به گزارش خبرگزاری شبستان از مشهد؛ اینجا مشهدالرضاست اما، تنها در صحن و سرایِ طلاییِ حرم رضوی خلاصه نمیشود. اگر گوشت را به دیوارهای خشتیِ کوچه پسکوچههای قدیمی نزدیک کنی، صدایِ تپشِ قلبِ تاریخِ این شهر را میشنوی.
امروز میراث فرهنگی به مناسبت روز جهانی مسجد شرایطی را برای اصحاب قلم و رسانه شهر بهشت فراهم کرد تا بتوانند به قلب تاریخ و هویت قبله هشتم پا بگذارند و از مساجد و تکایای تاریخی این شهر که در حریم حرم امام هشتم علیه السلام قرار دارند بازدید کنند.
قدمزنان از خیابان نواب صفوی آغاز کردیم؛ جایی که هنوز عطرِ سنت در میانِ معماریِ مدرن، نفس میکشد.
سفرِ ما از دلِ محلاتِ ریشهدارِ مشهد، یعنی خیابانهای شهید نوروزیمقدم و حسنقلی گذشت.
در هر قدم، گذشته و آینده دست در دست هم داشتند. از «آبانبارِ حوضِ معجردار» که حالا نمادی از تشنگیِ تاریخِ این شهر است تا «قبرستان خردو» که سکوتی سنگین و پرمعنا را در آغوش گرفته؛ همه و همه نشاندهندهی لایههای پنهانِ هویتی هستند که مشهد را به “شهرِ ایمان” بدل کرده است.
اما نکتهی امیدبخشِ این مسیر، نه فقط در کهنگیِ دیوارها، که در “حیاتِ دوباره” است. دیدنِ مساجد و حسینیههایی که به تازگی غبارِ فرسودگی از چهرهشان زدوده شده، جانِ آدم را تازه میکند. تماشایِ «مسجد خردو» و «مسجد موسی بن جعفر (ع)» که حالا با شکوهی تازه، دوباره به سنگرِ عبادتِ اهالی محله بدل شدهاند، ثابت میکند که معماریِ اصیلِ ما، هنوز هم ظرفیتِ ایستادن در برابرِ گذرِ زمان را دارد.
در این میان، «حسینیهی داروغه» چون نگینی در میانِ این بافتِ تاریخی میدرخشد؛ مکانی که حالا بازسازیاش نه فقط یک مرمتِ ساختمانی، که احیایِ پیوندِ نسلهاست.
امروز در این مسیر، به این نتیجه رسیدیم که بازسازیِ این مساجد، تنها حفاظت از آجر و ساروج نیست؛ بلکه بازگرداندنِ «روح» به محلاتِ قدیمیِ مشهد است. وقتی مسجدی در یک بافتِ قدیمی “تازه” میشود، یعنی امید دوباره به رگهای آن محله بازگشته است. مشهد، همچنان در حالِ روایتِ قصهی پیوندِ دیروز و امروز است و چه خوشبختیم ما که راویانِ این احیایِ مقدس هستیم.
نظر شما