به گزارش خبرنگار خبرگزاری شبستان کرمانشاه، امروز ۱۸ مرداد؛ روز بزرگداشت شهدای مدافع حرم است آنان رفتند تا حرمتها باقی بماند؛ تا پرچم اهلبیت(ع) بر زمین نماند و امنیت و آرامش این سرزمین پایدار بماند.
۱۸ مرداد، فرصتی برای یادآوری حماسه مردانی است که با تکیه بر ایمان و عشق به اهلبیت(ع)، از ارزشمندترین سرمایه خود یعنی جانشان گذشتند و در مسیر دفاع از حرمهای مطهر و ارزشهای اسلامی به قافله شهیدان پیوستند همچنین شهدای مدافع حرم، نماد ایثار، بصیرت، شجاعت و غیرت دینی هستند؛ مردانی که مرزهای جغرافیایی را درنوردیدند تا از حریم اعتقادی و مقدسات دفاع کنند.
هنگامی که قرار است از یک شهید سخن گفته شود، شاید سادهترین راه، روایت لحظه شهادت باشد؛ اما زندگی شهیدان را باید پیش از آن لحظه جستوجو کرد؛ در خانه، مسجد، مدرسه، هیئت، بسیج و میان مردمی که شهید در کنار آنان زیسته است.
شهید «محمد معین نظری» از جمله جوانانی بود که مسیر زندگیاش در پیوند با همین فرهنگ دینی، فعالیتهای بسیجی و برنامههای فرهنگی شکل گرفت؛ جوانی که خانوادهاش او را به صداقت، مردمداری، احترام به والدین و تلاش برای اصلاح امور میشناسند و معتقدند آنچه در سالهای زندگی آموخت، در نهایت او را به مسیری رساند که پایانش شهادت بود.
شهید محمد معین نظری نیز پیش از آنکه نامش در شمار شهدای حمله رژیم صهیونیستی قرار گیرد، جوانی بود که سالها در مسیر تربیت دینی و فرهنگی گام برداشت؛ مسیری که از خانواده آغاز شد، با حضور در فعالیتهای بسیجی و فرهنگی ادامه یافت و با تحصیل در حوزه علمیه عمق بیشتری پیدا کرد.
مسجد؛ مدرسهای برای ساختن یک انسان
پدر شهید، «اصغر نظری»، فرزندش را جوانی مذهبی معرفی میکند که از سالهای نوجوانی با فضای بسیج و فعالیتهای فرهنگی انس گرفت.
معین پنجم آذرماه سال ۱۳۶۳ در خانوادهای مذهبی متولد شد و دوران کودکی و نوجوانی خود را در کرمانشاه سپری کرد. بعدها خانواده به تهران مهاجرت کردند و او تحصیلات خود را در رشته ریاضی ادامه داد؛ اما علاقهاش به معارف دینی موجب شد مسیر متفاوتی را برای آینده خود انتخاب کند.
انتخاب حوزه علمیه برای جوانی که در رشته ریاضی تحصیل کرده بود، تصمیمی ساده نبود. خانواده در ابتدا با این انتخاب موافق نبودند، اما علاقه و جدیت معین در نهایت رضایت آنان را جلب کرد.
وارد حوزه علمیه شد و تا سطح سه به تحصیل علوم دینی پرداخت؛ مسیری که در کنار فعالیتهای فرهنگی و بسیجی، بخش مهمی از شخصیت علمی، اجتماعی و اعتقادی او را شکل داد.
برای معین، مسجد و فعالیت دینی صرفاً حضور در یک مکان یا شرکت در یک برنامه نبود؛ بلکه بستری برای تربیت، رشد و مسئولیتپذیری محسوب میشد. او تلاش میکرد آموزههای دینی را در رفتار روزمره خود نیز متجلی سازد.

شهیدی که «اصلاح» را به جای «تخریب» برگزید
یکی از برجستهترین ویژگیهایی که در خاطرات خانواده شهید معین نظری تکرار میشود، اخلاق او در مواجهه با دیگران است پدر شهید میگوید معین حتی از بیان دروغ به شوخی نیز پرهیز داشت و نسبت به غیبت و تخریب دیگران حساسیت ویژهای نشان میداد.
شهید در مواجهه با مشکلات، به جای سرزنش افراد، همواره در پی یافتن راهی برای اصلاح بود. این ویژگی در روابط خانوادگی، دوستانه و اجتماعی او نیز بهوضوح دیده میشد همچنین معین بر این باور بود که جامعه با اختلاف و تخریب پیشرفت نمیکند و آنچه میتواند گرهی از مشکلات بگشاید، گفتوگو، همدلی و تلاش برای اصلاح است.
به اعتقاد خانواده، این نگاه ریشه در همان تربیت دینی و فرهنگی داشت؛ تربیتی که در مسجد، بسیج، حوزه علمیه و خانواده بهتدریج در وجود او نهادینه شده بود.
از بسیج دانشآموزی تا بسیج رسانه
فعالیتهای فرهنگی شهید معین نظری به دوران طلبگی محدود نماند.او از دوران مدرسه با فعالیتهای بسیجی همراه شد و این مسیر را در سالهای بعد نیز ادامه داد. مدتی به کار آزاد مشغول بود و سپس با پیشنهاد و تأثیرپذیری از دایی خود وارد عرصه بسیج رسانه شد و حدود دو سال در این حوزه فعالیت کرد.
برای او رسانه صرفاً یک عنوان شغلی نبود؛ بلکه عرصهای برای بیان دغدغههای فرهنگی و اجتماعی و کمک به اصلاح جامعه به شمار میرفت همچنین همان روحیهای که در خانواده داشت، در فعالیت اجتماعی نیز همراه او بود؛ پرهیز از تخریب، توجه به نقاط قوت افراد و تلاش برای ایجاد همدلی.
خانواده؛ نخستین سنگر تربیت دینی شهید
مادر شهید، «زهرا سادات شیخالسلامی»، نیز از فرزند کوچک خانواده به عنوان پسری مهربان و مردمدار یاد میکند؛ پسری که با وجود جایگاهش به عنوان کوچکترین فرزند، از احترام ویژهای در میان اعضای خانواده برخوردار بود.
به گفته مادر، معین هرگاه با نیازمندی مواجه میشد، حتی در امور ساده، برای کمک پیشقدم میشد این خاطرات نشان میدهد که دینداری برای او صرفاً در گفتار خلاصه نمیشد، بلکه در احترام به والدین، کمک به دیگران، صداقت و رعایت حرمت انسانها نمود پیدا میکرد.
از مکتب اهلبیت(ع) تا علاقه به شهیدان
خانواده شهید معتقدند شخصیت معین در پیوند با معارف اهلبیت(ع)، علما و شهدا شکل گرفته است او به شخصیتهایی همچون مرحوم آیتالله نجومی علاقهمند بود و از چهرههای ایثارگر و انقلابی تأثیر میپذیرفت.
در چنین بستری، مفاهیمی همچون ایثار، خدمت، دفاع از ارزشها و مسئولیت اجتماعی برای او به مفاهیمی عینی و کاربردی تبدیل شده بود همچنین معین تلاش میکرد میان آموزههای دینی و رفتار روزمره خود فاصلهای وجود نداشته باشد.
عمویی که برایش فقط یک عمو نبود
در میان خاطرات خانواده، نام «اکبر نظری»، عموی شهید معین، جایگاه ویژهای دارد رابطه عاطفی عمیقی میان این دو برقرار بود و شهادت عمویش تأثیر قابل توجهی بر روحیه او گذاشت.
خانواده میگویند علاقه او به عموی شهیدش به اندازهای بود که بارها از تمایل خود برای همراهی با او حرف زده بود ،چهار روز پیش از شهادت نیز در تماسی با برادرش جملهای بیان کرد که پس از شهادتش برای خانواده معنای وصیت یافت:«من به هیچکس بدهی ندارم؛ مرا کنار عموی خود دفن کنید.»
در آن زمان شاید کسی تصور نمیکرد این جمله، تنها چند روز بعد به آخرین خواسته شهید تبدیل شود.

صبحی که آخرین خداحافظی رقم خورد
صبح دوشنبه دوم تیرماه، حدود ساعت ۷:۳۰، معین پس از خداحافظی با خانواده از منزل خارج شد لذا مادرش بعدها به پدر گفته بود که آن صبح، حال و هوای متفاوتی در چهره معین دیده میشد و او با روحیهای آرام و خوشحال خانه را ترک کرده بود.
خانواده در آن لحظه نمیدانستند این خداحافظی، آخرین دیدارشان با او خواهد بود همچنین ساعاتی بعد، با انتشار خبر حمله به ساختمان سازمان بسیج مستضعفین، نگرانی خانواده آغاز شد.
با پیگیری اخبار، سرانجام مشخص شد محمد معین نظری نیز در جریان این حمله به شهادت رسیده است.
وصیتی که در کنار مزار عموی شهیدش آرام گرفت
پس از شهادت، روند شناسایی پیکر شهید انجام شد و خانواده برای انتقال او به کرمانشاه اقدام کردند.
پدر شهید میگوید با توجه به شرایط محل حادثه، شناسایی دقیق پیکر از طریق آزمایش DNA انجام شد و پس از تأیید هویت، پیکر شهید به کرمانشاه منتقل شد و در نهایت، آخرین خواسته معین نیز محقق شد.
پیکر شهید محمد معین نظری در کنار عموی شهیدش، اکبر نظری، به خاک سپرده شد؛ همانگونه که چند روز پیش از شهادت درخواست کرده بود.
نظر شما