ماموستا حسین محمدکیا، امامجماعت مسجد فخررازی و مدرس مدرسه علوم دینی شهید ذوالفقاری بوکان، در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاری شبستان در ارومیه با تأکید بر بازتعریف نقش مسجد در جامعه، اظهار داشت: متأسفانه در منطقه ما کارکرد مسجد به مناسک فردی و عبادتمحض تقلیل یافته، در حالی که مسجد در صدر اسلام پایگاه تعلیم، تربیت، قضاوت، مشورت و حتی تفریح سالم بود.
امامجماعت مسجد فخررازی بوکان با اشاره به حضور کودکان در مسجدالنبی (ص) و بازی آزادانه آنان، کارکرد محدود مساجد در منطقه را نقد کرد و گفت: اگر کودکی از مسجد رانده شود، در پیری به آن بازنمیگردد؛ مسجد باید کانون اجتماعی، تربیتی و نورافشان برای همه سنین باشد.
وی با اشاره به سفر خود به مدینه منوره گفت: در مسجدالنبی (ص) صحنهای دیدم که برایم بسیار آموزنده بود؛ کودکان زیادی در حیاط مسجد مشغول بازی بودند. وقتی از برخی حاضران علت را جویا شدم، یکی از آنها پاسخ داد: اگر کودکی از مسجد رانده شود، در پیری نیز به سمت آن بازنمیگردد. این جمله کوتاه، پیامی عمیق برای ما دارد که باید مسجد را به جایگاه رحمانی و مأنوس برای همه گروههای سنی تبدیل کنیم.
ماموستا محمدکیا در ادامه با استناد به آیه شریفه «یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاکَ شَاهِدًا وَمُبَشِّرًا وَنَذِیرًا * وَدَاعِیًا إِلَی اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَسِرَاجًا مُنِیرًا» (سوره احزاب، آیات ۴۵ و ۴۶)، ترجمه آیه را چنین بیان کرد: «ای پیامبر، ما تو را گواه و بشارتدهنده و هشداردهنده فرستادیم و دعوتکننده به سوی خدا به اذن او و چراغی فروزان».
وی در تفسیر این آیه افزود: خداوند پیامبر اکرم (ص) را «سراجاً منیراً» یعنی چراغی پرنور و فراگیر خوانده است؛ نوری که نه با چشم ظاهر، بلکه با بصیرت درک میشود و محدود به زمان یا مکان خاصی نیست. این نورانیت، هم در اندیشه و هم در سیره عملی پیامبر جاری بود و ایشان را به مقام والای معراج رساند که هیچیک از پیامبران دیگر به آن نائل نشدند.
این مدرس علوم دینی با برشمردن تاریکیهای پیش از اسلام گفت: پیامبر با همین نور، بشریت را از جهالتهای بزرگ رهاند؛ از شرک و بتپرستی که هزاران سال بر جوامع سایه انداخته بود، تا رسم شوم زندهبهگور کردن دختران که نشانهای از تاریکی اخلاقی آن دوران بود. همچنین انسان را از ناامیدی و سرگشتگی نجات داد و به او آموخت که با نگاه در آینه وجود خویش، عیوب رفتاری و نیّاتی خود را بشناسد و اصلاح کند.
وی تأکید کرد: خداوند متعال از کسانی که برای او شریک قائل میشوند، نمیگذرد و پیامبر با نور هدایت خود، این تاریکی بزرگ را نیز از پیش روی بشر برداشت. ایشان انسان را به شناخت لطف و عزیمت الهی رهنمون ساخت و راه سعادت را نه در بیرون، بلکه در درون وجود خودش به او نشان داد.
ماموستا محمدکیا در پایان با اشاره به تجربه کشورهای دیگر در بهرهگیری از ظرفیتهای اجتماعی مساجد، خاطرنشان کرد: ما نیز باید این سرچشمه نورانی را که خداوند در وجود رسولش نهاد، به همه ابعاد زندگی بکشانیم و مسجد را از قالب محدود فعلی خارج کنیم تا بار دیگر به کانون همدلی، آموزش و روشنایی جامعه تبدیل شود.
نظر شما