به گزارش خبرگزاری شبستان، دکتر سانجوکتا داسگوپتا، شاعر، داستاننویس، منتقد و مترجم و از چهرههای فرهنگی هندوستان با سرودن شعری به جنایت مدرسه شجره طیبه در میناب واکنش نشان داد. او در سرودهای برای کودکان شهید میناب نوشت:
مثل هر صبح روزهای مدرسه،
لبخند میزدند و میخندیدند، در حالی که وارد کلاسهایشان میشدند
معلمانشان برایشان قصه میگفتند،
و تأکید میکردند که اعداد هم به اندازه کلمات مهماند.
در دبستان دخترانهی «شجره طیبه»،
معلمان و دانشآموزان میخواندند،
مینوشتند، میخندیدند و بازی میکردند،
بیخبر از آنکه به زودی نامهایشان،
تبدیل به عدد خواهد شد.
در آن روز شوم، ۲۸ فوریه ۲۰۲۶،
مرگ از آسمان صبح فرو ریخت.
یک «تامهاوک» مرگبار،
آنها را برای همیشه خاموش کرد.
مدرسهی محبوبشان، اکنون تلی از آوار است؛ محو شده از هستی.
تکههای پراکنده پیکر کودکان،
همهجا افتاده بود؛ تابوتهای کوچک که با مهربانی حمل میشدند
هیچکس فراموش نخواهد کرد و نخواهد بخشید،
آنگاه که فریاد کودکان در هوا میپیچد،
روز و شب، هر روز، هر شب از آن پس…
هیچکس، هیچ انسانی، دیگر خواب نخواهد داشت.
گفتنی است، داسگوپتا عضو شورای عمومی «ساهیتیا آکادمی» در دهلی نو و مدیر هیئت مشاوران زبان انگلیسی این آکادمی بوده است. وی همچنین رئیس «کتابخانه بینفرهنگی شعر و اجرا» در کلکته بوده و ۲۶ کتاب منتشر شده دارد. اشعار او به زبانهای آلمانی، صربی، بنگالی، هندی، پنجابی، کشمیری و تامیل ترجمه شده است.
نظر شما