آیین افتتاحیه با خیرمقدم زانیار بلوی، کیوریتور نمایشگاه آغاز شد و سپس پورطهماسبی، دیگر کیوریتور، به تشریح روند شکلگیری این رویداد پرداخت. وی ایدهٔ اصلی نمایشگاه را استفاده از آثار کمتر دیدهشدهٔ گنجینهٔ عکس موزه عنوان کرد که از سال ۱۴۰۴ کلید خورده بود و با چالشهایی چون نبود خریداری عکس در موزه از سال ۱۳۵۰ به بعد، روایتِ تاریخی و پیوند عکاسی با سایر هنرها را در دستور کار قرار داد.
از مهمترین بخشهای نمایشگاه، رونمایی از شش آلبوم نفیس قرن نوزدهمی مربوط به دورهٔ قاجار، ژاپن و عثمانی است که پیش از ورود رسمی عکاسی به ایران تهیه شده و نوعی دیپلماسی دیداری را روایت میکنند. نمایشگاه «این صورت باقی» نگاهی به تاریخ عکاسی، از نخستین تجربههای ثبت تصویر تا جایگاه عکاسی بهعنوان رسانهای مستقل در هنر مدرن و معاصر دارد.
بخشهایی چون آستانهٔ ورود به سومین قرن عکاسی، پرتره، مستند اجتماعی، منظرهنگاری، گذر از عینیتگرایی، تداوم لحظه، دورهٔ پساعکاسی و گفتوگوی عکاسی با سایر رسانهها از محورهای این نمایشگاه است. همچنین به نقش هوش مصنوعی در عکاسی پرداخته شده و کارگاههای تخصصی مانند چاپهای آلترناتیو و ساخت دوربین پینهول نیز در طول برگزاری نمایشگاه برگزار خواهد شد.
اسماعیل عباسی، پژوهشگر و عکاس، بهعنوان سخنران ویژه، ضمن اشاره به دویستسالگی اختراع عکاسی و نخستین تصویر پایدار توسط ژوزف نیسفور نِپس، گفت: «عکاسی تحولی بنیادین در درک انسان از واقعیت، زمان و حافظه بود و به ما آموخت چگونه جهان را ببینیم.» وی تأکید کرد عکاسی نادیدنیها را دیدنی کرد، جهان را به دهکدهٔ جهانی تبدیل نمود و تصاویر خشن جنگ را بر خلاف نقاشیهای آراسته، بیپرده به نمایش گذاشت، اما تاریخ از این تصاویر عبرت نگرفت. عباسی با اشاره به ورود به تمدن تصویری، پرسید: «در عصر تصویرهای بدون عکاس، آیا عکاسی همچنان قطبنمای فرهنگ دیداری ما خواهد بود؟»
در پایان، مهدی شفیعی با سلامی گرم به حاضران، دعوت نهایی را برای بازدید همگانی از نمایشگاه اعلام کرد. در این مراسم از دستاندرکاران، کیوریتورها، پژوهشگران، عکاسان و کارکنان موزه قدردانی شد و یادی از درگذشتگان عرصه عکاسی از جمله یحیی خانپور، کپورچالی و امیر لویی به عمل آمد و برای محسن راستانی آرزوی سلامتی شد.
نمایشگاه «این صورت باقی» از ۲۵ مرداد تا پایان شهریور ۱۴۰۵، همهروزه از ساعت ۱۰ تا ۱۸ میزبان علاقهمندان خواهد بود.
نظر شما