خبرگزاری شبستان-خراسان جنوبی؛ زینب روحانی مقدم- گاهی خدمت، نه در هیاهوی کاروانها و نه در مسیرهای دور و پرخطر، بلکه در سکوت یک کارگاه کوچک و در حرکت آرام دستانی رقم میخورد که هر گره را با نام خدا و عشق به اهلبیت(ع) میزنند.
در بیرجند، بانوان بافنده مسجد حضرت باقرالعلوم(ع) ماهها پای دار قالی نشستند تا تار و پود هنرشان را با نیت خدمت درهم بیامیزند؛ فرشهایی که هر رج آن روایتگر صبر، عشق و ارادت بود و حالا پس از ماهها انتظار، در آیینی معنوی برش خورد تا یکی از آنها راهی عتبات مقدسه عراق شود.
عصرگاه شنبه، ۲۴ مردادماه، کارگاه قالیبافی مسجد حضرت باقرالعلوم(ع) بیرجند میزبان آیینی بود که در آن، هنر دست زنان خراسان جنوبی با فرهنگ خدمت به اهلبیت(ع) گره خورد؛ آیینی برای برش و اهدای فرشهایی که شاید در نگاه نخست تنها تار و پود و نقش و نگار باشند، اما در پس هر گره آنها، نیت خیر، ذکر و عشقی عمیق به خاندان عصمت و طهارت(ع) نهفته است.
در این محفل معنوی، آیین برش و اهدای دو تخته فرش دستباف عتبات عالیات با حضور جمعی از خادمان ستاد توسعه و بازسازی عتبات عالیات خراسان جنوبی، اعضای هیئت امنای مسجد و خواهران بافنده برگزار شد؛ آیینی که هنر زنان این دیار را با ارادت به خاندان عصمت و طهارت(ع) پیوند زد.
کارگاه قالیبافی مسجد حضرت باقرالعلوم(ع) در این روز، بیش از همیشه رنگ و بوی زیارت داشت. دستانی که ماهها با صبر و حوصله گره بر گره زده بودند، این بار برای برش ثمره تلاش خود آماده میشدند؛ دستهایی که شاید فرصت حضور در همه صحنهای نورانی عتبات را نداشته باشند، اما هنر و نیتشان را روانه حرمهای اهلبیت(ع) کردهاند.
آغاز آیین با عطر قرآن و روایت عشق بافندگان
این آیین معنوی با تلاوت آیاتی از کلامالله مجید آغاز شد و فضای کارگاه را با عطر قرآن و ذکر الهی آمیخته کرد. در ادامه، هراتی از اعضای هیئت امنای مسجد حضرت باقرالعلوم(ع)، با خیرمقدم به حاضران، از جایگاه ارزشمند بافت فرش برای عتبات عالیات سخن گفت و این اقدام را جلوهای از استمرار فرهنگ خدمت و ارادت به اهلبیت(ع) دانست.
در ادامه این مراسم، یکی از خواهران بافنده که سالها تجربه بافت فرش با نیت خدمت و توسل را در کارنامه دارد، از تجربههای خود گفت؛ روایتی صمیمی از سالهایی که هر گره فرش برای او تنها یک حرکت دست نبود، بلکه فرصتی برای ذکر، دعا و دل سپردن به اهلبیت(ع) بود.
او از برکتهایی گفت که در زندگی بافندگان این فرشها جریان یافته و تأکید کرد که وقتی دستها با نیت خیر بر تار و پود فرش حرکت میکنند، محصول کار تنها یک دستبافته زیبا نیست؛ بلکه بخشی از دل و نیت بافنده نیز در آن به یادگار میماند.
هر گره فرش، گرهی از نور و ارادت به اهلبیت(ع)
در بخش دیگری از این مراسم، حجتالاسلام احمد رضایی با تبریک فرارسیدن ماه پرفیض ربیعالاول و اعیاد پیشرو، به تبیین فلسفه بافت فرش عتبات پرداخت و گفت: گرههایی که در بافت فرش عتبات زده میشود، صرفاً گرههایی از جنس نخ و پشم نیستند، بلکه گرههایی از نورند؛ چراکه با ذکر خداوند، عشق به اهلبیت(ع) و نیت تقرب به آنان شکل میگیرند.
وی با اشاره به آموزههای زیارت جامعه کبیره، بر اهمیت پیوند قلبی و عملی با خاندان رسالت تأکید کرد و افزود: هر انسانی میتواند به شیوهای در مسیر خدمت به اهلبیت(ع) قدم بردارد و این خدمت تنها در کمک مالی خلاصه نمیشود.
حجتالاسلام والمسلمین رضایی ادامه داد: برخی با جان خود، برخی با مال، برخی با فرزندان و برخی نیز با هنر، توانایی و دسترنج خود در این مسیر خدمت میکنند و همه این تلاشها اگر با نیت خالص انجام شود، نزد خداوند ارزشمند است.
وی با استناد به آیه شریفه «وَابْتَغُوا إِلَیْهِ الْوَسِیلَةَ» و فرازهایی از زیارت جامعه کبیره، بافت فرش عتبات را یکی از جلوههای ابراز محبت و توسل به اهلبیت(ع) دانست و گفت: ارزش این گرهها در خراسان جنوبی از آن جهت والاست که از روی آگاهی، عشق و اخلاص زده میشوند و هنر دست زنان این دیار را به خدمت آستان اهلبیت(ع) درمیآورد.
زنان بافنده؛ خادمانی که هنرشان را نذر اهلبیت(ع) کردند
در گوشهای از کارگاه، فرشهایی که ماهها زیر دست بافندگان آرامآرام جان گرفته بودند، اکنون به نقطه پایان رسیده بودند. تارها و پودهایی که روزها و شبهای بسیاری شاهد تلاش زنان بافنده بودند، سرانجام آماده برش شدند.
هر رج از این فرشها، روایتگر صبر و حوصله زنانی بود که در کنار مسئولیتهای زندگی، بخشی از وقت خود را برای کاری اختصاص دادهاند که مقصدش عتبات عالیات است. آنان شاید نامشان در هیچ کتیبهای نوشته نشود، اما گرههایی که زدهاند، راهی به سوی حرمهای نورانی اهلبیت(ع) پیدا خواهد کرد.
این اقدام، نمونهای از مشارکت مردمی در بازسازی و توسعه عتبات عالیات است؛ مشارکتی که در آن هر فرد متناسب با توان خود میتواند سهمی در این مسیر داشته باشد. برای این بانوان، سهمشان نخ و دار قالی و هنر دست بود؛ اما پشت همین هنر، دنیایی از عشق و ارادت نهفته است.
برش دو فرش؛ پایان یک تلاش و آغاز مسیری برای خدمت
در پایان این آیین معنوی، دو تخته فرش ۶ متری که حاصل ماهها تلاش و هنرنمایی خواهران بافنده بود، به صورت نمادین برش داده شد.
یک تخته از این فرشها برای عمران و آبادانی مسجد حضرت باقرالعلوم(ع) اختصاص یافت و تخته دیگر به عتبات مقدسه عراق اهدا شد تا بخشی از هنر و ارادت مردم خراسان جنوبی، در مسیر توسعه و آبادانی حرمهای اهلبیت(ع) قرار گیرد.
قیچی که بر تار و پود فرش نشست، تنها پایان یک بافت نبود؛ پایان ماهها انتظار و آغاز مرحلهای تازه از یک نذر معنوی بود. فرشی که روزی در سکوت یک کارگاه و میان گرههای پیدرپی شکل گرفته بود، اکنون آماده بود تا از این کارگاه کوچک در بیرجند، راهی مسیری بزرگتر شود؛ مسیری که مقصدش عتبات عالیات و نیتش، خدمت به اهلبیت(ع) است.
این آیین بار دیگر نشان داد که خدمت به آستان اهلبیت(ع) شکلهای گوناگونی دارد؛ گاهی در قالب سفر و خادمی، گاهی در قالب کمک مالی و گاهی نیز در قالب دستهایی که ساعتها پای دار قالی مینشینند و با هر گره، عشق خود را به خاندان پیامبر(ص) به تار و پود میسپارند؛ گویی هر فرش، نامهای است از دل مردم خراسان جنوبی به آستان نور.
نظر شما