیازهای واقعی مردم داشته باشد و با فعالسازی ظرفیتهای کانون فرهنگی هنری، پایگاه بسیج و جوانان، برای آن مسائل راهکار عملیاتی ارائه دهد.
یکی از چالشهای مزمن مساجد، تشتت آراء میان هیئتامنا، کانون و پایگاه است. شما چگونه این ارکان را حول هدف واحد «گرهگشایی» همگرا کردید؟
اختلاف سلیقه امری طبیعی است؛ اما هنر امام جماعت این است که همه را حول «گرهگشایی از مردم» متحد کند. راهبرد من برای این همگرایی، تغییر نگاه از مالکیت مجموعه به خادمی است. در مدل کاری ما، هیئتامنا تجربیات مدیریتی، کانون ظرفیت فرهنگی، و جوانان انرژی و ایدههای خلاقانه خود را به اشتراک میگذارند و امام جماعت نقش هدایتگر و هماهنگکننده را ایفا میکند تا بهجای موازیکاری، همافزایی ایجاد شود.
در عصر حاضر، نقش مسجد در داوری و حل اختلافات پیش از ورود به مراجع قضایی چیست؟
مسجد باید پناهگاه امن مردم برای اصلاح ذاتالبین باشد. به دلیل اعتمادی که میان امام جماعت و اهالی وجود دارد، بسیاری از اختلافات خانوادگی، مالی یا همسایگی را میتوان با گفتوگو، ریشسفیدی و میانجیگریِ عالمانه، قبل از تبدیل شدن به پروندههای قضایی حلوفصل کرد. البته در مسائل تخصصی و حقوقی، ما همواره بر استفاده از مشورت متخصصان و مراجع قانونی تأکید داریم، اما بسیاری از چالشها با «شنیدن و گفتوگو کردن» قابل مدیریت است.
چگونه توانستید ادبیات مهارتآموزی و اقتصاد مقاومتی را به متن موعظهها وارد کنید تا دینداری به پویایی معیشتی بدل شود؟
منبر باید به زندگی واقعی مردم گره بخورد. ما در کنار مباحث اخلاقی، درباره «کار، وجدان تولید و پرهیز از تنبلی اقتصادی» سخن میگوییم؛ اما معتقدم این سخن نباید تنها در سطح وعظ باقی بماند. هدف ما گذار از مصرفگرایی به مشارکت اقتصادی است. ما با شناسایی ظرفیتهای محلی، مهارتهای جوانان و سرمایههای خرد، زمینه را برای نقشآفرینی مردم در تولید فراهم میکنیم؛ این همان مردمیسازی اقتصاد است که از مسجد آغاز میشود.
تجربه کانون شهید علی گرائیلی روستای خرماکلا یک الگوی ملی است. چه سرفصلهای آموزشی را میتوان برای بچه مسجدهای کشور پیشنهاد داد تا رویکرد «مسجد تحولآفرین» فراگیر شود؟
پیشنهاد من تدوین سرفصلی با عنوان «مسجد؛ مدرسه حل مسئله» است. در این مدل، کانون فرهنگی از یک محل صرف برگزاری برنامه، به محیطی برای «شناسایی مسئله، ایدهپردازی، تیمسازی و اجرا» تبدیل میشود. هدف نهایی این است که مسجد، انسانهای توانمندی تربیت کند که قادر به شناسایی و رفع مسائل پیرامونی خود باشند. تحولآفرینی در مسجد، به معنای برگزاری برنامههای پرشمار نیست؛ بلکه به معنای تربیت نیروهایی است که بارِ مشکلات مردم را به دوش میکشند و برای آن راهکار میسازند.
نظر شما