به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان از ایلام، گاهی یک انسان، میان ترس و امید ایستاده است؛ بیماری که نمیداند فردای او چگونه خواهد بود و خانوادهای که پشت در اتاق پزشک، چشم به یک جمله دوخته است.
در چنین لحظهای، پزشک فقط کسی نیست که بیماری را تشخیص میدهد یا نسخهای روی کاغذ مینویسد؛ گاهی همان کسی است که با چند کلمه آرامش، امید را به خانوادهای برمیگرداند.
روز پزشک، روز بزرگداشت همین مسئولیت سنگین است؛ مسئولیتی که از دانش آغاز میشود اما بدون انسانیت کامل نمیشود.
پزشکی؛ شغلی که با جان انسانها سروکار دارد
پزشکی از معدود حرفههایی است که کوچکترین تصمیم در آن میتواند سرنوشت یک انسان را تغییر دهد.
یک تشخیص درست، یک اقدام بهموقع، یک جراحی موفق یا حتی یک توصیه ساده میتواند مسیر زندگی یک بیمار را عوض کند.
اما پشت این مسئولیت، سالها درس خواندن، شبهای بیداری، کشیکهای طولانی، مواجهه با درد و مرگ و تحمل فشار روانی قرار دارد.
پزشک، گاهی در حالی به بیمار امید میدهد که خودش خسته است؛ گاهی برای نجات جان بیماری ساعتها تلاش میکند و گاهی باید خبر دشواری را به خانوادهای منتقل کند که تمام امیدش به اوست.
راضیه شیروانی پزشک متخصص ایلامی به خبرنگار ما گفت: شاید خیلیها تصور کنند سختترین قسمت، ساعتهای طولانی کار یا فشار کاری است؛ اما سختترین لحظه زمانی است که میدانید یک خانواده به شما امید بسته و باید بهترین تصمیم ممکن را در کوتاهترین زمان بگیرید. پزشک با انسان سروکار دارد و انسان هم قابل پیشبینی نیست.
وی افزود: دانش پزشکی ضروری است، اما کافی نیست. بیمار قبل از اینکه بیماری باشد، یک انسان است. ممکن است یک پزشک از نظر علمی بسیار قوی باشد، اما اگر نتواند با بیمار ارتباط برقرار کند و درد او را بفهمد، بخشی از رسالت پزشکی را از دست داده است.
وقتی بیمار بیش از نسخه، به شنیده شدن نیاز دارد
گاهی بیمار با یک درد جسمی وارد مطب میشود، اما چیزی که بیش از دارو نیاز دارد، شنیده شدن است.
نگاه کردن به بیمار، گوش دادن به حرفهایش، توضیح دادن درباره بیماری و حتی چند دقیقه وقت گذاشتن برای پاسخ به نگرانیهای او، بخشی از درمان است.
پزشکی فقط درمان بدن نیست؛ آرام کردن ذهن بیمار نیز اهمیت دارد.
نصیری بیمار بستری شده در بیمارستان رازی به خبرنگار ما گفت: پزشکی که احساس نکنیم فقط یک پرونده یا یک شماره هستیم. وقتی پزشک با حوصله حرفمان را گوش میدهد، بیماری را برایمان توضیح میدهد و نگرانیمان را جدی میگیرد، اعتماد میکنیم و همین اعتماد خودش بخشی از درمان است.
وی افزود: گاهی آدم آنقدر از نتیجه بیماری میترسد که فقط دنبال کسی است که به او بگوید هنوز امید وجود دارد.
پزشکی که باید هم متخصص باشد و هم اخلاقمدار
جامعه از پزشک انتظار دارد که در کنار دانش و مهارت، اخلاق حرفهای را نیز رعایت کند.
حفظ اسرار بیمار، احترام به شأن انسان، پرهیز از تبعیض، توضیح روشن روند درمان، رعایت حقوق بیمار و توجه به توان اقتصادی او، بخشی از اخلاق پزشکی است.
بیمار نباید احساس کند که برای دریافت خدمات درمانی، شأن انسانی خود را از دست داده است.
پزشک و بیمار، دو طرف یک رابطه انسانیاند؛ رابطهای که اساس آن باید بر اعتماد بنا شود.
عباس قیصوری رئیس دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ایلامدر پاسخ به سوال چرا اخلاق در پزشکی به اندازه تخصص اهمیت دارد؟ به خبرنگار ما گفت: چون پزشک با جان، سلامت و آبروی انسانها سروکار دارد. تخصص بدون اخلاق میتواند اعتماد عمومی را آسیب بزند. پزشک باید بداند که بیمار فقط یک بیماری یا یک پرونده پزشکی نیست؛ انسانی است که ممکن است در یکی از آسیبپذیرترین دورههای زندگی خود قرار داشته باشد.
وی افزود: بیمار حق دارد محترمانه با او رفتار شود، اطلاعات کافی درباره وضعیت خود دریافت کند و در تصمیمهای مرتبط با درمانش تا حد امکان مشارکت داشته باشد. احترام به بیمار، بخشی از درمان است.
از روپوش سفید تا مسئولیت اجتماعی
پزشک بودن فقط به حضور در مطب و بیمارستان محدود نمیشود.
جامعه امروز به پزشکانی نیاز دارد که در کنار درمان، در زمینه پیشگیری، آموزش سلامت و افزایش آگاهی عمومی نیز نقش داشته باشند.
پزشکی که به مردم درباره تغذیه سالم، پیشگیری از بیماریها، اهمیت واکسیناسیون، سلامت روان، مصرف صحیح دارو و سبک زندگی سالم آموزش میدهد، در واقع پیش از بیمار شدن انسانها به سلامت آنها کمک میکند.
پیشگیری، گاهی ارزشمندتر از درمان است.
جمشیدی پزشک متخصص ایلامی در توصبه خود به کسی که آرزوی پزشک شدن را دارد گفت: اگر فقط به دنبال عنوان «دکتر» هستی، مسیر پزشکی برایت سخت خواهد بود؛ اما اگر واقعاً میخواهی به انسانها کمک کنی، بدان که این مسیر با تمام سختیهایش ارزشمند است. پزشکی فقط یک شغل نیست؛ نوعی مسئولیت است.
پزشکان و شبهای بیپایان
وقتی بیشتر مردم خواب هستند، بخشهایی از بیمارستان همچنان بیدار است.
در اورژانس، اتاق عمل، بخش مراقبتهای ویژه و بخشهای بستری، پزشکان و کادر درمان در حال کارند.
پزشک ممکن است در نیمهشب، خسته و بیرمق، بر بالین بیماری حاضر شود؛ اما برای بیمار، همان لحظه میتواند مهمترین لحظه زندگی باشد.
این همان نقطهای است که معنای «تعهد» خودش را نشان میدهد.
اما پزشک هم یک انسان است
در ستایش پزشکان نباید فراموش کرد که پزشک نیز انسان است.
او هم خسته میشود، نگران میشود، گاهی شکست میخورد و از دست دادن بیماران برایش آسان نیست.
پزشکی که هر روز با درد انسانها مواجه میشود، خودش نیز نیازمند حمایت، آرامش و احترام است.
جامعه سالم، هم به پزشک متعهد نیاز دارد و هم به احترام و حمایت از پزشکانی که مسئولانه کار میکنند.
روز پزشک؛ روز قدردانی از انسانیت
روز پزشک فرصتی است برای اینکه از پزشکانی تشکر کنیم که در لحظات سخت، کنار بیماران ایستادهاند؛ از پزشکی که ساعتها برای یک عمل جراحی تلاش کرده تا پزشکی که با حوصله به حرفهای یک بیمار سالخورده گوش داده است.
شاید ارزش واقعی پزشک را بتوان از زبان بیماری شنید که پس از ماهها درد، دوباره زندگی عادی خود را آغاز کرده است.
یا از زبان مادری که فرزندش را سالم از بیمارستان به خانه برده است.
یا از زبان پدری که یک شب سخت را پشت در اتاق عمل گذرانده و در نهایت صدای پزشک را شنیده است:
«عمل موفق بود.»
گاهی تمام خستگی یک پزشک با همین یک لبخند بیمار از بین میرود.
پزشکی، تلفیقی از علم و انسانیت است.
پزشک خوب کسی است که دانشش را برای نجات انسان به کار میگیرد، قدرتش را با اخلاق همراه میکند و در برابر رنج بیمار، بیتفاوت نمیماند.
در روز پزشک، شاید بهترین هدیه به جامعه پزشکی فقط یک پیام تبریک نباشد؛ بلکه ساختن نظامی باشد که در آن پزشک فرصت کافی برای درمان داشته باشد، بیمار با احترام دیده شود و رابطه میان این دو بر پایه اعتماد شکل بگیرد.
روز پزشک مبارک؛ به همه آنان که میان درد و درمان، میان ترس و امید و میان بیماری و زندگی ایستادهاند.
نظر شما