به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری شبستان، خورشید به میانه آسمان رسیده است و خیابانها رنگ دیگری به خود گرفته اند. پرچمهای سرخ و سیاه در نسیم آرام به اهتزاز درآمدهاند و موج جمعیتی که در مسیر پیادهروی جاماندگان اربعین حرکت میکند، تصویری از یک رود خروشان انسانی را پیش چشم مینشاند. اینجا ایران است؛ سرزمینی که هر سال در روزهای اربعین، دلهایش را راهی کربلا میکند و امسال با شعاری متفاوت و عمیقتر به میدان آمده است: «ایران به یاد توست».
صدای نوحه از بلندگوها به گوش میرسد و در میان جمعیت، پیرمردی عصازنان قدم برمیدارد، کودکی پرچم کوچکی را در دست گرفته و مادری تصویر شهیدی را بر سینه فشرده است. هر چهره روایتی دارد و هر قدم، قصهای از دلدادگی. گویی تمام شهر به کاروانی بزرگ تبدیل شده که مقصدش نه فقط انتهای یک مسیر، بلکه رسیدن به معنایی عمیقتر از عشق و وفاداری است.
امسال اما حال و هوای این راهپیمایی با سالهای گذشته تفاوت دارد. تصاویر رهبر شهید انقلاب و شهیدان در دستان مردم بیش از هر زمان دیگری به چشم میآید. قابهایی که لبخند جوانانی را در خود جای دادهاند که روزی برای دفاع از ایران ایستادند و امروز نامشان در میان زمزمههای عاشقانه مردم جاری است. زائران جامانده از کربلا، گامهای خود را به نیابت از آنان برمیدارند؛ از شهیدان جنگ تحمیلی سوم، از مدافعان عزت و امنیت این سرزمین، از آنان که رفتند تا ایران بماند.
مسیر پیادهروی سرشار از صحنههایی است که دل را میلرزاند. نوجوانی عکس برادر شهیدش را بر دوش گرفته و در میان جمعیت حرکت میکند. پیرزنی که اشک از گوشه چشمانش جاری است، زیر لب نام حسین(ع) و فرزند شهیدش را با هم زمزمه میکند. مردی پرچم سهرنگ ایران را در یک دست و پرچم «یا حسین» را در دست دیگر گرفته است؛ تصویری گویا از پیوندی که سالهاست در این سرزمین شکل گرفته؛ پیوند ایران و عاشورا.
هرچه جمعیت پیشتر میرود، شور و حماسه نیز پررنگتر میشود. صدای «لبیک یا حسین» ، «لبیک یا لثارات» و «انا علی العهدی» در خیابانها میپیچد و از میان هزاران صدا، یک پیام مشترک شنیده میشود؛ اینکه راه شهیدان ادامه دارد. مردمی که امروز قدم در این مسیر گذاشتهاند، تنها برای سوگواری نیامدهاند؛ آنان آمدهاند تا عهدی دوباره ببندند، عهدی با حسین(ع)، با قائد شهید انقلاب، با رهبر انقلاب، با شهیدان وطن و با آرمانهایی که برای آن، خونهای پاک بر زمین ریخته شده است.
در گوشه و کنار مسیر، موکبها با سخاوت ایرانی، پذیرای مردم هستند. بوی چای تازهدم، عطر گلاب و نوای مرثیه در هم آمیخته و فضایی ساخته که گویی تکهای از جاده نجف تا کربلا را به دل شهر آورده است. کودکان در کنار پدران و مادرانشان قدم میزنند و نسل به نسل، روایت عاشورا و ایثار منتقل میشود.
سیل جمعیت همچنان جاری است. گویی هیچ خستگیای در این مسیر معنا ندارد. اینجا هر قدم، ادای احترام به شهیدی است که جان خود را برای وطن فدا کرده و هر نگاه، سلامی است به کاروان عاشورایی که قرنها پیش در صحرای کربلا جاودانه شد.
امسال «ایران به یاد توست» تنها یک شعار اربعینی نیست؛ عهدی است که یک ملت با شهیدان خود بسته است. در میان خیل جاماندگان اربعین، بسیاری از زائران گامهای خود را به نیابت از «آقای شهید ایران» و شهدای جنگ تحمیلی سوم برمیدارند؛ شهیدانی که در روزهای سخت، جان خود را سپر امنیت و عزت این سرزمین کردند.
امروز هر قدم در این مسیر، سلامی است به آنان که از کربلای ایران تا کربلای حسین(ع) یک راه را پیمودند؛ راه ایثار، مقاومت و وفاداری. گویی مردم در امتداد این پیادهروی باشکوه به شهیدان خود میگویند: «شما از میان ما نرفتهاید؛ در تکتک این گامها، در پرچمهای برافراشته، در اشکهای عاشقانه و در زمزمههای «لبیک یا حسین» حضور دارید.»
«ایران به یاد توست» یعنی ملت ایران، شهیدانش را فراموش نمیکند و اربعین امسال را به کاروانی از دلدادگان تبدیل کرده است که به نیابت از فرزندان آسمانی این سرزمین، راه عشق و وفاداری را ادامه میدهند.
«ایران به یاد توست»؛ شعاری که امروز بر زبانها جاری بود، اما در حقیقت، روایتی از قلبهای میلیونها ایرانی است؛ قلبهایی که برای حسین(ع)، برای شهیدان وطن و برای سربلندی ایران میتپد.
و در پایان این مسیر، تصویری است از ملتی که نشان داده عشق به حسین(ع) و وفاداری به ایران، دو روایت جدا از هم نیستند. مردمی که امروز در راهپیمایی جاماندگان اربعین حضور یافتهاند، با گامهای خود یک بار دیگر فریاد زدند که این سرزمین، شهیدانش را فراموش نمیکند.
نظر شما